TIRO EGIN PIANO-JOTZAILEARI
Bihotz-bihotzez eskertzen dizut.
Farola hori jo dut modurik ergelenean.
Banoa. Emaztea nire zain egoten da oheratzeko.
Zenbat urte daramatzazu ezkonduta?
Hamaika urte.
Nik ere ezkonduta egon nahi nuke!
Benetan usteko bazenu bezala esan duzu hori.
Benetan hala uste dut eta.
Baditu abantailak.
Hasieran, bazirudien dena pikutara joango zela.
Batzuetan, gosaritan, andreari so, hura akabatu nahi izaten nuen.
"Nola bururatzen zaizu hori?" Ez nion arrazoirik aurkitzen.
-Askatasunagatik, beharbada. -Bai.
Dantzaldi batean ezagutu nuen emaztea.
Kostatu zitzaidan beraren ezagutza egitea.
Ez zen asko bizi izandako neska.
Eta badakizu nolakoak diren gauza horiek Parisen.
Birjina gehiago egongo da hemen beste edozein hiritan baino.
Proportzioan, bederen.
Baina ez nintzen horregatik ezkondu berarekin, ez horixe.
Orduan, zergatik?
Elkar egokitu ginen. Ondo pasatu genuen elkarrekin.
Ez dakit nor zaren eta ez zaitut berriz ikusiko.
Askatasun osoz hitz egin diezazuket, beraz.
Ona da arrotz baten aurrean barrena hustutzea, noizbehinka.
Egia biribila diozu.
Nahitasun handia hartu nion. Ez zitzaidan hori inoiz gertatu.
Urtebetez atera ginen elkarrekin.
Eta, halako batean, ezkon-eraztuna erosi nion.
Horrela gertatzen da beti.
Beti ez.
Ezkondu eta handik bi urtera maitemindu nintzen emazteaz.
Ospitalean zegoen, gure lehen umea erditu ondoren.
Ni zutik nengoen ohearen ondoan.
Berari begiratu, umeari begiratu, eta benetan hor hasi zen dena.
-Zenbat ume dituzue? -Hiru.
-Kopuru egokia. -Bai. Ume zoragarriak dira.
Ni eskuinetara noa. Beraz, agur.
-Kontuz ibili. -Hala ibiliko naiz, bai.
Eskerrik asko. Suerte ona izan.
Gure neskak begia ernea, guria ipurmasaila, eta bularra harroa.
Berdin ditu beste begia, beste ipurmasaila eta beste bularra.
Eta, hala ere, ez da aspergarria.
Udazkenean ere, bera ikustea da niretzat udaberria.
Marcelle, hegoak baneuzka, hegan joango nintzateke gora
Marcelle, neska gazte ederrenaren ondora.
Zure ahizpa gazteenak hartu baitit niri bihotza.
Kaixo, Édouard!
Deituidazu Charlie, eta itxoidazu hor.
Gezurra dirudi!
Lau urte elkar ikusi gabe, eta a zer harrera egiten didazun!
Badirudi etxeari buelta ematetik natorrela!
Begira! Kolpe bat jo dut.
Ilun-ilun zegoen, eta farola bat jo dut.
Norbait segika zeneukan?
Polizia ez, behintzat. Bestela, ez zintuzket tartean sartuko.
Ni tartean sartzera etorri zara? Ez nauzu sartuko ba!
Fido koskortuko zen tarte honetan.
Bai.
-Diruz zer moduz zabiltza? -Hainbestean.
Ni utzi bakean. Ez dut saltsa horretan sartu nahi.
-Eddie, demontre...! -Zer moduz etxekoak?
Denak sasoian. Aita, ama...
-Eta Richard? -Badakizu nolakoa den...
Beti prest. Faltan bota zaituztegu zu eta Fido.
Hau esan diot lehen neure buruari...
Noiz hasi zaizkizu segika?
Charlie, estu nabil. Lagundu egin behar didazu. Kinka larrian nago.
Eta nitaz gogoratu zara? Nor dabilkizu atzetik?
Bi gizon.
Lantxo bat egin genuen elkarrekin bi horiek, nik eta Richardek.
Handikiarena egiten hasi ziren gure kaltetan.
Richardek eta nik dirua ez banatzea erabaki genuen.
Gero, bide bazterrean utzi genituen Richardek eta nik.
Bejondeizuela!
Zer itxura dute bi horiek?
Batek txanoa du, besteak kapela.
Ez dira anaiak, baina antz handia dute.
Eta pipa erretzen dute biek.
Gabon, Charlie. Zer moduz?
Zer arraio ari zara hemen?
Nik esango dizut: bizitza hondatzen.
-Ondo da. -Baita zera ere!
A zer itxura duzun traste horren atzean!
Kontzertuko piano bat jotzen egon behar zenuke...
Eta entzulez gainezkako areto batean.
Horregatik galdetzen dizut: zer ari zara hemen?
-Ezin naiz bi lekutan egon. -Ez esan txorakeriarik.
Autorik ere ezin eros dezakeen birtuoso ospetsu bat!
-Alderantzizko mundua! -Isilik egon!
Begiraiozue, birtuoso bat doinu ziztrinak jotzen!
Emaiozue piano isatsdun bat, zer kristo!
Piano isatsdun bat kandelekin!
-Baxuago, adiskidea! -Denek entzutea nahi dut.
Jendea dantzatzera dator, ez dute istilurik nahi.
Hortik datoz kalte guztiak: inork ez du istilurik nahi!
-Utziozu, Plyne. Jota dago. -Ezagutzen duk?
Uste nuen garbi zegoela: nirekin hika ez, zuka beti!
Galdera bat egin dizut. Nor da?
Nitaz lotsatzen da, nonbait. Nire anaia gazte maitea da.
Artista handia da, baina ez da Charlie, Édouard baizik.
-Zaude isilik! -Ez nekien anaiarik bazeneukanik.
Lau anaia gara familian; gizasemeak denak!
-Zertarako ordaintzen diozu? -Pianoa jotzeko, zer arraio!
Normala da, beraz. Pianoa jotzeko, ez bere bizitza kontatzeko.
Norbaitetaz zerbait jakin nahi, orduan pagatu egin behar.
Zenbat eta gehiago jakin, orduan eta diru gehiago.
Putzu bat egitea bezala: sakonago, eta garestiago.
Batzuetan, garestiaren garestiz, hortxe utzi behar!
Guztiz desiragarria zara.
Eta horregatik desiratzen zaitut.
Hain zuzen, gaur gauean ezkontzea erabaki dut.
Zuri eskatu dizut lehenik.
Ez didazu galdetu behar ea libre nagoen?
Ez da egia izango! Munstro hori da zure maitalea?
Nire maitalea zen. Ez dugu ofizialki hautsi.
Hasteko, ez dakit nor zaren.
