OZeko ASTIA
Ia 40 urtez istorio hau oso baliagarria izan zaie...
bihotzez gazte direnei;
eta denborak ere ezin izan du filosofia honen balioa indargabetu.
Horregatik, amore eman gabe eutsi diozuenontzat...
eta bihotzez gazte zaretenontzat, zuontzat da film hau.
Zer gaiztoa den, ezta, Toto?
Min eman al dizu?
Ezin izan duelako! Bestela...
Osaba Enrike eta izeba Emari esango diegu. Goazen, Toto!
Izeba Ema!
Izeba, Gulch andreak Toto jo nahi izan du.
Itxaron, zenbatzen ari naiz!
- Baina, jo egin du! - Ez eragotzi orain, laztana.
Inkubagailua hondatu egin da eta txitarik gabe geratuko gara.
Gaixoak!
Gulsch andereñoak eskuarea bota dio Totori...
egunero haren lorategira sartu eta katuaren atzetik dabilelako.
....hirurogeita hamar. Utzi zenbatzen!
Ez da egia egunero dabilela! Asten bitan-edo bakarrik.
Gainera, behin ere ez du harrapatu. Hala ere mehatxatu egin du...
Lanean ari gara, aizu!
Bale ba.
- Amaituko al duzu behingoz? - Lasai.
Hatza harrapatu didazu!
Zergatik jarri duzu azpian?
- Listo! - Txikitu egin didazu.
Zorionez ez da burua izan!
Zer egingo dugu Gulch andereñoarekin? Toto katuaren atzetik joatea ez da...
Barkatu, txiki, txerriak zain dauzkat.
Zerbait asmatu behar duzu. Garuna lehertu al zaizu?
Ez horixe!
Ba, erabili ezazu.
Ez igaro haren etxe aurretik.
Horrela, Toto ez da lorategira sartuko eta zu ez zara larri ibiliko.
Ez didazue kasu egin nahi, Hunk.
Burua zerrautsez betea duzu, ala?
Barrura! Sartu barrura, edo saltxitxa bihurtuko zaituztet.
Aizu, txiki,
atso horri utziko al diozu berea egiten eta zu kikiltzen?
Ez zaitez beldurtu. Izan adorea!
Hark ez dit beldurrik ematen.
Purruxtaka hasten zaizun hurrengoan egiozu tu begian!
Horixe egingo nuke nik.
Lagundu, Zeke! Atera nazazu hemendik!
Lagundu!
- Min hartu duzu, Dorothy? - Ez, ongi nago.
Horra barrura erori naiz eta Zekek...
Ene! Ni adina ikaratu zara eta!
Hara! Lo dagoen txerrikume baten beldur ala?
Zurbil-zurbil zaude eta, Zeke!
Zer da olgeta hau hainbeste egiteko dagoenean?
Hiru nekazari nagi ezagutzen ditut laster lanik gabe geratuko direnak!
Baina Dorothy...
Ikusi dut zein gaizki konpondu duzun hura.
- Tira, amaitu gurdia konpontzen. - Bale ba.
Baina noizbait brontzezko estatua egingo didazue!
Baliteke! Baina ez hasi orain koplak egiten.
Tira, sabela hutsik ezin lanik egin! Hartu opil bana.
- Egin berriak dira. - Hobeto! Milesker.
Dorothy erori egin da...
Badakizu ez duela txerritegian sartu behar!
Orain eman jatena txerriei, ez daitezen anemiaz hil.
Izeba, badakizu Gulch andereñoak zer esan duen Totori egingo diola?
- Jo eta... - Tira, neska, utzi ameskeriak.
Gehiegi kezkazten zara ezergatik. Lagundu nahi baduzu,
bila ezazu ezer txarrik gertatu ezin zaizun jolastoki bat.
Ezer txarrik gertatu ezin zaidan jolastoki bat.
Ba al dago halako lekurik, Toto?
Izango da nonbait.
Baina ez itsasontziz ez trenez ezin hel daiteke bertara.
Oso-oso urruti dago.
Ilargiaz haratago,
eta zeru izartsuaz harago.
Ostadarraren gainean nonbait bada leku bat,
hor, oso goian.
Hor bada lurralde bat...
haur kantu batean entzun nuena.
Ostadarraren gainean nonbait bada leku bat,
han zeruak urdinak dira,
eta amestera ausartzen zaren ametsak...
egia bihurtzen dira.
Egun batean izar batekin amets egin...
eta hantxe esnatuko naiz, urrun, hodeien gainetik,
arazoak limoi tantak bezala urtzen diren lekuan.
Tximiniak baino askoz gorago,
hantxe...
aurkituko nauzu.
Ostadarraren gainean nonbait bada leku bat,
non txori urdinek hegan egiten duten.
Ostadarraren gainean hegan egiten dute txoriek.
Orduan zergatik...?
Zergatik nik ezin dezaket?
Txori urdin txikiek ostadarraz haratago...
hegan egin badezakete,
zergatik nik ez?
Zergatik nik ezin dut?
- Gale jauna. - Kaixo, Gulch andereñoa.
Zurekin eta emaztearekin hitz egitera nator, Dorothyz.
- A bai? Zer gertatu da, ba? - Zer gertatu den?
Hozka egin didala!
- Dorothyk kosk egin dizu? - Ez, haren txakurrak.
Dorothyk txakurrari kosk egin diola?
Ez.
Txakur hori arriskutsua da. Akabatzeko eskatuko diot epaileari.
Akabatzeko? Toto?
Ezin liteke!
Izeba, osaba Henry, ez diozue utziko, ezta?
Ez horixe!
Zuk zer diozu, Ema?
Arren, izeba!
Totok ez zekien oker egiten ari zela.
Ni zigortu behar nauzue. Astebete txokolaterik gabe eta kito!
Eramazue txakurra edo salatu eta sosik gabe utziko zaituztet.
Legeak babesten du jendea txakurretatik.
Eta beti lotuta eramango balu? Oso maitekorra da.
- Pertsona maitekorrekin, noski. - Hori epaileak erabakiko du.
Agindu hau eman dit, eramateko. Ala legearen aurka jarriko zarete?
Ezin dugu legearen kontra egin, Toto eman beharko diogu.
Hori da hitza!
Hemen barruan eramango dut, hala ez dit hozka egingo.
Ez! Ez duzu eramango!
Zoaz zu hemendik!
Edo neronek egingo dizut hozka.
Sorgin zahar hori! Osaba, izeba, eziozue utzi Toto eramaten.
Emadazu, agindua daukat.
Sar ezazu otarrean, Henry.
- Hori da, bai. - Ez, osaba Henry!
Ene Toto gaixoa!
Gulch andereñoa, herriaren jabea zarelako soilik...
ez pentsa denok mendean gauzkazunik!
23 urte daramatzat zutaz pentsatzen dudana isiltzen,
eta orain...
Emakume kristaua naizelako ezin dut esan!
Toto, ene laztana!
Nire ondora itzuli zara.
Zu bakarrik etorri zara.
Hau da poza!
Baina zure bila etorriko da berriz.
Alde egin behar dugu.
Eta bizkor!
MARVEL MAISUAK,
EUROPAKO KOROADUNEK GORATUAK,
ETORKIZUNA IGARRIKO DIZU KRISTALEZKO BOLA BATEAN.
TRUKOAK ERE EGITEN DITU, ETA ESKUA IRAKURTZEN!
Hara, hara! Bisitariak ditugu.
Nor zara zu?
Ez! Itxaron! Ezidazu esan.
Ea ba...
Mozorrotuta zaude.
Ez, ez da hori.
Norbait bisitatzera zoaz.
Ez, hori ere ez.
Etxetik ihes egin duzu.
Nola igarri didazu?
Marvel maisuak den-dena igartzen duelako.
Zergatik joan zara etxetik?
Ez! Egon! Ezidazu esan.
