Gizon harrigarriro txikiagotua
Robert Scott Careyren historia bitxia, ia sinestezina…
…udako egun arrunt batean hasi zen.
Inork baino hobeto ezagutzen dut, ni bainaiz Robert Scott Carey.
Hauek bai oporrak!
Egarri naiz.
Zer eguzki goxoa!
-Egarri naiz. -Interesgarria da hori.
-Garagardo hotz bat, primeran! -Har ezazu ba.
Nik?
-Oporretan nago. Aste osoan. -Ni ere bai, adiskidea.
Louise?
-Ezkondu egin behar genuke. -6 urte daramatzagu ezkonduta.
Benetan?
6 minutu dirudite.
Ez dizut garagardoa ekarriko.
Nik itsasontzia ekarri dut. Ekarri zuk garagardoa.
-Itsasontzia zure anaiak utzi digu. -Egin dezagun tratu bat.
Zuk garagardoa, nik afaria.
-Zer iruditzen? -Ederki. Tratua egina.
Sukaldera, neska. Ekarridazu pitxer bat garagardo.
Barkatu, kapitaina. Ez daukagu pitxerrik. Potoa izan beharko du.
Pitxerrik ez? Noiz helduko gara Filipinetara?
Ez gara hara joango, jauna. Etxera joango gara astea bukatzean.
Matxinada.
-Hotzak! -Izotza bezain hotz.
-Scott, zer zen hori? -Ez dakit. Laino moduko bat.
Begira zure bularra.
Orduan, beste egun arrunt batean, handik 6 hilabetera.
-Egun on, Joe. -Egun on, Carey andrea.
-Egun ederra, ezta? -Bihar arte.
Zatoz, katutxo. Zatoz hona, Butch.
Tori, mutiko.
-Scott? Jantzi al zara? -Banoa.
Ederki.
-Lou? -Bai, laztana?
Ez zenituen garbitegitik beste galtza batzuk ekarriko?
Itxaron pixka bat.
-Atzo gauza bera galdetu zenidan. -Ez zaizkit ondo gelditzen.
-Handiak dituzu, hala ere? -Azpildura luzeegia dut.
Handi samarrak dituzu.
Ez dakit zer dabiltzan garbitegian, baina gelditzeko esaiezu.
Argaltzen ari zara. Ondo zaude; beraz, ez kexatu.
-Arrautza bat edo bi? -Bat.
Bat? Horregatik dituzu handiak galtzak.
-Lou? -Bai?
Alkandora ere handia daukat.
Zurea da. Zure monograma du.
-Orduan zer… -Gosaldu eta ahaztu hori.
Jende asko ari da argaldu nahian. Zein da zure sekretua?
-Etxe honetako janaria. -Eskerrik asko. Zukua edan.
-Egidazu mesede bat. -Zer, laztana?
-Pisu bat erosi. -Ederki.
1,80 luze zara oraindik ere, Carey jauna.
1,85 izan naiz luze 17 urte nituenez gero.
-Zenbat pisatzen dut? -79 kilo.
Ez dut ulertzen. Ia 5 kilo argaldu ditut.
Lan gehiegi egiten ariko zara.
Lan asko egiten duzunean, urduri jarri eta argaldu egiten zara.
Bai, baina inoiz ez naiz hainbeste argaldu.
Gainera, azkenaldi honetan ez naiz bereziki urduri ibili.
Ez jateak ez ninduke neurriz txikituko, ezta?
Ez dut uste txikitu zarenik.
Zergatik ez zara janzten?
Esan didazunez, 1,85 luze izan zara 17 urtez gero.
Hori da.
Zenbat azterketa egin dizkizute harrezkero?
Soldadutzan, itsas armadan, eta bizi-asegururako.
Ez dira gehiegi.
Beharbada, luzera oker neurtuko zizuten.
Maiz gertatzen da, hainbat arrazoirengatik.
Tente bazeunden, zarena baino altuago neurtuko zintuzten.
Edo goizez neurtu bazintuzten, neurriz gorako neurria izango zen.
Zergatik?
Egunean zehar jendeari altuera gutxitzen zaiolako.
Gorputzaren pisuak bizkarrezurreko diskoak estutzen ditu.
-Bai, baina 5 zentimetro? -Ni ez nintzateke kezkatuko.
Ikusten dudanez, osasun ona duzu.
Dieta murritzegi batengatik argalduko zinen...
Jendea ez da txikiagotzen.
Zer iruditu zaio Charlieri iragarkiaren zure ideia?
Aukerak badituela uste du.
-Zer? -Ia bi kilo.
-Gehiago edo gutxiago? -Gutxiago.
Ederki, mutiko. Bitaminak hartzen hasiko zara.
Izozkiz eta pastelez gizenduko zaitut…
…umeen paradisuan bizi zarela uste izan arte.
-Hori ez da konponbidea. -Mediku batengana joan ba.
-Laster osasun azterketa bat duzu. -Mediku batekin hitz egina naiz.
-Noiz? -Duela astebete.