-Charlieren anaia naiz. -Bai zera!
-Asko maite dut Charlie. -Eta ni zenbat maite nauzu?
Goiz da hori jakiteko. Barkatu, bezeroak zain dauzkat.
Hara! Hainbeste interesatzen zaizu nire bularra?
-Lasai, medikua naiz. -Hara!
-Gaurkoak eskas samarrak. -Herenegungoak, berriz, apartak!
-Begira nire hatzari! -Interesgarria!
Interesgarria edo bitxia.
Gero arte, Charlie.
-Demontre, hor datoz! -Zure kontua da.
-Nireak egin du! -Atzeko atetik, mugi!
Françoise zuen izena
baina nik deitzen nion
Masusta-gorri
Aprendizari bururatu zitzaion hori
gauza askorik ez baitzekien
Ideiak
Neskak edaria ateratzen zigun
Maine eta Loireko herri ziztrin batean
Ez zen Madelon
Beste izen bat zeukan
Eta ezin zitzaion
laztan egin
gainera, Antibeskoa zen
A zer laidoa!
Laidoa eta masusta-gorria
Horra patuaren bularrak
Antibeskoa izango zen neska
Karibea baino gertuago dago hori
Caracas baino gertuago
Pezenas baino gertuago?
Ez dakit
Eta frantsesa izanik neska
antibestarra ere bazen
Eta neska frantsesa izanik
Eta txinpartazko begiak zituen arren
Ez ninduen lasaitzen
antibesterra zela jakiteak.
Ni hala ere aldekoa izanik
Zer laidoa!
Laidoa eta masusta-gorria
Horra patuaren bularrak
Abantaila gutxi zituen
Abantaila izateko
Izena eman zuen
apaindegian
Maine et Loiren
udare itxurako titi ederrak eduki daitezke.
Badago apaindegi bat Angersen
arriskurik gabeko ebakuntzak egiten dituena
bai gazteei eta bai zaharrei
Ia dena alda daiteke
ezin dena izan ezik.
Zer laidoa!
Laidoa eta masusta-gorria
Horra patuaren titiak
Abantaila handiagoak
Abantaila gehiago
esaten diot neskari itzultzen denean
Angers-eko titiekin
bi bider hamar
Utzidazue zirikatzen
Angers-eko bularralde hori
baina neskak ihes egin dit
hanka egin dit
baina ni ez natzaio atzetik korrika joan
Ez nuen harrapatu nahi
Angerseko neska bat, bular handikoa.
Moralitatea:
laidoa eta titiak
horra patuaren masusta-gorriak.
Patioa zeharkatuko zuten honezkero.
Ez zuten anaia akabatu nahiko, beren tratuez eztabaidatu baizik.
Pentsatzekoa da zer-nolako tratuak diren.
Anaiak istilutan sartzen badira, Chico erretzen da beti aurrena.
Tira, garaiz zaude, suerte ona opaiozu.
Suerte ona izan.
-Gabon. -Agur.
Agur.
-Begiz jota zauzka, bistan dago. -Nork?
Lenak. Abisatu egin nahi nizun.
Mila esker, nolanahi ere.
Pena da neska hori zuri ez interesatzea.
Nahiko nuke niri horrela begiratuko balit.
Traba egiten badizut, joan naiteke.
Lasai horregatik. Ez naiz bere gustukoa.
-Ez naiz inoren gustukoa, zera! -Agur, bihar arte!
Tira, tira...
Astuna naiz, gero!
Eta nire aurpegiak ez die emakumeei hori ahantzarazten.
-Urduritasuna izango da. -Ez, ez da hori.
Nire aurpegia, besterik gabe.
Emakumeei ez zaie beldurrik izan behar. Ez daude pozoituta.
Antzematen zaizu ez duzula hori sinesten.
Buruhausteak izan dituzu, eta ez nabil oker.
Eta gero?
Baietz asmatu zer dabilkizun buruan.
-Lotsatia zara eta beldurrez zaude. -Beldurrez?
Hori da.
Beldurra...
Beldur naiz...
Kaka! Beldur naiz.
Tira, gizona. Zer duzu?
Beldur naiz.
Lehengo bi horiek, nor ziren?
Ez dakit.
Ni ohera noa.
-Zerbait egin behar da eta. -Agur.
Charlie jauna!
Besteen aurrean lotsa ematen zidan.
-Utziko didazu diru pixka bat? -Jakina.
-Tori. -Eskerrik asko.
Lagunduidazu pixka bat.
Charles jauna, ez zait gustatzen gauez bakarrik etxeratzea.
-Deituidazu Charlie. -Ondo da.
-Deituidazu Lena. -Zergatik Lena?
Hélenetik, Héléna, eta, gero, Lena.
Zure isiltasuna bitxia irudituko zaio.
Esan zerbait, bestela usteko du aztoratuta zauzkala.
Isiltasun hau oso adierazgarria da.
Maitasun-konplizitate bat sortzen du.
Ez da berritsua, serioa baizik.
Txolina ez, baina duina. Ez da txantxazalea.
Oso kontu barregarriekin baizik ez du barre egiten.
-Zeri egiten diozu barre? -Zure aurpegiari.
Ezagutzen dituzu zure anaiaren atzetik dabiltzanak?
-Ez, zer ba? -Atzetik datozkigulako.
Begiratu ispilutxoan.
Non sartu dira?
Ezkutatu egingo ziren. Hau da hau zoritxarra!
Agur, etxera noa.
Zatoz.
Sumatuko zizun zure gorputza berarenaren ondoan.
Bere gustukoa ez bazina, baztertu egingo zintuen.
Konforme dago, beraz. Zertarako?
Misterioa.
Zerbait hartzera eramazu eta astia izango duzu.
Ez duzu aukera hau huts egin behar.
"Goazen zerbait hartzera. Agindu bat da!"
Ez, atseginago.
"Lena, egarri egongo zara. Ni ere bai".
Hartuko dugu trago bat? Nazkantea!
Hobe horrela. Pentsatu beste zerbaitetan.
Pentsatu Art Tatumengan. Zer talentua duen!
Eta Erroll Garner? Bai, horrek ere talentua du.
Eta Junior Mance? Ez dakizu, ez duzu ezagutzen.
Charlie?
Clarisse naiz.
-Gabon, Charlie. -Gabon.
-Pijamarik gabe lotan orain ere? -Bai.
Osasuntsuagoa da.
Eskeletoaren emanaldia egiten nuen garaia gogorarazten dit. 272
Horrekin hasi nintzen etxetik joan nintzenean.
Hilkutxa batean sartzen nintzen ia biluzik...
Eta ispilu-joko baten bidez eskeletoa ikusten zitzaidan.
Medikuek ere hala uste zuten.
-Orkatila bihurritu nuen. -Gogorra da artistaren lana.