Ez dizute ulertzen, ez zaituzte aintzat hartzen.
Beste herri batzuk ezagutu nahi dituzu, mendi eta itsaso handiak.
Harrigarria da, gogoa irakurtzen didazu.
Toto, lotsagabe hori! Oraindik ez gaituzte gonbidatu.
Lasai, ez dio axola.
Txakur bizkorra da, e?
Ea, non geunden?
Zurekin eramango gaituzu Europako errege-erreginak ezagutzera?
Baten bat ezagutzen duzu, ala? A, horregatik diozu...
Ez dut ezer egiten lehenago kristalezko bola kontsultatu gabe.
Goazen barrura.
Zatoz, gustatuko zaizu.
Eseri, eseri hementxe, holaxe.
Hauxe da kristalezko bola magiko benetakoa,
faraoien garaian Isis eta Osirisen apaizek erabiltzen zutena.
Bertan Kleopatrak hurbiltzen ikusi zituen Zesar eta Marko Antonio,
eta abar eta abar.
Orani, txiki, begiak itxi beharko dituzu apur batean,
errazago komunikatu ahal izan gaitezen infinituarekin.
Ez dago ezer lortzerik infinituarekin komunikatu gabe.
Listo, nahikoa da.
Ireki itzazu begiak.
Ene, zer ikusten dut hemen? Egurrezko hesia duen etxe handia,
eta ukuilu bat, haize-orratz ikusgarria duena,
eta oilo eta txerri mordoa.
- Izeba-osabaren etxaldea, ezta - Jakina.
Eta emakume bat ikusten dut.
Soineko zahar batez jantzita, eta nekatuta dirudi.
Izeba Ema da.
Bai, Ema du izena.
Horixe! Zertan ari da?
Itxaron, ez dut argi ikusten.
Ene, negarrez dago.
Atsekabe handia eman dio norbaitek.
Norbaitek bihotza hautsi dio.
Nik?
Hark asko maite duen norbaitek.
Zeukan guztia eman dio,
eta gaixorik zegoenean zaindu egin du.
Elgorria izan nuenean ez zen nire ohetik aldendu.
Zertan dabil oraintxe?
Ene, ba...
Jesus!
Bihotzera eraman du eskua....
eta mahai gainean erori da.
Eta besterik ez, kristalezko bola ilundu egin da.
Uste duzu larri gaixorik dagoela?
- Etxera itzuli behar dut. - Ez al zara nirekin etorriko?
Ez, hura zaintzera joan behar dut.
Goazen, Toto. Bizkor!
Adio, Marvel maisua. Eta mila esker!
Goazen estalpera, Sylvester. Ekaitza dakar.
Eta gogor joko duela ematen du.
Neskato gaixoa, laster iritsiko ahal da etxera!
Askatu zaldiak!
Non da Hickory? Hickory!
Non arraio dago?
Tornadoa da!
Dorothy!
Denok ukuilu azpira!
Ez dut aurkitzen Dorothy! Non harrapatuko zuen ekaitzak?
Orain ezin gara bila joan.
Bizkor, sartu babeslekura!
Izeba Ema!
Izeba Ema! Osaba Henry!
Izeba Ema!
Tornadoaren gainean omen gaude.
Gulch andereñoa!
Toto...
irudipena dut hau ez dela Kansas.
Uste dut ostadarraren gainean gaudela.
Orain guztiz ziur nago ez gaudela Kansas-en.
Maitagarri ona ala gaiztoa zara?
Nor, ni?
Ni ez naiz maitagarri bat.
Dorothy Gale naiz, Kansas-ekoa.
Orduan bera izango da!
Toto? Bai zera, txakurra da.
Ipotxek ohartarazi didate maitagarri berri batek...
etxe bat bota duela Ekialdeko maitagarri gaiztoaren gainean.
Etxea han dago, zu hemen...
eta horra Ekialdeko maitagarri gaiztoaren hondakinak.
Horregatik, ipotxek jakin nahi dute maitagarri ona ala gaiztoa ote zaren.
Ba, benetan diotsut, ni ez naiz maitagarri bat.
Zaharrak eta itsusiak izaten dira.
Zer izan da hori?
Ipotxek barre egiten dute ni maitagarri on bat naizelako.
Glinda naiz, Iparraldeko maitagarri ona.
Egiatan?
Barkaidazu, arren.
Ez nekien maitagarriak ederrak izan zitezkeela.
Maitagarriak eta sorginak nahastu dituzu.
Ipotxak pozik daude sorginaren soginkerietatik libratu dituzulako.
Barkatu, baina nor dira ipotxak?
Ipotxak hemengo biztanleak dira, Ipotxen Lurraldea da hau,
eta gaurdanik haien heroia zara.
Irten denok, lasai. Hurbildu eta emaizkiozue eskerrak.
Irten, azaldu, irten zaudeten lekutik.
Agurtu ezazue neskatoa, izar batetik erori da-eta.
Zerutik erori da, oso urrutitik etorri da.
Eta Kansas omen da izarraren izena.
Berri onak dakartza.
Ez al duzue entzun?
Kansasetik erori denean...
miraria gertatu da.
Ez da miraria izan! Hara zer gertatu den:
haizea harrotzen hasi da eta etxea airean altxatu du!
Eta bat-batean gontzak askatu dira.
Orduan, sorgina, gogoak eman diolako,
erratzaren gainean joan da erotuta bezala garrasika.
Baina ondoren gertatu da handiena:
etxea dardarka hasi da, eta sukaldea airean altxatu da.
Eta sorgin gaiztoaren gainean erori da bete-betean harrapatuz.
Zorigaitz handia sorgin gaiztoaren osasunerako!
Etxea dardarka hasi da eta sukaldea airean altxatu da.
Eta sorgin gaiztoaren gainean erori da bete-betean harrapatuz.
Sekulako ezbeharra sorgin gaiztoaren osasunerako.
Minez iraulkatzen hasi eta txiki-txiki eginda geratu da.
Lehengoaren itxurarik ez du batere!
Esker mila bihotzez,
hain garbi egiteagatik.
Garbitu egin duzu guztiz.
Eta zinez eskertzen dizugu, biziki eta zintzoki.
Zabaldu ezazue berria: azkenean hila da sorgin gaiztoa.
Dilin-dalan, sorgina hil da. Zer sorgin? Sorgin gaiztoa.
Dilin-dalan! Sorgin gaiztoa hil da.
Esnatu, loti hori! Begiak igurtzi, irten ohetik!
Esnatu denok! Sorgin gaiztoa hil da.
Iratxoak joaten diren lekura joan da, behera, behera!
Iupi! Abestu dezagun, jo bezate kanpaiek!
Dilin-dalan! Hau da poza! Abestu ozen, abestu xuabe.
Jakin bezate guztiek sorgin gaiztoa hil dela.
Ipotx-hiriko alkate naizen aldetik...
Ozeko lurraldera
ongietorriak izan zaitezte.
Baina lehendabizi legezko egiaztapen bat egin behar dugu,
- ikusteko... - Zer ikusteko?
- bera... - Bera, zer?
moralki eta etikoki,
- espiritualki eta fisikoki... -guztiz eta erabat...
guztiz eta erabat hilda ote dagoen.
Auzitegi-medikua naizenez,
aztertu ondoren adierazi dezaket...
ez dagoela hilda bakarrik,
baizik eta hilda eta ongi hilda dagoela.
Gaur Independentzia eguna da...
ipotx ororentzat eta beren ondorengo guztientzat.
Baldin baditu!
Ospatu, egin dantza, abestu, sorgin gaiztoa hila da azkenean.
Dilin-dalan, sorgina hila da. Zer sorgina? Sorgin gaiztoa!
Dilin-dalan, sorgin gaiztoa hil egin da.
Esnatu zaitez, loti hori! Igurtzi begiak, altxa ohetik!
Esnatu denok, sorgin gaiztoa hil da.
Iratxoak joaten diren lekura joan da. Behera, behera, behera!
Iupi! Ireki ateak eta abestu! Jo bezate kanpaiek!
Dilin-dalan! Hau da poza! Abestu ozen, abestu baxu,
jakin bezate guztiek sorgin gaiztoa hil egin dela.
Sehaska kantuen kofradiako ordezkariak gara.
Sehaska kantuen kofradiakoak.
Eta Sehaska Kantuen Kofradiaren izenean...
ongietorria egin nahi dizugu ipotxen lurraldera.
Gu Piruleten kofradiako ordezkariak gara.
Piruleten kofradia, Piruleten kofradia.
Eta Piruleten Kofradiaren izenean...
ongi etorria egin nahi duzugu ipotxen lurraldera.
Ongi etorri ipotxen lurraldera!
Historian sartu zara.
- Gure Historian. - Historian sartu zara.
Biba zu! Gorespen zuri!
- Eta estatua bat izango duzu. - Zeure estatua!
- Estatua bat izango duzu... - Ospetsuen Galerian.
Ez al zenuten esan hila zela?
Hila beronen ahizpa zen, Ekialdeko sorgin gaiztoa.
Hau, berriz, mendebaldekoa da, eta beste baino are gaiztoagoa.
Nork hil du nire ahizpa? Nork hil du Ekialdeko sorgina?
Zeu izan zara?
Ez! Istripua izan da. Nik ez nuen inor hil.
Neuk ere istripuak eragin ditzaket, polit hori.
- Errubizko zapatak ahaztu zaizkizu. - Egia da! Zapatak!
Zapatak!
Non daude?
Zer egin duzu errubizko zapatekin?
Itzulizkidazu edo bestela...
Beranduegi iritsi zara. Orain eta aurreantzean berak jantziko ditu.
Itzuli zapatok! Nireak dira eta neuk bakarrik dakit nola erabili.
Zuri ez dizute ezertarako balio. Itzulizkidazu.
Ez iezazkiozu eman.
Botere handia izan behar dute nonbait edo ez lituzke hala eskatuko.
Zu ez nahastu honetan, Glinda, edo bion aurka egingo dut.
Txorakeriak! Hemen ez daukazu ahalmenik.
Zoaz bizkor, etxe bat gainera erori baino lehen!
Bale, banoa, baina zain egongo naiz.
Zuri, polit hori, hemen ezin dizut ezer egin, baina kontuz gero!
Kendu nire bidetik!
Hobe duzu!
Ze, harrapatzen bazaitut,
gogotik damutuko zaizue...
zuri eta zure txakurtxo horri!
Altxa zaitezkete.
Joan egin da.
Hau da sufre kiratsa!
Tamalez, mendebaldeko sorgin gaiztoa etsai latza da.
Zenbat eta lehenago atera Ozetik, orduan eta lasaiago lo egingo duzu.
Edozer emango nuke Ozetik irtetearren.
Baina nondik joango naiz Kansasera? Ezin naiz itzuli etorri bezala!
Ez, hori egia da. Ba, jakin dezakeen bakarra...
Ozeko azti handi eta miragarria da.
Ozeko aztia... ona da? Ala gaiztoa?
Oso ona da, baina misteriotsua ere bai.
Hemendik urrun bizi da, Esmeralda hirian.
Zeure makilatxoa ekarri duzu?
Ez, tamalez ez.
Orduan oinez joan beharko duzu.
Ipotxek lagunduko zaituzte Ipotxen lurraldeko mugaraino.
Eta gogoratu ez dituzula behin ere erantzi behar errubizko zapatak,
edo Mendebaldeko sorgin gaiztoaren mende eroriko zara.
Eta nondik joan behar dut Esmeralda hirira?
Hasieratik hastea da onena.
Jarraitu harlauza horien bideari eta ez zara galduko.
- Baina eta... - Jarraitu harlauza horien bideari!
- Adio! - Agur!
Jesus!
Zer azkar agertzen eta desagertzen den jendea hemen!
"Jarraitu harlauza horien bideari."
Jarraitu harlauza horien bideari.
Jarraitu!
Jarraitu harlauza horien bideari.
Aztiarengana goaz, Ozeko azti harrigarriarengana.
Munduan aztirik baldin bada, hura da.
Aztirik onena da Ozeko aztia, ze...
gauza harrigarriak
egiten baititu.
Aztiarenagana goaz, Ozeko azti harrigarriarengana..
"...harlauza horien bideari".
Eta orain?
Zein da bidea?
Barkatu, hauxe da bide ona.
Nork hitz egin du?
Artaburua! Txorimaloek ez dute hitz egiten.
Baina bide hau ere ez da txarra.
Bai bitxia! Lehen beste bidea adierazten zuen.
Hala ere, jendea bietatik ibiltzen da.
Ene! Zeu zara hitz egiten ari dena?
Nahasi egi nahi nauzu? Ala bat-batean iritziz aldatzen zara?
Hor dago koska! Iritziz aldatzen dut...
ez dudalako garunik.
Lastoa baino ez.
Eta garunik ez baduzu, nola hitz egin dezakezu?
Ez dakit.
Baina garunik ez duten askok barra-barra hitz egiten dute.
Bai, zuzen diozu.
Tira, oraindik ez dugu elkar ezagutzen.
Hara, egia da.
- Kaixo, zer moduz? - Ongi, eta zu?
- Oso ongi, milesker. - Ba, ni ez nago hain ongi!
Oso aspergarria da egun osoa makila honetatik zintzilik ematea.
Oso deserosoa izan behar du. Ezin al zara jaitsi?
Ezin dut. Ikusten?
Zaude, lagunduko dizut.
Eskerrik asko, oso atsegina zara.
Baina ez dakit nola.
Egia esateko, ni ere ez naiz oso mainatsua,
baina biradera horri eragin eta agian libre geratuko naiz.
Agian bai!
Hustutzen ari naiz.
Min eman dizu?
Bai zera! Beti ibiltzen naiz orain hustu, orain bete.
Handia da libre egotea!
Ikaratu egin zaitut?
Min hartu duzula pentsatu dut.
Ez zaitut ikaratu?
Ez horixe.
Ez, bistan da ezetz.
Ikusten duzu? Belea ere ez dut ikaratzen.
Urrutitik etortzen dira txoriak nire aurrean jan eta barre egitera.
Desastre hutsa naiz, ez baitaukat garunik.
Eta garuna bazenu, zer egingo zenuke?
Garuna izango banu...
Pentsatzen emango nuke astia, loreekin hitz egingo nuke,
euriarekin ere kalakan.
buruan hazka egin beharko nuke, hainbeste ideia bururatuta!,
garuna izango banu.
Edonorentzat igarkizunak asmatuko nituzke,
eta sufritzen ari direnentzat.
Hainbeste gauza pentsatuta, Lincolnen pare!
Garuna izango bazenu,
azaldu egingo nizueke
itsasoa zergatik dagoen itsasertzean.
Inoiz pentsatu ez ditudanak pentsatuko nituzke.
Eta gero, pentsatzera eseriko nintzateke.
Ez nintzateke izango burua airez betea duen gizajoa.
Eta nire bihotz triste hau...
dantzan hasiko litzateke. Bizitza ederra izango litzateke,
garuna izango banu.
Zoragarria!
Kansaseko txorimaloak hala dantzatuko balira,
txoriak beldurrez hilko lirateke. -Benetan?
- Zer da Kansas? - Nire bizilekua.
Etxera itzuli nahi dudalako Moa Esmeralda hirira,
ea Ozeko aztiak laguntzen didan.
Azti baten etxera zoaz?
Zurekin banoa, azti horrek garuna emango dit?
Ez dakit.
Baina ezin badu ere, ez zara okerrago egongo.
- Hori egia da. - Baina hobe duzu ez etorri.
Sorgin bat kontra jarri zait, eta kalte egin diezazuke.