Geratuko al naiz?
Ez.
-Gerora kobratuko dizut. -Ez, eskerrik asko.
Ez dizut gehiago esango.
Banoa.
Ez haserretu.
Erantzi soinekoa, polita bada ere. Eta itxi atea, Fidorengatik.
Ba al dut zerbait polita ez dena?
Soineko honekin ondo lan egiten dut.
Eta ez naiz losintxatan ibiltzen bezeroekin.
-"Zenbat da?" -"3.000".
"Bai edo ez. Hartu edo utzi".
Ez naiz zurikerian ibiltzen. Bakoitza libre da.
-Atzera noa. -Bestela burutaziotan hasiko naiz.
Nahiago ditut jantzi politak soineko erakargarriak baino.
Arropa politak ditut beti, ezta?
Bai, oso polita da.
Esan dizut ba: oso polita da.
Arropa non erosi dudan galdetzen didate beti lagunek.
Ez dira politak? 400 libera. Merkeak eta politak dira.
Ez zenizkidake kuleroak erakutsi behar.
Burua joan zaizu, ala? 299
-Ez, baina puritano bat naiz. -Puritano bat, puritano bat...!
Harroputz galanta, hori bai!
Ederra ziria!
Min egin dizut, katutxo?
-Haserre zaude? -Katutxoa ez dago haserre.
Nekatuta dago. Telebistan esan dute: katutxoak nekatuta daude.
Logale naiz; eta "Petit bateau" kuleroak baizik ez zaizkit atsegin.
Telebista zinema bat da, etxetik atera gabe joan daitekeena.
Lekua egidazu.
Zineman honela da, ez beste modu batera.
Arratsaldean joan naiz zinemara. "Torpedoak Alaskan" ikusi dut.
Ondo dago?
John Wayne agertzen da, eta amerikarrek bakea omen nahi dute.
Hara! Ni bezalakoak dira amerikar horiek.
-Barre egiten didazu? -Ez horixe, polit hori.
Utzi pixka bat erretzen.
Ez egin hori! Hemen ez!
Zitala! Lotsatia zu, bai zera!
Ez dizute inoiz aipatu lotsatien ausardia?
Clarisse, zoaz zeure gelara! Fido esnatuko da! Mugi!
Badakit, bai. Gauero berari afaltzen emateko naiz ona.
Ez hasi, Clarisse. Emaizkidazu galtzak.
-Zeri begira zaude? -Ezer ez.
Lotuidazu soinekoa.
Zoaz etxera. Arratsa arte.
Fido, altxatzeko ordua duzu.
Mugi, berandu iritsiko zara!
Agur, Charlie. Arratsa arte!
-Egun on, Charlie. -Nor zaitugu?
Ni Ernest naiz eta hau Momo.
-Kaixo. -Kaixo.
-Eramango zaitugu. Sartu. -Ni oinez noa.
-Utzi, ez du behar. -Erakutsi nahi diot.
-Badaki badaukazula. -Beharbada, ez du ziur jakingo.
Ederki, erakutsiozu.
-Orain, sartuko al zara? -Bai.
Ederki.
Zer iruditzen zaizu gure laguna, Momo?
Gogorra dela. Eta zuk?
Gogorra dela. Gogorra zarela uste dugu.
50.000, ondo?
-Gutxi da? Esan kopuru bat. -Ez dut premia handirik.
Dirurik ez daukagula usteko du, beharbada.
-Hala izango da. -Erakutsiozu.
Ez da zuhurra horrekin ibiltzea.
Berriketan ari gara... Non geunden?
Ez du dirurik nahi. Ea beste modu batera.
Berarekin hitz egin nahi dugu. Ez diogu minik eman nahi.
Nori?
Garbi jokatuko dugula esan dugu.
Badakizu zure anaiaz ari garela, Chicoz.
Eraman gaitzazu borondate onez baserrira.
-Eta han ez badago? -Nik baietz esango nuke.
Momo, zoaz atzera berarekin. Horra gu guztion laguna.
-Nor? -Tabernako zerbitzaria.
Ondo emango du zure emazte gisa.
-Ez da aurkezpenik behar. -Nora goaz?
-Galdetu zure gizonari. -Ez da nire gizona.
Bere anaia Chicorengana goaz.
Bart arratsean begia ubeldua zeukana?
Badakite nire anaia dela.
Eta gu bion helbideak lortu dituzte.
Nork esan die?
-Ez nago ziur. -Nik argituko dizut.
Gaur goizean trago bat edan dugu zuen nagusiarekin.
-Ez gara luzaroan egon. -Berak egin digu salaketa.
50 libera. 25 bakoitza.
Charlieren helbidearen eta zerbitzariarenaren truk.
-Diru-gosea da. -Banan kontatu ditu billeteak.
Nola igurzten zuen aurpegia!
Plyne, zerri galanta!
-Erne ibili. -Nor ari da gidatzen?
Zu, baina kontuz ibili.
Gure bahitu jatorren osasuna zaindu behar dugu eta.
Pasa zintezkeen. Bazenuen astia.
Hala nahi duenez, eragin gogotik.
-Utziko al didazu? -A, bolantea baneuka...
-Ez haserretu. -Ez naiz haserretu.
Ondotxo dakit nik auto bat gidatzen!
Ez naiz inoren beldur. Nahi dudana egiten dut.
-Bai horixe, aurreratu! -Nire onetik atera nahi nauzu?
Neskei begiratu ordez, begiratu aurrera.
Gaizki bukatuko dugu bestela. Norbait harrapatuko duzu.
Norbait harrapatuz, aita mendekatuko dut.
Auto batek harrapatu zuen aita kalea zeharkatzean.
Ez zien autoei begiratzen, emakumeei baizik.
Neskaren bat ikusiko zuen gona motzegiarekin...
...aita neskari begira, eta auto batek harrapatu zuen.
Zure aita biziotsu samarra zen.
Bai horixe!
Begi zorrotza dut nik...
...haizeak gonak altxatzen dituenean.
-Harrituta zaude? -Ez horixe.
Ez zara ezagutzen dudan lehenengo zitala.
Horrela ikasten dut.
Neska guztiei gustatzen zaie.
Neska guztiei.
-Gustatu zer? -Gustatzen zaiela esan dizu.
Ni iritzi berekoa naiz. Gustatzen zaienez, eman egiten diegu.
Ez nago emakumeen kontra.
-Argi dago hori. -Denak gustatzen zaizkit.
Direnagatik, hain zuzen.
Okerrena, hitz egin behar zaiela. Aurretik... eta, batez ere, gero.
Norberak bakarrik joateko gogoa duenean, hain zuzen.
Esatea baldin badaukat...
Gure aitak hau esaten zuen emakumeez:
"Bat ikusi, denak ikusi".