Sorgin bat? Ez naiz sorginen beldur, ez naiz ezeren beldur.
Pospoloen beldur soilik!
Ulergarria da.
Baina pospolei ere aurre egingo diet, garuna lortzearren.
Ez dizut eragozpenik sortuko, ez baitut ezer jaten.
Eta pentsatzen ez dudanez, ez dut agintzeko asmorik.
Zurekin eramango nauzu?
Horixe baietz!
Biba! Aztia ikustera goaz.
- Ez da ba hasiera lasaia. - Txintxo portatuko naiz!
- Ozera goaz? - Goazen ba!
Aztiarengana goaz, Ozeko azti harrigarriarengana.
Munduan aztirik baldin bada, hura da bat.
Aztirik onena da Ozeko aztia, ze...
gauza harrigarriak
egiten baititu.
Aztiarengana goaz, Ozeko azti harrigarriarengana.
Sagarrak!
Begira!
Zer zabiltza, aizu?
Barkatu, baina luze ibili gara eta gose naiz.
Hitz egin duzu?
- Gose dela dio. - Bai, jateko gogoa!
Eta zuri zerbait erauziko banizu? Gustatuko litzaizuke?
Ene Jainkoa!
Berriro ahaztu zait ez nagoela Kansas-en.
Goazen, Dorothy.
Ez ditugu sagar horiek nahi.
Zer ba? Ez al dira onak?
Ez! Baina ez ditu gogoko harrak jotako sagarrak.
Neuk emango dizut zuri!
Berak emango dizkigu.
Banengoen ni!
Batu denak.
Ene! Gizona da eta!
Latorrizko gizona da.
Bai!
Begira.
Zerbait esan al duzu?
"Oliontzia", esan du.
Olio-zer?
Oliontzia.
Hemen dago.
Non emango dizugu olioa?
Ahoan, esan du.
Beste aldean ere bai.
Alajainkoa! Berriz hitz egin dezaket.
Olioztatu besoak, eta ukondoak.
Tori.
- Min eman dizut? - Ez, oso gustagarria da.
Zenbat denbora eman dudan jarrera horretan!
Jainko maitea!
Eta nola gelditu zinen hain zurrun?
Ba, duela urtebete-edo,
zuhaitz hori mozten ari nintzela,
bat-batean euria hasi zuen.
Eta aizkorakada jotzera nindoanean zurrun gelditu nintzen.
Eta halaxe egon naiz harrezkero.
Orain bikain zaude.
Lepoa. Lepoa!
Bikain?
Bikain nagoela uste duzu? Jo ukabilkada bularrean.
Jo ezazu, neska!
Hori da oihartzuna, hori!
Hutsik nago.
Ez zidaten bihotzik eman.
Ez daukazu bihotzik?
Ez daukat bihotzik.
Hutsik nago.
Latorrizkoa zarenean, eutsi egin behar omen diozu.
Baina ni kokoteraino nago.
Gizatiarragoa izango nintzateke,
bihotza izango banu.
Samurra, atsegina eta bihozbera izango nintzateke,
maitekorra eta arte-zalea.
Artatxorien lagun egingo nintzen, eta ume kaskagogorrena,
bihotza izango banu.
Imajina ezazue balkoi bat.
Goian ahots ezti batek dio:
Non zaude, Romeo?
Bihotz-taupada entzun dut.
Hain da maitagarria!
Emozioak izango nituzke, eta zeloak ere bai,
eta biziki sentituko nuke.
Beti gazte eta alai! Eta kremaileraz itxiko nuke,
bihotza izango banu.
- Kontuz! Ongi zaude? - Zurrun samar oraindik.
Hara!
Dantzari aparta zara.
Badakizu zer?
Nahi baduzu, zatoz gurekin Esmeralda hirira...
eta eskatu bihotza Ozeko aztiari.
Eta eman nahi ez badit?
Nola ezetz?
Eman egin behar dizu.
Bide luzea egin dugu harengana iristeko.
Hori asko izan al da?
Hasi baino ez zarete egin eta!
Andereñoari laguntzeko asmoa duzue, jaunok?
Urrundu zaitezte horrengandik,
edo zurekin burkoa egingo dut.
Eta zu...
liztor-habi bihurtuko zaitut.
Sua gogoko al duzu, txorimaloa?
Sua! Erre egingo naiz!
Nik ez diot beldurrik.
Orain aztiarengana lagunduko zaitut, garuna eman zein ez.
Nirekin burkoa egin!
Nik ere aztiarenagana eramango zaitut bihotza eman zein ez.
Mehatxuekin niri!
Bihur nazala liztor-habi!
Munduko lagunik onenak zarete.
Bitxia da... Ematen du betidanik ezagutzen zaituztedala.
- Baina ezin liteke, ezta? - Ezetz esango nuke.
Ez zinen bertan lastoz bete eta josi nindutenean, ezta?
Eta nik denbora luzea egin dut hor mugitu gabe.
Gogoratu nahi nuke...
Baina ez dio axola.
Orain lagunak gara eta kito.
- Horixe. - Bai ba.
- Ozerantz? - Ozerantz, bai!
Azti batengana goaz, Ozeko azti harrigarriarengana.
Munduan aztirik baldin bada, hura da bat.
Aztirik onena da Ozeko aztia, ze...
gauza harrigarriak
egiten baititu.
Aztiarengana goaz, Ozeko azti harrigarriarengana.
Baso honek artega jartzen nau.
Iluna da, eta basatia.
Nik ez dakit ezer,
baina oraindik gehiago ilundu behar du, argitu aurretik.
Piztiak egongo ote dira hemen?
Baliteke.
Lastoa jaten duten piztiak?
Gehienak lehoiak, tigreak eta panterak izango dira.
- Lehoiak? - Tigreak?
Eta panterak.
- Lehoiak, tigreak eta panterak! - Ene Jainkoa!
Zutundu, kakati hori!
Norekin hasiko naiz?
Biok batera, nahiago baduzue.
Hanka eta buztana lotuta borrokatuko naiz.
Eta txingoka!
Eta begiak itxita!
Aizkorakada eman nahi?
Ikaratzeko keinuak niri?
- Zoaz, utz gaitzazu bakean. - Ikaratuta zaude, e?
Beldurrak akabatzen?
Fresko egongo zara poto horren barruan!
Tira, altxa eta egin borroka, latorri pila horrek!
Borrokatu, lasto pila kakatia!
Ez iraindu, lehoi laguna.
Emaizou berea, txorimalo.
Emaiozu zerorrek!
Ia ez dut ezagutzen eta.
Txakur zikin horrekin hasiko naiz.
Lotsagabea!
Zergatik zara hain gaiztoa? Ez baitiot hozka egin.
Baina ahalegindu egin zara.
Lastozko gizona ikaratzea txarto dago eta txakur txikia, are okerrago.
Baina ez zegoen jo beharrik.
Sudurretatik odoletan nago?
Ez horixe.
Jesus, gizona, ez da hainbesterako ere!
Gainera, normala da, zu baino ahulagoak mehatxatzen badituzu.
Dena dela, kakati hutsa zara.
Egia da, koldar hutsa naiz.
Ez dut adorerik.
Pentsa, neure buruaren beldur naiz!
Begira nolako begi-zuloak.
Astebete daramat lo egin gabe.
Konta itzazu ardiak!
Ezin dut, beldurra ematen didate.
Lehoi gaixoa!
Agian aztiak lagundu diezaioke.
Jakina.
Zatoz gurekin, lehoia.
Ozeko aztiarengana goaz honi bihotza eman diezaion.
- Eta honi garuna. - Zuri kemena eman diezazuke.
Ez al zarete lotsatuko halako lehoi koldarra lagun hartuta?
Ni lotsak hilko nintzateke.
Ba, gu ez.
Oso atseginak zarete.
Bizimodu hau jasanezina da.
Orain aldatuko da.
Aztiak konponduko du dena.