Neska bat ikusi orduko, maitemindu egiten naiz.
Berarekin ezkondu, eta seme-alabak eduki nahi nituzke.
Baina ahoa zabaltzen duten orduko, gauza bakarra nahi izaten dut:
-Neskarekin jo, eta ospa! -Pentsaera polita!
Nirea da, baina!
Ahalegin guztiak egiten dituzue gizonak bero-bero jartzeko.
Bestela, zertarako ezpainetako margoa eta azkazaletakoa?
Zertarako bularretakoak? Gonak? Takoiak?
Zergatik mediak eta ez galtzerdiak?
Belaunetarainoko galtzerdidun neskak izugarria izan behar du!
Natasha gazte-gazte bat!
Behin, galtzontzilo guztiak zikinak neuzkan...
...eta arrebaren zetazko kulero bat jantzi nuen.
A zer zirrara!
Orduan ulertu nuen emakumeek zergatik nahi duten gehiago...
Guk, berriz, galtzak janzten ditugu.
Haiek, ordea, soinekoekin, izterrak agerian egun osoan.
Zer diozu apaizez?
Zerbait egin beharko da. Ezta, maiteminduok?
Apaizek galtzontzilo luzeak janzten dituzte.
Gelditu! Semaforoa gorriz dago!
Gureak egin du! Gero hitz egingo dugu.
-Irekiko al duzue? -Atea, demontre!
Lagunduidazu!
Zer gertatzen da? Zer egin dut?
Gelditu motorra eta atera autotik.
-Argituko dizut... -Paperak.
Ez daki gidatzen. Baldar hutsa da.
Berehala aztoratzen da zirkulazioa bizia denean.
Goazen, laztana?
Aski da horrela.
Autobusa hartuko dugu.
-Ezin dut ezer egin! -Laster arte, Charlie.
-Elkar ikusiko dugu berriz! -Zain edukiko gaituzue.
Ederki. Laster arte!
-"Laster arte" esan dute. -Ez kezkatu, ikusiko dugu.
Ez horixe. Beren pistolek tapoiak botatzen dituzte eta.
Besotik heldu dit, besterik gabe.
Bere etxera zaramatza, nonbait.
Hortik da.
Itxoin. Aurretik joango naiz.
Ez begiratu bere izterrei, itsusia da.
Mailei begiratzen ez badiezu, muturrak hautsiko dituzu.
Begiratu paretei, ondo zikinak daude eta.
Orain Charliek jotzen du pianoa Plyneren etxean.
Garai batean, bestelako kontu bat zen.
Ez al da hala, Édouard?
Garai batean...
Mesedez...
-Jauna? -Baduzue flanik?
Ez, bukatu da.
-Menua, mesedez. -Zer pena!
Zure esanetara, jauna.
Zer ordu arte?
Mesedez...
-Kaferik nahi duzu, jauna? -Bai, tori.
Hartu hau eragozpenen truk.
Polit-polita da!
"Polit-polita da" esan du...
...baina bi urteko zorionaren truk gutxiegi da.
Ez dugu bezeroen oparirik onartzen, jauna.
Aspalditik etortzen al da gizon hori?
Duela egun batzuk geroztik.
Nonbait ikusia dudala uste dut.
Badakizu zer gustatuko litzaidakeen?
Zuk kafetegian gehiago lanik ez egitea.
Ez gara, gero, zure piano-eskolekin...!
Ez egin burla nire piano-eskolei.
-Gustatzen zitzaizkizun. -Egia da. Gogoratzen?
"Édouard jauna, ikasiko al dut noizbait zerbait?"
"Badakit motza naizela, baina..."
"Ez esan hori, ez zara batere motza".
"Baina pianoa..."
"Asko gustatzen zaizkit piano-eskolak".
"Arratsaldero jarduten naiz".
"Pianoa atsegin duzu, andereño?"
"Bai, Édouard jauna".
Egia da zure ondoan eduki nahi nauzula beti?
Hori baino gehiago da...
-Askoz gehiago. -Badakit. Nik ere bai.
Egunero gehiago.
Egun on, jauna.
Gaurko platera aholkatzen dizut.
Neure burua aurkeztu nahi nizuke.
-Lars Schmeel, enpresa gizona. -Édouard Saroyane.
Badakit nor zaren. Piano-jotzailea zara...
...eta duela urtebete nire bulegora etorri zinen.
Baliteke.
Oso lanpetuta nengoen, eta ez zintudan behar bezala hartu.
Barkatu.
-Ulertu nizun. -Ero moduan gabiltza.
-Zure baimenarekin... -Jakina.
-Bazkaldu behar al duzue? -Bai, azalduko dizut...
-Hau nire emaztea da... -Ohore handiz, andrea.
Kontua da...
Bezeroaren eta zerbitzariaren jolasean aritzen gara.
Joko zoragarria. Bi irabazle baitaude beti.
Suerte handia duzu, adiskidea.
-Oso atsegina zara. -Okerrak konpondu nahi ditut.
Etorriko al zara bihar nire bulegora?
Norekin ikasi zenuen pianoa jotzen?
Zeleny zaharrarekin.
-Zergatik zaude muzinduta? -Ez da ezer.
Autoan pozik zeunden, eta bat-batean isildu egin zara...
...purrustada bat esan banizu bezala.
Ez didazu ezer esan.
Baina isildu egin naiz, entzuten ez zenidalako.
Itxurak egiten dituzu, baina bost axola dizu.
Hau pentsatzen duzu: "Hizketan, zoriontsua da".
Zuk bestelako burutazioak dituzu: zapiak, garbiketa, jostuna.
Kontzertutik zer gustatu zaidan adierazi nahi dizut...
...eta begirada sumatzen dizut: "Segi hizketan, niri bost!"
Ez dut bukatu! Nazkatuta nago!
Hau ez da bizimodua artista batentzat!
Artistatzat hartzen ez banaute, sekula ez naiz artista izango.
Ez dut hainbeste eskatzen, demontre!
Pazientzia handia behar da zurekin bizitzeko.
Pazientzia handia, alajaina!
Berriketa polita daramazu urtebetetik hona!
"Zer iruditzen zaizu Hemingway?"
"Nire disko guztien bilduma omen dauka".
"Halakori ez zaio nire emanaldia gustatu".
"Oraingo piano-jotzailerik onena naizela esan didate".
"Baietz esan behar diot honi? Ezetz beste honi?"
"Zer iritzi ote du Dupondek nitaz?"
"Atezainak ikusi ote nau telebistan?"
Ene! 10 aldiz errepikatzen duzu dena.
Eta lehenengo aldiz entzungo banu bezala egin behar dut.
Zer-nolako bizitza iruditzen zaizu hori?
Ez al zaizu luzarora lotsagarria iruditzen?