Hainbeste sufritu dut...
Ez dakizue zer gaizki sentitzen naizen.
Goazen, e?
Benetan latza da, andereñoa, oilobustia izatea.
Adorerik eta kemenik gabe.
Ausarta izan behar nuke, lehoia, eta ez sagua!
Adorea izango banu!
Ez dago zalantzarik, lehoi irrigarria naiz ni.
Nahiko nuke izan...
- bisutsa bezain kementsua. - Sugandila bezain jasankorra.
Eta azeria bezain azkarra.
Azti hau benetako aztia bada,
ziur garuna lortuko dudala.
- Bihotza. - Etxea.
Adorea!
Aztiarengana goaz, Ozeko azti harrigarriarengana.
Munduan aztirik baldin bada, hura da.
Aztirik onena da Ozeko aztia, ze...
gauza harrigarriak
egiten baititu.
Nos vamos a ver al Mago Al maravilloso Mago de Oz
Ez diezue abisuei jaramonik egiten, e?
Ba, zuentzat kalte!
Laster izango duzue nire berri.
Errubizko zapatak berreskuratzen ditudanean,
neu izango naiz boteretsuena Oz-en.
Orain, ene laztanak,
pozoia oparituko dizuet,
pozoi erakargarria eta gozoa.
Har ezazue haren usain gozoa.
Mitxoletak.
Mitxoletak!
Lokarraraziko zaituzteten mitxoletak.
Eta lo egingo dute.
Lo egingo dute... betiko!
Esmeralda hiria!
Ia iritsi gara. Azkenean!
Zein polita! Imajinatzen nuen bezalakoa.
Aztia izan behar du gero, halako hiri batean bizitzeko.
Eta zern zain gaude hemen?
- Goazen! - Bai, bizkor!
- Tira, arin! - Ez gelditu atzean!
Begira!
Zatozte!
Hara, zoragarria da.
Esmeralda hiria!
Zer da?
Zer gertatzen zait?
Ezin dut gehiago. Logura naiz.
Tira, zatoz, lagunduko dizugu.
Ez, mesedez.
Atseden txiki bat hartu behar dut.
Toto! Non da Toto?
Ez zaitez gelditu orain, bertan dago eta.
Ez egin negar, herdoildu egingo zara.
Ongi pentsatuta, lo txiki batek ez dit kalterik egingo.
Zu ere bai?
Har ezazu besoetan Dorothy.
Zaila izango da, nik uste, baina saia gaitezen.
Begira hori! A zer ganora!
Lagunduidazu, Latorrizko gizona.
Hau izugarria da!
Ezin dut mugitu. Hau sorginkeria da, ziur!
Sorgin gaiztoa! Zer egingo dugu?
Lagundu! Lagundu!
Alferrik da orain garrasika hastea.
Inork ez du entzungo. Lagundu!
Lagundu norbaitek!
Elurra ari du.
Ez, ez du ari.
Baietz ba!
Lagungarria izan daiteke.
Lagungarria? Zertarako?
Hara!
Dorothy, esnatu egin zara.
Ene, hau da eguraldi zoroa!
Begira, berriro herdoildu da.
- Ekarri oliontzia, agudo. - Hartu.
Herdoilduta dago.
- Hemen. - Arin!
Kaka zaharra!
Beti laguntzen dio norbaitek.
Hala ere, zapatekin zein gabe, banaiz hura txikitzeko gauza.
Eta gaixoa parean jartzen dena!
Goazen hemendik.
Esmeralda hiria inoiz baino ederrago eta hurbilago dago.
Baso ilunetik kanpora,
gautik at zaudete.
Atera eguzkitara, atera argitara,
segi aurrera, leku aintzatsuenerantz.
Lurraren gainean eta zeruaren azpian...
eutsi arnasari,
eutsi esperantzari.
Hurbildu hesira eta saiatu irekitzen.
Esmeralda hirira, tximista bezain azkar!
Baso ilunetik kanpora,
gautik at zaudete.
Atera eguzkitara, atera argitara.
Hurbildu hesira eta saiatu...
irekitzen.
Ireki.
Nork jo du kanpaia?
- Guk. - Ez al dakizue irakurtzen?
- Irakurri, zer? - Oharra.
- Zer ohar? - Atean dagoena!
Sudurra nire aurpegi erdian bezain ikusgarri dago.
"Ez jo kanpaia."
"Jo aldaba, mesedez."
Hori bai, askoz hobeto.
Zer nahi duzue?
Aztia ikusi.
Aztia?
Inork ezin du Oz handia ikusi.
Izan ere, inork ez du inoiz ikusi.
Ezta nik ere.
Eta nola dakizu existitzen dela?
Zera delako, a...
Ez galarazi denbora gehiago!
Arren, jauna!
Aztia ikusi behar dut.
- Maitagarri onak bidali nau. - Froga ezazu.
Hark emandako errubizko zapatak daramatza.
Ez zabiltzate gezurretan!
Jende on eta zintzoa zarete.
Zergatik ez duzue lehenago esan?
Orain beste kolore bateko zaldia zarete.
Zatozte, sartu.
Taxia! Taxia!
Nora nahi duzuen eta haraxe eramango zaituztet!
- Aztiarengana ere bai? - Aztiarenagana? Ez dakit...
Bueno, bai. Baina aurretik garbitzera...
eramango zaituztet.
Esker mila!
Egun asko egin ditugu bidean eta dena behar dugu.
Zer zaldi klase da hori?
- Halakorik inoiz ikusi gabe nengoen. - Eta ez duzu ikusiko!
Bakarra dago, hauxe.
Denen ahotan dagoen zaldi bitxi bakana da.
Kar-kar-kar! Kar-kar-kar!
Eta trai-la-la pare bat!
Alai eta barrez ematen dugu eguna Oz-eko lurralde alaian.
Kil-kil-kir! Kil-kil-kir!
Eta trai-la-la pare bat!
Kilkerrek hala kantatzen dute Oz-eko lurralde alaian.
Hamabietan jaikitzen gara, eta ordu batean lanean hasten.
Ordubete bazkaltzeko, eta ordu bietarako kito gaude.
Jostagarria da.
Kar-kar-kar! Kar-kar-kar!
Eta trai-la-la pare bat!
Egun oso barrez Oz-eko lurralde alaian.
Kar-kar-kar! Kar-kar-kar!
Kar-kar-kar!
Egun oso barrez...
GARBITZEA ETA ORRAZTEA
Oz-eko lurralde alaian.
Esku-zarta pare bat,
eta lasto freskoa,/i>
halaxe eusten diogu gazte eta eder Oz-eko lurralde alaian.
Igurtzi hemen, igurtzi han,
latorrizko zein brontzezko,
halaxe dotoretzen zaitugu Oz-eko lurralde alaian.
Irribarre polita jarriko dizugu aurpegi serio horretan.
Begi-itzalak bat egin dezala soinekoarekin.
Bai ongi!
Klik-klik-klik! Klik-klik-klak!
Erpeak moztuko dizkiogu.
Zuek bai artistak Oz-eko lurralde alaian!
Hala barre egiten dugu Oz-eko lurralde alaian.
Egun osoa barrez Oz-eko lurralde alaian.
Oz-eko lurralde alaian!
Nor ote da?
Sorgina!
Gure atzetik etorri da.
"Eman amore, Dorothy".
Nor da Dorothy?
- Aztiak esango digu! - Goazen!
Ene bada! Zer egingo dugu?
Goazen azkar aztia ikustera.
Geldi! Egon lasai! Ez da ezer gertatzen.
Ez bultzatu!
Ez dago arazorik, dena ongi dago.
Oz handi eta ahaltsuak dena kontrolpean du.
Hala izango ahal da!
Beraz, lasai, itzuli etxera. Ez kezkatu.
Lasaitu zaitezte eta itzuli etxera. Tira!
Zoazte etxera!