Nahiago nuke harroa bazina eta zure jeinuaz ziur bazeunde.
Horrela bakean nengoke. Kritikak gaixotu egiten zaitu.
Barkatu. Txorakeriak esaten ari naiz jeloskor nagoelako.
Egia esaten ari zatzaizkit. Horretan pentsatu izan dut.
Zer egin dezaket?
-Ez naiz zuretzako gizona. -Ez esan hori.
Oso mingarria da.
-Zer suerte ona! -Zer arrakasta, izan ere!
Emaztea eta zu pozik egongo zarete, baina beste gauza bat:
Zure prentsaurrekoa porrot hutsa izan da.
Kazetariak txori arraroa ikustera etortzen dira...
...baina ez diezu ez pasadizorik, ez hitzik ez ezer esaten.
Lotsa gaixotasun bat da, eta badu sendabidea.
Zorionez, nik egiten dizut lana.
Hara, txutxumutxuen sailean aipatu naute. Begira.
"Larsh Schmell, Édouard Saroyanen enpresarioak dioenez...
"Ederra den guztia atsegin dut, sexu-bereizketarik egin gabe".
LOTSA NOLA GAINDITU
Zure ihesaldiak gorabehera, ez didazu gehiago ihes egingo.
Egunero ikusi ahal izango dudan maisulan honi esker.
-Zer moduz dago Theresa? -Nekatuta.
-Nekatuta dago beti. -Bidaiengatik?
-Ez, niregatik da. -Liskarrak izaten dituzue?
Hasieran, liskarrak. Orain askoz okerrago da.
Kontaidazu dena.
-Aspertu da nitaz. -Bai zera!
Ez duzu sinetsi nahi?
Hasieran, nik ere ezin nuen sinetsi.
Badirudi zerbaiten aurka borrokan ari dela.
Gero, argi eta garbi geratu da.
Adibidez, berriketan ari gara...
Bat-batean, bizkarra ematen dit eta gelatik irteten da.
Horra noraino iritsi garen: bere atzetik baldin banoa...
...atea giltzaz itxi, eta ez dit erantzuten.
Horra nola gauden.
-Bukatu da. -Hori esan dizu emazteak?
Ez, baina berdin dio.
Uste dut mespretxatzen nauela...
...arrakasta izan dudanez gero.
Nire ustez, gaizki-ulertu bat da.
Koktel bat duzu 4etan, hotelean. Zure emaztearekin hitz egingo dut.
Joateko esango diot.
Eskerrik asko.
Theresa...
Zure bila etorri naiz koktelera joateko.
Utz nazazu bakean, mesedez.
-Joan zaitez. -Nazkatuta nago!
Zergatik oihukatzen didazu?
Inoiz ez didazu oihu egin. Zergatik orain?
Barkatu. Ez nizun oihu egin nahi.
Berdin dio. Gainera, oihu egin diezadakezu.
Nahigabetuta zauzkat.
Badakit gaizki ari naizela, baina ezin dut hori saihestu.
Gau ilunean zaudenean, ezin gaua gelditu!
Ilun dago, gero eta ilunago.
Ez dago ateratzeko modurik. Ezin da jakin zer egin.
Gauza bakarra geratzen zait egiteko. Bakarra.
Agur esan eta alde egin.
Esan egingo dizut.
Jakin egin behar duzu. Esplikazioak eman beti, aitortu...
Aitortu?
Oker bat egin nuen.
Gauza itsusi bat egin nuen.
Orain musikari ospetsua zara. Eta pozten naiz horregatik.
Niri esker aukera bat izan zenuen.
Lars Schmeel.
Kontratua sinatu zenuen astean izan zen. Lehentxeago.
Kafetegira etorri zen.
Kafea hartzera, ez.
Bazkaltzera ere ez.
Niri tratu bat proposatzera.
Hasieran, ez nion ulertu.
Asmakizun bat zirudien.
Zertaz ari zitzaidan galdetu nion.
Begira neukan, hau esango balit bezala:
"Ez dakizu? Pentsatu, ulertuko duzu".
Gogoeta egin nuen gau osoan, lo egin gabe.
Biharamunean, berriz etorri zen.
Armiarmek diharduten modura.
Erdibituko banindu bezala.
Bihotza gauza bat balitz bezala, eta gorputza beste gauza bat.
Berarekin ez zen Theresa joan.
Theresaren gorputza baizik.
Ni han ez banengo bezala.
Zurekin nengoen.
Eszenatokira eramaten zintudan.
Arratsaldean, gela bat alokatuta zeukan kafetegitik hurbil.
Arrats batean, berria eman zenidan.
Kontratua sinatuta dago.
Gero, kafetegira berriz etorri zenean...
...bezero soil bat zen, beste edozein bezalakoa.
Bazkaria eskatu zuen:
Hau pentsatu nuen: "Bukatu da. Theresa izan zaitezke".
Bitxia da, ordea.
Atzo egindakoa zure baitan dago gaur.
Ispiluan begiratzen dut. Zer ikusten dut? Zure Theresa?
Ez.
Theresa ez dago.
Inon ez.
Trapu zahar bat besterik ez.
Horregatik ez dut nahi zuk ni ukitzea.
Ez ukitu zikinkeria hori!
Zoaz berarengana, burua makurtu, eta belaunikatu.
Bizkor! Astia duzun artean, gogoeta egin.
Ateratzen bazara, bakarrik geratuko da. Ez ezazu bakarrik utzi.
"Édouard Saroyan piano-jotzailearen emazteak bere burua bota du".
Desagertu egin zinen. Beste bizimodu bat hasi zenuen.
Édouard Saroyan Charlie Koller bihurtu zen.
Anaiengana joan zinen, elurretara, eta Fido zainduko zenuela esan.
Halako batean, Plyneren etxean egokitu zinen.
Taberna eskobatzeko hartu zintuzten.
Bazter batean piano zahar bat zegoen, traste hori.
Hari begira egoten zinen; hari begia kendu, eta berriz jarri.
-Behin, hau galdetu zenion Plyneri: -Jo dezaket pixka bat?
-Zuk? -Badakidala uste dut.
Aurrera, baina musika ateraiozu trasteari.
Nor da Charlie Koller? Gutxi dakigu berataz.
Piano-jotzailea da, bere anaia gazteena hazten du.
Eta, batez ere, ez du istilurik nahi.
Zuri eskerrak, auzoko jendea arratsero etortzen zen dantzatzera.
Eta lekuak garrantzia hartu zuen.
Plynek langileak eta musikariak kontratatu zituen.
Victor, bateria-jotzailea; beti barrez, zergatik jakin gabe.
Eta bere anaia François, kontrabaxu-jolea, esku iletsuduna.
Eta gero ni nengoen, beti zuri begira, zuk ni ikusi gabe.
Nire urtebetetzean, denei musu emango niela esan nuenean...
...zuri eman nahi nizun musu.
Ikusi nuen niri begira zeundela. Eta nik ere begiratu nizun.
Zer pentsatu zenuen atzo gauean kalean barrena ibili ginenean?
Berehala izan nintzen zure gustukoa?
Gogoratzen duzu gau hartan nola esan zenidan...?
Besotik heldu nizunean, ausartegia izateko beldurrez nengoen.
Irrikatzen nengoen zuk niri eskutik heltzeko.
Plyne zutaz maiteminduta dagoela iruditzen zait.
Erotuta zaude! Besterik ez zuen behar.
Benetan. Esan egin zidan.
Azken batean, Plyne besteak bezalako gizon bat da.
Besteak bezalakoa ez zarelako maite zaitut.
Ez zara neska-saltoan ibiltzen, ez duzu gogorrarena egiten.
Lotsatia zara, emakumeak errespetatzen dituzu.
Ez sinetsi hori.
Azken batean, besteak bezalakoa naiz.
Dirua neukanean eta ospetsua nintzenean...
...emakume askok kalean ezagutzen ninduten.
Lotsagabe begiratzen nien, biluzi nahiko banitu bezala.
Gehienek begiradari eusten zidatenez, eta gustura...
...gero eta lotsagabeago aritzen nintzen.
Baina neska zintzo batek begirada jaisten zuenean...
...lotsatu egiten nintzen.
Ezingo nuke jasan inork horrela begiratzea...
...nire amari, emazteari edo alabari.
Nahi izatea aski da.
Plyneri dimisioa eman, askatasuna berreskuratu...
...eta talde bat osatuko dugu. Esnatu egingo zaitut.
Édouard Saroyan bihurtuko zara berriz.
Zergatik?
Zergatik, ez. Norengatik baizik.
Niregatik, eta zuregatik ere bai. Biongatik.
Behartsu-etxe batean hezi nintzen, borrokatzen ohituta nago.
Lan egingo duzu, entzunaldiak eskaini.
Kontzertuak emango dituzu.
Charlie hil da, gora Édouard!
Atsegina izan, eta erosizkidazu media pare bat.
Gero, bereak eta bi esango dizkiogu Plyne zerri gizen horri.
"Scandale" mediak, 2 zenbakidunak.
-Mandarina kolorekoak. -Tira ba.
Charlie.
Gauza bakarra eskatzen diot gizon bati:
Bukatu denean bukatu dela esateko.
Bakarrarengandik ere ez dut hori lortu.
Jadanik maiteko ez nauzunean, esadazu.
Itxoin. Ogi xerra finak moztuko dizkizut.
Zuringoa ez zait gustatzen, nahiago dut gorringoa.
Aurrera.
Clarisse andereñoa, bezero bat daukazu.
Bezero bat hemen? Datorrela nire lan-orduetan.
Edo dihoala beste batengana.
Espaloian nahikoa neska ez balego bezala.
Clarisse andereñoarekin nahi du. Garbi esan du.
Gizon dotorea da, txukuna... eta lerden samarra.
Ederki. Banoa.
Baduzu azukrea, jogurt bat eta fruituak. Berehala etorriko naiz.
-Hori da. Ni banoa. -Berehala etorriko naiz, Fido.
-Kaixo, jauna. -Kaixo, bejondeizula!
-Nondik da? -Hemendik, laztana.
Ezaguna zaitut. Egona zara nirekin.
-Ez, ni ez. -Badaukazu dirurik?
Pixka bat.
Nora zoaz, gizona?
Zer ari zara?
Kaka! Zer gertatzen da?
-Clarisse! -Lasai.
Bahitzaileak!
Nire autoa.
Beraz, dimisioa emango dugu?
Ez hasi zalantzatan. Utzi niri, eta begiraiozu Plyneri.
Hemen daude.
Zer uste duzue? Oporretan zaudetela?
-Berandu jaiki naiz. -Bai, berandu jaiki da.
Autoan ibili gara, eta, gero, paseatzen.
-Biak elkarrekin? -Bai, biak.
-Marrazki bat egitea nahi? -Bai. Jakitea gustatzen zait.
Normalean, bakarrik paseatzen da.
Norbaitekin dagoenean ere, bakarrik dago.
Kobratzera etorri gara.
Eta, bide batez, dimititzera.
Besterik ez genuen behar!
Bezeroak ez ezik, langileak ere zirikatzen!
-Entzun duzu hori, Plyne? -Kaixo, Charlie.
Non sartu zara?
Zure bila ibili naiz. Kezkatuta nengoen atzoko bi horiengatik.
Non sartu behar zuen?
Atzoko bi gizonek bere helbidea zeukaten, eta nirea ere bai.
Ez dizuet ulertzen.
Galdetu zure maitaleari. Berarekin bizi zara eta.
-"Bizi" asko esatea da. -Ixo!
-Eta zu ere bai! -Isildu zaitez zu!
Atzoko bi horiek hemen egon dira gaur goizean.
Eta, diru truk, Charlieren eta nire helbidea lortu dute!
-Zuk eman diezu? -Plyne salataria!
Ez da horrela izan. Uste nuen...
Plyne zital portatu da, baina Lenarekin ez du sosegurik.
Lena gauero ikusten du, eta desiratzen du, baina alferrik!
Lena gogor estu ari bazaio ere, Plynek begi-begiko dauka hala ere.
Lena gogorregi ari da, baina zer esan diezaioket?
Plyne ez dela dirudien bezain gaiztoa.
Gizajo bat da, norbait izan nahi baina lortu ez duena.
Baina ezin diozu hori esan. Eta ez da zure kontua.
Ezer ez da zure kontua.
Eser zaitez, arren, zure pianoaren aurrean.
Ezin duzu ezer egin ez Plyneren ez inoren alde.
Zu ez zaude saltsan sartuta.
Zuretzat ezerk ez du garrantzirik.
Nazkante zikina!
-Zuzendu esan duzuna. -Zoaz pikutara!
Begira nire giharrak, Lena. Ez naiz gizajo bat.
-Ukitu pixka bat. -Kaka putza da!
Arrazoi du, kaka putza da.
Zoaz pikutara! Zer hitz zatarrak hain aho politean.
Ahoa, itxi zuk zurea, zerri gizena!
Ikusten nauzunez, Lena, hil egingo zaitut.
-Nik zu ikusi? Txikia zara eta! -Zuretzat okerrago, zikina!
-Zer? Zutik ametsetan? -Uztazu bakean.
Ez zait bera interesatzen, zu baizik!
Zerria! Ukitu egin duzu? Aitor ezazu!
Zikindu egin duzu neska! Ja ta txikituko zaitut!
Hor konpon.
Ez duzu gehiago nahi?
-Ezabatu dena. -Ezta pentsatu ere.