Barkatu, baina aztia ikusi nahi dugu laurok, oraintxe.
Inork ezin du Oz handia inoiz ikusi ezergatik ere. Agindua da!
Baina, oso garrantzitsua da.
Nik permanentea eta guzti egin dut.
Inor ez, eta ezergatik ere ez!
Baina Dorothy da, gizona.
Sorgina bilatzen dabilena?
Kontxo, hori ezberdina da.
Itxaron hemen, zuen berri emango diot.
Entzun duzue? Berehala sartuko gara.
- Garuna emango dit. - Taupadak senti ditzaket ia.
Afaltzeko garaiz iritsiko naiz etxera.
Ordubete barru oihaneko erregea izango naiz.
Luze bizi bedi erregea!
Oihaneko erregea izango banintz,
eta ez erregina,
ezta dukea ere,
ez eta printzea ere,
nire errege-tunikak...
satinezkoak izango lirateke,
ez kotoizkoak,
ezta kretonazkoak ere!
Guztiaren jauna izango nintzateke, aski izango litzateke...
marmar txiki bat!
Eta beste bat!
Eta errege-orroa!
Takoi-kolpe bat eta... zuhaitzak belauniko,
mendiak makurturik, eta zezenak gur egiten.
Eta txolarreak hegan joango lirateke.
Ni
erregea banintz,
untxiek errespetatuko nindukete,
urtxintxak nire aurrean belaunikatuko lirateke,
eta buztana astinduko banu...
Nire mendekoekiko...
erruki izango nuke,
ni
erregea banintz,
errege baino ez,
menpean dudan guztiaren erregea,
menpean dudan
guztiaren erregea.
Orduan, erregea bazara, ez zara ezeren beldur izango?
Ez ezeren ez inoren beldur ere!
- Errinozero batena ere ez? - Ezta ere!
- Eta hipopotamo batena? - Gordinik jango nuke.
- Eta elefantea? - Jo-ta seko berehala.
- Eta pantera beltza bada? - Buztana hanka artean joango da.
- Nola? - Nola?
Adorez!
Nola lortzen da garaitzea? Adorez!
Nola izan zaitezke errege? Adorez!
Nola lortzen du elefanteak...
letaginekin halako pisuak altxatzea?
Nola itzaltzen da su kartsua? Adorez.
Nola egin aurre beste edonori? Adorez!
Nola egin aurka trumoiari? Adorez!
Irainengatik nork hartzen du mendekua?
Buruzagi ausart eta adoretsua!
Zer dute horiek guztiek nik ez dudanik?
- Adorea! - Ezetz kantuz esan!
Ospa hemendik! Aztiak alde egiteko dio.
Kalera!
Halako bidaia luzea eta ezertarako ez.
Hain pozik nengoen!
Uste nuen etxera itzuliko nintzela.
Ixo! Aurkituko dugu aztia ikusteko modua.
Bai horixe.
Izeba Ema oso ona zen nirekin,
baina ez nuen aintzat hartzen.
Haren ondotik alde egin nuen, atsekabe handia emanda.
Marvel maisuak gaixorik zegoela esan zuen.
Orain hilko balitz,
errua neurea izango litzateke.
Inoiz ezingo nioke neure buruari barkatu.
Inoiz ez!
Ez jarraitu, mesedez.
Aztiaren aurrera eramango zaitut nola edo hala.
Zatoz! Nire izebak ere Ema zuen izena.
Itxaron, lagunok!
Badakizue zer? Orain ez dut aztia ikusteko gogorik.
Kanpoan itxarongo dizuet.
- Zer duzu? - Berriz ere beldurra dela.
Aztiak emango dizu falta zaizun adorea, aizu.
Eskatzeak ere beldur ematen dit.
Geuk eskatuko diogu zure partez.
Kanpoan egongo naiz.
Baina, zergatik?
Beldurrak akabatzen nagoelako.
- Zer gertatu da? - Nork heldu dit buztanetik?
Zeu izan zara eta!
Bai, begira.
Goazen.
Aurrera, hurbildu zaitezte.
Esadazue aurrean gaudenean!
Hara! Begira!
Etxera joan nahi dut.
Neu naiz Oz,
azti handi eta ahaltsua.
Nor zarete zuek?
Nor zarete?
Zure baimenaz,
Dorothy naiz,
andereño txiki eta xaloa.
Zerbait eskatzera etorri...
Ixo!
Ene ama!
Oz handi eta ahaltsuak...
badaki zertara etorri zareten.
Hurbildu nigana,
Latorrizko gizona.
Bihotz bat eskatzeko adorea bildu duzu...
zuk, txatarra herdoildu pila...
zaratatsu eta kirrinkari horrek?
Bai, jauna.
Bai, gorentasuna.
Hara,
duela gutxi harlauza horizko bidean nengoela...
Ixo!
Eta zuk, Txorimalo,
garun bat eskatzeko ausardia daukazu,
abereentzako belar ondu fardel horrek?</i<
Bai, jauna... Zera, gardentasuna.
Zera, gorentasuna!
Aski da!
Orain zu, lehoia!
Esan!
Lotsarik ere ez duzu.
Laguntza eske datorkizuna hala ikaratzen ibiltzea ere!
Isilik, gizagaixoak!
Oz ahaltsu eta bihotz-zabalak eskatu diozuena emango dizue.
Zer? Nola? Zer esan du?
Baina lehenago, lantxiki bat egin beharko duzue,
merezi duzuela erakusteko.
Ekarridazue mendebaldeko sorginaren makilatxoa.
Baina horretarako, sorgina hil beharko dugu.
Zuek ekar ezazue erratza...
eta eskatu didazuena emango dizuet.
Tira, zoazte.
Eta hark gu akabatzen bagaitu?
Joateko agindu dizuet.
BASO SORGINDUA SORGINAREN GAZTELUA: 1,5 KM
NI ZU BANINTZ, OSPA EGINGO NUKE!
"Ni zu banintz, ospa egingo nuke."
Uste dut hemen mamuak daudela.
Halakorik!
Mamuak... Txorakeriak!
Zuk ez al duzu mamuetan sinesten?
Ez. Ikusten...
Min hartu duzu?
Nik mamuetan sinesten dut.
Sinesten dut, sinesten dut.
Nik mamuetan sinesten dut. Sinesten dut, sinesten dut.
Hori eta askoz gehiago sinetsiko duzu txikitzen zaituztedanean.
Zoaz baso sorgindura eta ekarridazu neskatoa.
Besteekin egin nahi duzuna, baina hura bizirik eta onik nahi dut.
Ez dizuete lan handirik emango!
Borrokatzeko gogoa kenduko dien zomorro bat bidali diet.
Kontuz errubizko zapatekin! Horiexek nahi ditut batez ere.
Orain, zoazte! Zoazte hegan!
Ekarrizkidazue neskatoa eta zapatak.
Ai ama! Lagundu!
Ospa! Utzi bakean!
Toto! Lagundu!
Lagundu! Lagundu!
Zer egin dizute?
Hankak kendu eta hor nonbait bota dituzte.
Eta gorputza hustu eta han nonbait bota dute.
Ederra egin dizute!
Guztiz desegin zaituzte.
Berriketa gutxiago! Berregin nazazue, Dorothy aurkitu behar dugu.
Ea ba...
Bai txakur polita!
Eta zu, laztana...
Hauxe ezusteko ederra!
Atso bati laguntasuna egitera etortzea... Zu bai neskato ona!
Zer egingo duzu txakurrarekin? Itzulidazu!
Gauza bakoitza bere garaian, polit hori.
Gauza bakoitza bere garaian.
Itzulidazu txakurra, arren!
Bai noski,
zuk zapatak itzultzen dizkidazunean.
Iparraldeko maitagarri onak ez kentzeko esan zidan.
Nahikoa da!
Bota otarrea errekara, eta ito dadila txakurra.
Ez! Har itzazu zapatak, baina itzuli nire Toto.