Irabazle bat behar da.
-Demagun galdu dudala. -Ez. Atzera egiten ikusi naute.
Errebantxa behar dut. Jakin egin behar dute.
Ez dute sinetsi behar Lenak esan didan guztia.
Ez dut jadanik Lena maite. Ez dagozkion hitzak esan ditu.
Arimarik baleuka, ez zukeen hain zatar hitz egingo.
Nazkagarria da!
Ez da ez neskatxa ez emakumea. Garbia eta delikatua da emakumea.
Bikaina da emakumea, magikoa da emakumea.
Niretzat, emakumea zerbait paregabea da.
Hika hitz egingo diat, Charlie. Hil egingo haiz, Charlie!
Sartu barrura. Istripu bat izan da.
-Norbait dator. -Kaka! Argia ahaztu zait.
-Polizia entzuten dut. -Banoa.
Zabalik ditu begiak.
Aurrera.
Zergatik bultzatzen nauzu? Baditut hankak.
Mugitu itzazu ba! Tira, aurrera.
Nahita bota dut labana, benetan ari ez ginela frogatzeko.
Itotzen ari nintzen. Besoan zulatu nahi nion, aska nintzan.
Mugitu egin da, bizkor, eta bizkarrean sartu diot.
-Orduan sinetsiko dizute. -Ez horixe.
Poliziak frogak behar ditu.
Lana nik egin dut. Ez dute urrunago bilatuko.
-Esplikatuiezu. -Nahiago dut idatziz egin.
Zoaz Fidoren bila, polizia etxera joan baino lehen.
Fido! Fido! Fido!
-Zer nahi duzu? -Beldurtu egin nauzu.
Fido Saroyanen bila nabil.
Fido ez dago hemen. Bi zitalkumek bahitu dute.
Edanda zaude!
Kaka! Katu ergelak!
-Fido, txakur izena da. -Fidok leial esan nahi du.
Trikimailu ona esnearena. Baina azkenean guk irabazi!
Nik ez nukeen atea zabalik utziko.
Aitak esaten zidan: "Atea jotzen badute, hiltzailea dela pentsatu".
"Lapurra baldin bada, pozik".
-Zer moduz eskolan? -Hainbestean.
-Zertan zara ona? -Natur zientzietan.
Ni ezertan ez nintzen ona. Lanak buruko mina ematen zidan.
Nire arbasoen lana ordaintzen ari naiz.
Belaunaldi langileak ziren.
-Tori. -Ez. Nahiago dut sudurretik.
Tabakoa sudurretik? Zer nazka!
Ez, ona da. Goizetan, bereziki.
Lehenengo aldia izaten da beti onena.
-Zer da hori? -Pizgailu musikaduna.
-Erakutsiozu ordularia. -Begira.
Badaukat beste traste bat aparkalekuko orduak markatzeko.
-Hori da dena? -Ez, badaukat boligrafo bat ere.
"New Snorker" bat, amerikarra, karga automatikoa duena.
Zuntz ozeanikoko gerriko bat eta kapela tropikalizatu bat.
Nire trajea Londreskoa da, australiar ardien artileaz egina.
Eta nire zapatak egiptoar larruzkoak, klimatizatzeko.
Beraz, ez daukat beste ezeren beharrik.
Aspertzen ari naiz. 844
Nire zapiak zetazkoa dirudi baina metalezkoa da.
Metal berezi bat da, malgu-malgua.
Metal japoniarra da. Uki ezazu.
-Hau ez da metala, oihala da. -Metal japoniarra da.
Ez da.
-Eta are gutxiago japoniarra. -Zin dagizut egia dela.
Ez da hainbesterako izango.
Hil dadila oraintxe nire ama egia ez bada.
-Sinesten dizut, beraz. -Nik esan dizudalako.
Ni naiz, Lena.
Ez egin zaratarik.
Ai, burua! Kaka!
Grogi nago.
Begiratzera noa.
Polizia hor dago oraindik.
-Eta Fido? -Gero esplikatuko dizut.
Bidea libre dago.
-Auto bat utzi didate. -Nork?
-Etxeko nagusiak. -Begiramen handia dizu.
Ez, baina badakit non daukan giltza.
-Igo zaitezke? -Bai.
Helduidazu sabeletik.
Egia esan dizut. Galdetu maizterrei.
Badakizu nolakoak diren kontu hauek. Gauza batek bestea dakar.
-Eta poliziak? -Galdera pila egin dizkidate...
Maizterrei galdezka ari dira. Tori, baliagarria izango zaizue.
-Bidetik deituko dizut. -Agur.
-Eta Fido? -Gero esplikatuko dizut.
-Hor daukazu botila? -Tori.
Edan.
Egarri naiz oraindik.
Ergelen erregea izan behar dut horretaz ez konturatzeko.
Chicoren bidez nigana iritsi ziren, eta nire bidez Fidorengana.
Horra Saroyan anaia beldurgarri guztiak istiluan sartuak.
Hasi da berriz ere. Hondatuta...
-Hirugarren aldiz. -A zer trastea!
-Komunzulo bat nahiago! -Zer dauka?
Nola nahi duzu jakitea? Zulo bat!
-Bultzatu egin beharko dugu. -Goazen ba!
-Ikusten duzu? -Bai.
Begiratu aurrera.
Zuzen! Zuzen!
-Tira, bultza! -Kontuz, okertzen ari zaizu!
Interesgarria, motorra.
-Eta ez ukitu hori. -Eta hor? Eta hor?
Ez ukitu. Ea ba.
Ez naiz ukitzen ari, baina...
-Irratia badabil? -Ez dakit. Proba dezagun.
Biolinen infinitu urrun-urruna
eta artzainak
zaldun jantzita
erregearen 40 zale amorratu
denak makillatuta.
Aingeruak
gure zelatan
zerumugan
Zutaz nekatzen naizenean
zu horretaz ondo konturatu zaitezen
Zutaz nekatzen naizenean
txanoa jantziko dut
Jadanik maiteko ez nauzunean
zu horretaz ondo konturatzeko
Jadanik maiteko ez nauzunean
txirikordak egingo ditut.
Tratu horrez gero, nire lagunak mototsa du.
Eta mutila haize guztien pean
buru hutsik dabil.
-Gelditu. -Ez gara iritsi.
Gelditzeko esan dizut!
-Zer ari zara? -Banandu egingo gara.
Zoaz hirira eta itzuliozu autoa etxeko nagusiari.
Begiradazu.
Botila osoa edan izan bazenu, errazago bananduko zinatekete.
Bidegurutzera iristean, ezkerretara jo.
Ez dut argibiderik behar, ezagutzen dut bidea.
Zeren zain zaude?
Bera zurekin geratzea nahi duzu eta berak ondotxo daki hori.