Neskato bizkorra zara,
banekien ulertuko zenuela.
Barkatu! Ez da nire errua! Txakurra itzuliko didazu?
Ez! Ni bai ergela! Ez nintzen gogoratzen...
ezin zaizkizula zapatok erantzi...
bizirik zauden artean.
Orain ongi pentsatu behar dut nola kenduko dizudan bizia.
Sorginkeria hautsi daiteke-eta...
leuntasunez egin ezean.
- Bizkor, Toto! - Ergela! Harrapa ezazu.
Bizkor! Korri, Toto!
Lortu du, ihes egin du.
Zuk ez duzu lortuko, ordea.
Biok gorroto zaituztet!
Arazo eta lan gehiegi eman didazue,
baina zuenak egin du.
Ikusten duzu hau?
Hauxe da gelditzen zaizun bizitza.
Ez da asko, polit hori!
Zapata horiek nahi ditut berehala!
Beldur naiz.
Beldur naiz, izeba Ema.
Dorothy! Dorothy!
Non zaude?
Izeba Ema naiz. Zatoz!
Zure bila gabiltza, non demontre sartu zara?
Oz-en nago, izeba,
sorginaren gazteluan preso.
Baina nik etxera, zure ondora itzuli nahi dut, izeba.
Ez utzi bakarrik!
Beldur naiz.
Itzuli, arren!
"Itzuli, arren, izeba!"
Zer izeba eta izeba ondo! Gorriak ikusi behar dituzu!
Begira, Toto da.
Nondik ote dator?
Ez al zarete konturatzen?
Dorothyrengana eraman nahi gaitu.
Goazen, adiskideak.
Indarrek ez ahal didate huts egingo!
Zure buztanak ez ahal dit huts egingo!
Zer da hori?
Sorgin gaiztoaren gaztelua.
- Dorothy hor barruan dago? - Gaixoa!
- Askatu egin behar dugu. - Ez egin negarrik.
Ez dut oliontzia ekarri, eta negar nahikoa egin duzu!
Nortzuk dira haiek?
- Badut plan bat horra sartzeko. - Ongi. Plan bat du.
- Zu aurrean joango zara. - Bai.
- Ni? - Bai, zu.
- Horra sartu behar al dut? - Horixe.
Bueno, edozer egingo nuke Dorothyrengatik.
Sorgin gaiztoaren gainetik,
zaintzaileen gainetik... Txikitu egingo ditut!
Ez dakit bizirik aterako naizen, baina gazteluan sartuko gara.
- Hala ere, mesedetxo bat... - Zein?
Utz nazazue hemen.
- Pentsatu ere ez! - Ez horixe!
- Itxaron... - Segi aurrera!
Egon, beste ideia bat dut.
Zuzena izango ote da honela jantzita sartzea?
Eta orain, zer?
Handik.
Itxaron! Ziurtatu gaitezen: Dorothy, hor al zaude?
- Gu gara. - Bai!
Neu naiz! Hemen giltzapetuta nago!
Bera da. Askatu dezagun! Ireki atea!
Bizkor, Jainkoarren!
Harea-erlojua ia hustu da.
Egin alde batera!
Toto maitea! Lehoia!
Banekien etorriko zinetela!
Goazen bizkor, ez dago denbora galtzerik.
Nora zoazte hain azkar?
Egon hemen, aizue,
nire festa berehala hasiko baita.
Arratoiak bezala harrapatu gaitu.
Ez ezazue hil oraindik.
Izan dezatela astia datorkiena irudikatzeko.
Harrapatu! Ez dezatela ihes egin!
Harrapa itzazue, inuzenteak!
Harrapa itzazue!
Hara! Hor daude.
Erdiak hemendik, eta beste erdiak handik.
Azkar!
Eta orain, nondik?
Handik, zatozte.
Atzera!
Hara!
Zer, ezkutaketan jolasteko gogoz?
Azkarragoak zinetelakoan, e?
Besteak desagertzen ikusi ondoren neska izango da azkena hiltzen.
Eta txakur zikin hori ere bai!
Sugarretan, txorimaloa?
Lagundu! Erretzen ari naiz!
Utzi ura!
Begira zer egin duzun, umemokoa!
Desegiten ari naiz.
Hau mundu aldrebesa!
Nork pentsatuko zuen neska koskor batek...
nire sorginkeria ahaltsua deuseztatuko zuela?
Ene, ene!
Desegiten ari naiz.
Hilda dago. Zeuk hil duzu.
Ez dut nahita egin.
Benetan!
Baina txorimalo sutan zegoen...
Sorgin gaiztoa hila da. Gora Dorothy!
Gora! Gora Dorothy!
Sorgin gaiztoa hil da!
Makila magikoa!
- Eraman dezakegu? - Har ezazu, mesedez.
Esker mila!
Orain aztiaren etxera joango gara sorgina hil dela esatera.
Sorgin gaiztoa hil da!
Ezin dut sinetsi!
Zertarako itzuli zarete?
Eskatu zeniguna bete dugu, jauna:
sorgin gaiztoaren makila magikoa ekarri dizugu.
Sorgina desegin egin dugu.
Garbitu egin duzue?
- Zuek bai azkarrak! - Bai, jauna.
Eta agindu zeniguna betetzeko eskatzera gatoz.
Lasai! Arinegi ibili gabe!
Lehenengo, gogoeta egin behar dut.
Zoazte, eta itzuli bihar.
Bihar?
Etxera itzuli nahi dut, jauna.
Izan duzu gogoeta egiteko astia!
Ez haserrearazi Oz handi eta ahaltsua!
Bihar itzultzeko esan dizuet.
Hain ahaltsua izango bazina, agindutakoa beteko zenuke.
Oz handiaren hitza zalantzan jartzen?
Esker txarrekoak!
Zorionekoak zuek bihar hartuko zaituztedalako...
eta ez hogei urte barru!
Hori izan da Ozen hitza.
Ez jarri arreta errezelaren atzean dagoen gizonari.
Oz ahaltsuak bere hitza eman du.
Nor zara zu, jauna?
Ni? Ozeko azti handi eta ahaltsua naiz.
Zu?
Ezin dut sinetsi.
Tamalez, egia da. Neu naiz azti bakarra hemen.
Iruzurti hori!
Bai, halaxe naiz, iruzurti bat.
Gizon gaiztoa zara, gero!
Ez, txiki, oso gizon ona naiz.
Azti txarra, ordea.
Eta honi agindu zenion bihotza?
Eta lehoiaren adorea?
Eta bere garuna?
Garuna edozeinek dauka, oso gauza arrunta da.
Lurrean arrastaka dabilen izaki orok du garuna,
baita itsasoan sigi-saga dabilen izaki orok ere.
Nire herrialdean unibertsitateak daude,
eta pertsonak bertara joaten dira ikasi eta jakitun egitera.
Gauza handiak pentsatzen dituzte, baina zurea bezalakoa dute garuna.
Zein da, ba, ezberdintasuna? Haiek diploma eskuratu dutela.
Hala ba, Universitatus Committeeatum E Pluribus Unumek
ematen didan botereari jarraituz, diploma hau ematen dizut,
eta izendatzen zaitut...
honoris causa doktorea.
Doktorea zertan?
"Pentsatologian".
Triangelu isoszele baten bi aldeen erro karratuen batuketa...
beste aldearen erro karratuaren berdina da.
Hara, hau da poza!
Badut garuna!
Nola eskertuko dizut hau?
Uztazu! Zuk, berriz, ene laguna,
ideien nahasmena duzu.
Arriskutik ihes egiten duzulako uste duzu ez duzula adorerik.
Baina adorea gauza bat da, eta beste bat, zuhurtasuna.
Nire sorterrian batzuei "heroiak" esaten diegu.
Urtean behin gelditzen zaien gogoa eta adoera bildu...
eta hiriko kaleetan barrena desfilatzen dute.