Mila esker paseoagatik.
-Kaixo, Richard. -Zer dugu?
Bakarrik zatoz? Auto bat entzun dut.
Adiskide batek lagundu dit.
Defentsiban gaude.
Bi gizon badabiltza Chicori egurra eman nahian.
Esango zizun, zuregana joan zen eta.
Hemen dago?
-Noiz iritsi da? -Gaur arratsaldean, erdi hilda.
Autostop eginez, oinez...
Orain hobeto dago, lo kuluxka bat egiten.
Iristerakoan, lau lagunentzat adina jan du.
Aita eta ama ez daude?
-Ez, herrira bidali ditugu. -Burutik jota zaudete.
Ez dugu hori pozik egin. Nik ere maite ditut.
Gure zaharrak jatorrak dira, ez digute trabarik egiten.
Baina ez daude balen aurka babestuta.
Bai.
-Ez duzue bisitarik izan? -Ez, ez.
Lehenengoak gara, beraz.
Nolanahi ere, Chico txapelduna, e?
Ez ezazu babestu. Nonahi istiluak sortzen dabil beti.
Ergelek hegan egingo balute, bera eskuadrilla buru!
-Oso egoera latzean zegoen. -Egoera latzean dago beti.
Badakizu zergatik?
Gaizki moldatzen delako.
Ez da bere errua nik gizon bat hil badut.
-Zer? -Horixe bera.
Ondo inguratuta gaude.
Fidoren atzetik dabiltzan bi horiek.
Eta, beste aldetik, polizia zure bila.
Badakizu zer? Pozten naiz zu ikusteaz.
Ni ere bai.
"Me too", ingelesek dioten bezala.
-Kafea ez al da irakiten ari? -Kafe irakina, kafe zikina!
Gauza bat esango dizut.
Oso obsesiboa da itxian sartua egotea, mugitu gabe.
Goizetan, ez duzu jaikitzeko gogorik.
Etxean atxilotuta zaude.
Hasieran, ondo pasatzen genuen. Dibertigarria iruditzen zitzaigun.
Chico esnatuko dut, etorri zarela esateko.
-Hemen al zaude? -Bai.
-Eta zure begi ubeldua? -Ondo. Ez dit minik ematen.
Zer da hori?
Billeteak.
Horregatik joan nintzen Parisera. Billete berriak dira denak...
...zenbaki erregistratuekin.
Bideren bat aurkitu behar dut horietaz libratzeko.
Richardek eta nik lan ondratu bat aurkitu genuen.
Diru-transferentzien enpresa batean.
Behin, transferentzia bat egin, eta bi gizonek lapurtu ziguten.
Barregarria da.
Pentsa, guri! Adituak gara eta lapurretetan!
Hau esan ziguten: "Adituak bazarete, lau zati egingo dugu".
Richardek eta nik elkarri begiratu...
Oso aukera ona zen, eta haiekin joan ginen.
Hona ezkutatzera etortzea bururatu zitzaigun aurrena.
Ez dakit zer gertatu zen, baina autoan bi horiek...
...bazterrak nahasten hasi ziren.
Urrutiegi zegoela elurretako etxe hau...
Uxatu egin genituen. Eta dirua ez banatzea erabaki genuen.
Orain, akabatu egin nahi gaituzte.
Hobe guk haiek garbitu izan bagenitu.
Hain zuzen, Charliek gizon bat hil du.
Ez!
Kaka!
Demontre, ez da egia izango!
Kaka putza!
Egia esan, pozten naiz.
Orain gu bezalakoa zara.
-Gogoratzen tiragomez? -Zer tiragoma?
Eta limusina.
Zure bila limusinan etorri ziren haiek.
Ume miragarria, 14 urteko birtuosoa.
Kontserbatoriora eraman zintuzten, agure harengana.
Zelenyren etxera.
Eta basoan zehar gindoazela, zuek autoari tiragomekin harrika!
Bi gizonek ez zekiten nor zineten.
Baina ile urdineko emakumeak galdetu zidan: "Nor dira?"
Nik hari: "Nor? Mutiko horiek?"
Berak erantzun: "Ez dira mutikoak, piztiak baizik".
-Zer erantzun zenion? -Nire anaiak dira.
Andreak gaiz aldatu zuen.
Kontserbatorioaz hitz egin zidan.
Nire irakasle bikainaz eta horrelako gauzez.
Bitartean, harriak auto gainera erortzen ari ziren.
Bazirudien zuek biak nirekin hizketan ari zinetela.
Bazirudien hau esaten zenidatela: "Ezin zara joan".
"Noizbait itzuliko zara betiko".
Piztiengana.
Etorri beharra zeneukan, Charlie...
Berdinak gara eta, zu, ni, Richard eta baita Fido ere.
Hortaz? Gu ohera goaz, Charlie.
Zu, Chico, zelatan geldituko zara.
Zoaz ohera, Chico. Ez naiz logale. Erre egin nahi dut.
Hau utziko dizut.
Gizonaren adiskiderik onena da.
Hiltzaile bat zara lapurren familia batean. Arazorik ez!
Bai, arazo bat dago.
Eromen moduko hau.
Norengandik hartua ote dugu nik eta nire anaiek?
Aita eta amarengandik, ez.
Bi belaunaldiko saltoa egongo da. Zer egingo diogu ba!
100 edo 200 urtez desagertu, eta berriz agertzen da.
Gure arbasoen artean, Saroyandar suminduak egongo ziren...
...jukutriak egin, eta zoko batean ezkutatutakoak, gu orain bezala.
Poema bat idatz liteke horretaz. Barregarria, jakina.
Eta alferrikako pistola hori.
"Hau utziko dizut. Gizonaren adiskiderik onena da".
Zuri hori esatea... Armak gorroto dituzu eta.
-Eta Fido? -Ezer ez.
Huts egingo genuen kalkuluetan.
Goazen, eramango zaitut.
-Eta polizia? -Ez kezkatu horregatik.
Zure burua defendatzeko izan da. Bizilagunek egia esan dute.
Labana lurrera botata zeneukala, Plynek ito egin nahi zintuela...
Zuk besoa zulatu nahi zenion... Istripu bat, zera!
Jakin izan banu...
-Eta autoa? -Hor daukat. Goazen.
Anaiei abisatu behar diet. Itxoidazu.
Etorriko zara? Ziur?
Badakizu.
"Zutaz aspertzen naizenean, txanoa jantziko dut".
Zer arraio!
Kaka! Elurra ari du!
Charlie!
Ez, horrela ez. Edalontziak puskatuko dituzu.
Horrela egin behar da, poliki-poliki jarrita.
Charlie, zerbitzari berria aurkezten dizut.
Charlie, piano-jotzailea.
-Kaixo. -Kaixo.
AZPITITULUAK: Jon Muñoz