Ez dute zuk baino adore gehiagorik.
Baina badute zuk ez duzun beste zerbait: domina bat.
Hala ba,
zure ekintza heroikoagatik, eta sorginen aurrean...
erakutsi duzun ausardia paregabeagatik,
Adorearen domina handia jartzen dizut.
Ausardiaren Legioko kidea zara.
Hitzik gabe gelditu naiz.
Eta zuk, ene latorrizko laguna, bihotza nahi duzu, ezta?
Ez dakizu zer zorionekoa zaren bihotzik gabe!
Bihotzak ez dira baliagarriak izango apurtezinak egiten dituzten arte.
Hala ere, bihotza nahi dut.
Ba, nire herrian badira ekintza onak baino egiten ez dituzten gizonak.
Zera esaten zaie, "filan-...
"Pertsona onak". Eta beren bihotza ez da zurea baino handiagoa.
Baina badute zuk ez duzun beste zerbait: adierazgarri bat.
Hala ba, zure ontasunaren sari gisa,
har ezazu nire esker ona...
eta gure mirespen eta maitasunaren origarri hau.
Eta ez ahaztu, ene lagun sentibera, bihotz kontuetan,
zuk zenbat maite duzun baino garrantzitsuagoa dela...
besteek zenbat maite zaituzten.
Taupaka dabil!
Entzun taupadak!
Begira zer jartzen duen dominan: "Adorea".
Ez al da egia borobila?
Zoragarria da dena.
Aizu, eta Dorothyk eskatutakoa?
Bai, Dorothyk eskatutakoa, zer?
Orain Dorothyren txanda da.
Ez dut uste poltsa horretan ezer geratu denik niretzat.
Ahalegin ikaragarria egitera behartuko nauzue!
Neuk laguntzea da Kansasera itzultzeko modu bakarra.
Eta egin dezakezu?
Hain azti ahaltsua al zara?
Ez egin zalantzarik, neska!
Neu ere Kansas-ekoa naiz,
mendebalde basatian sortu eta hazia.
Inauterietako Aztien taldeko lehen aeronauta izan nintzen.
Baina, halako batean, estratosferan gora nindoala...
gizakiak inoiz egin gabekoak egitera,
ezbeharra gertatu zen.
Globoa ez zen lurrera itzuli.
- Egiatan? - Ez zinen beldur izan?
Beldur ni? Nik irribarre egin dut heriotzaren aurrean,
eta barre zorigaitzaren aurrean. Harrituta gelditu nintzen.
Baina haizearen norabidea aldatu zuen...
eta hiri honetara ekarri ninduen.
Ozeko aztitzat jo ninduten lurreratu nintzen unetik bertatik.
Eta gauzak nola dauden ikusirik, lana onartu nuen,
eta globoa ongi gorde nuen, inoiz alde egiteko behar izanez gero ere.
Beraz, globo horretantxe, Dorothy,
itzuliko gara zu eta biok E Pluribus Unumen lurraldera.
Lagun maiteok, benetan diotsuet,
hauxe da inoiz inork ikusi duen erakustaldirik harrigarriena.
Eta inoiz ikusiko duena!
Nik, zuen azti handi eta ahaltsuak,
abentura berri bati ekingo diot.
Bidaia zail eta arriskutsua izango da...
urruneko estratosferaraino.
Han, zera...
beste aztiekin bilduko naiz, erabaki garrantzitsuak hartzeko.
Horretara ba, oraingoz eta itzultzen naizen arte
-itzultzen baldin banaiz-,
eta garun pribilejiatua duelako, Txorimaloak hartuko du agintea...
nire ordez, eta lan horretan...
Latorrizko gizonak eta bere bihotz handiak...
eta Lehoi adoretsuak lagunduko diote.
Egizue haien esana nire esana balitz bezala.
Milesker.
Toto, hona!
Ez joan ni gabe, berehala itzuliko naiz.
Harrapatu txakurra!
Baina, nora doa? Zer ganora da hau?
Lagundu!
Ez! Itzuli!
Ez joan ni gabe! Itzuli, arren!
Ez dakit nola dabilen. Ezin naiz jaitsi!
Adio, adiskideok!
Adio!
Ezin izango naiz etxera itzuli.
Gurekin ongi egongo zara, Dorothy.
Maite zaitugu.
Zure hutsunea igarriko genuke.
Oso atseginak zarete,
baina hau ez da Kansas.
Honez gero izebak jakingo du etxetik alde egin nuela.
Zer egin nezake, Txorimalo?
Begira!
Horrek lagun diezazuke.
Lagunduko didazu? Bai?
Zuk ez duzu laguntza beharrik.
Kansasera itzultzeko ahalmena zeure esku izan duzu beti.
Aditu duzue?
Eta zergatik ez diozu lehenago esan?
Ez zuelako sinetsiko. Berak berez ikasi behar zuen.
Eta? Ikasi duzu, Dorothy?
Orain...
ez da nahikoa izeba eta osaba ikusteko gogoa izatea.
Inoiz nire bihotzaren nahia bete nahi badut,
nire etxean bertan betetzen ahaleginduko naiz,
bertan zaila gertatzen bada lortzea,
are zailagoa gertatzen baita kanpoan.
Ez al da egia?
Horixe.
Erraza da ba! Neuk pentsa nezakeen zure ordez.
Eta nik bihotzean sentitu.
Ez, berak aurkitu behar zuen.
Zapata magikoek etxera eramango zaituzte di-da batean.
- Toto ere bai? - Bai noski.
- Oraintxe? - Zuk nahi duzunean.
Ene!
Ederregia da egia izateko!
Zaila izango da agur esatea.
Asko maite zaituztet!
Adio, Latorrizko gizona.
Ez egin negar.
Herdoildu egingo zara eta!
Hartu, zure oliontzia.
Adio.
Orain ziur dakit bihotza daukadala,
hautsi egin baitzait.
Adio, Lehoi.
Aizu, agian ez zaizu gustatuko, baina...
ez dut ahaztuko nola eskatzen zenuen laguntza...
adorea berreskuratu baino lehen.
Zu gabe, ez nuen sekula aurkituko.
Zure mira izango dut.
- Prest zaude? - Bai.
Esaiezu agur, Toto.
Bai, prest nago.
Itxi begiak,
jo takoiekin elkarren kontra hiru aldiz...
eta esan zeure artean:
"Etxean bezala inon ere ez!"
Esnatu, laztana.
Dorothy, bihotza! Izeba Ema naiz.
Izeba, zeu zara eta!
- Bai, txiki. - Kaixo! Bada inor etxean?
Neskatoa erori dela entzun dut eta...
Hara! Hobeto dago.
Kolpea hartu du buruan.
Utziko gintuela ere pentsatu dugu.
Eta utzi egin zaituztet, benetan.
Egunak daramatzat itzultzeko ahaleginean!
Etzan, eta egon geldi.
Amesgaiztoa izan duzu.
Ni gogoratzen nauzu?
Hunk naiz, zure lagun zaharra.
Eta ni?
Hickory?
Ez zenuen nire aurpegia ahaztuko, e?
Ez. Baina ez da ametsa izan.
Leku hori bada.
Eta zu, zu, zu...
eta zu bertan zineten.
Baina ezin liteke, ezta?
Ez. Gaixorik gaudenean amets...
Egiazko lurraldea zen, izeba.
Gauza batzuk ez ziren atseginak,
baina gehiena zoragarria zen.
Hala ere, nik "Etxera joan nahi dut!" esaten nuen behin eta berriro.
Eta etxera ekarri naute.
Inork ez al du sinetsiko?
Denok sinesten dugu, Dorothy.
Berdion dio, Toto, etxean gaude eta.
Etxean!
Eta nire gelan,
eta denok hemen zaudete.
Ez naiz berriz inoiz joango,
hainbeste maite zaituztet eta!
Ai, izeba Em,
etxean inon baino hobeto!