Zergatik ez didazu ezer esan?
Zatoz hona, Louise.
-Musu emadazu. -Horrela konponduko al da?
Ez duzu luzatu behar izan. Oin puntetan jartzen zinen.
Galtzerditan zaude eta!
-Txikiagotzen ari naiz. Egunero. -Hori txorakeria bat da.
Jendea ez da txikiagotzen.
Bai. Arrazoi duzu.
Bihar medikuarengana joango gara. Izango du sendabideren bat.
Ez kezkatu, Butch. Dena konponduko da. Zoaz ohera.
Hau da azkena.
-Aste luzea izan da. -Zure tresna gastatuko nizun.
Egun desberdinetako bi erradiografia sail behar nituen.
Konparatu egin behar nituen… ziur egon baino lehen.
Zertaz ziur? Zer gertatzen da?
Lasai, ezin didazu esan jadanik imajinatu ez dudan ezer.
Txikiagotzen ari zara.
Ezin dut ulertu.
Zuri gertatzen ari zaizunak ez du aurrekaririk medikuntzan.
Txikiagotzen ari zarela besterik ez dakit.
X izpiek batere zalantzarik gabe frogatzen dute hori.
Baina hori ezinezkoa da.
Hori sinetsi izan dugu beti.
Kaliforniako Osasun Ikerketa Institutura bidaliko zaitut.
Gertatzen ari zaizunak esplikaziorik baldin badu…
…haiek aurkituko dute.
Azterketa pila bat egin zidaten.
Bario-soluzio bat edan nuen eta fluoroskopia bat egin zidaten.
Iodo erradioaktiboa eman zidaten.
Geiger kontagailu batekin aztertu ninduten.
Elektrodoak ipini zizkidaten buruan.
Ura murrizteko probak, proteina eta begi probak, odol-hazkuntzak…
…X izpiak behin eta berriz; azterketak, amaigabe.
Eta hirugarren astean, azken azterketa.
Paper gaineko kromatografia-azterketa.
Ez etsi orain.
Zer gertatzen zaizun aurkitu dugu, gutxienez.
Nitrogenoa, kaltzioa eta fosforoa galtzen ari zara.
-Proba honek zergatik esango digu. -Ea hala den.
Zerrendak lehortua behar luke. Hau aurkitu behar genuke:
Fosfolipidoak, aminoazidoak, kolesterola…
…kreatinina eta proteinak.
Horiek dira zerrendan agertu ohi diren elementuak.
Itxaron pixka bat. Hau ez dagokio.
Ez dagokio, inolaz ere. Begiraiozue.
Gure analisien arabera, zure gorputzeko zelulek…
…egitura molekularra berrantolatuta daukate.
-Minbizian bezala? -Ez.
Ez, antiminbizi bat dirudi: organoak txikitzen ditu.
Orduan badakizue zergatik gutxitzen ari naizen.
Baietz uste dugu. Horregatik deitu dizugu.
Gauza bat esan behar didazu.
Bakterio-isuriren baten ustekabeko eragina izan duzu?
Bereziki, intsektizida kopuru handi batena?
-Intsektizida? -Hori da.
Horren eraginik izan al duzu inoiz?
Gogoratzen zara kamioi hura aipatu nizun eguna?
Bai, duela bi hilabete.
Dendara nindoan kalezuloan barrena.
Kamioi bat zuhaitzak ihinztatzen ari zen.
-Horrek eragin dit…? -Ez, hori hasiera izan zen.
Intsektizidari zerbait gertatu zitzaion zure sisteman sartu ahala.
Zerbait fantastikoa eta aurrekaririk gabea.
Alegia, zerbaitek eragin zion intsektizidari…
…eta kalte arineko bakterio-isuria hau bihurtu zuen:
…gai kimiko hilgarria eta hazkundearen mugatzailea.
Erradioaktibitatearen eragina izan duzu azken 6 hilabeteetan?
Ez noski. Ez dut erlaziorik horrelako…
Itxaron. Ontzian egon ginen egun hartan.
-Ontzia? -Charlieren ontzia. Gogoratzen?
Bai, gogoratzen naiz.
Lainoa.
Laino hura!
Nik gidatzea nahi duzu?
Ez, ondo nago.
Louise...
Has zaitez gutaz eta gure artekoaz pentsatzen.
Gauza izugarriak gerta litezke. Zure betebeharrek muga bat dute.
Aizu, itxoin pixka bat.
Maite zaitut. Badakizu hori?
Zuk Scott Carey maite duzu. Tamaina bat eta pentsaera bat ditu.
-Dena aldatzen ari da. -Ez da ezer aldatu.
Ezkondu ginenean esan nizuna diot orain ere.
Eztei-eraztuna duzun artean, zurea izango nauzu.
Goazen etxera.
Bannisterren kontua galdu dut, hori da egia.
Badakizu garrantzitsua zela. Nire diru-sarreren %40.
Alde egin digu eta nik ezingo dizut aurrerantzean ordaindu.
Anaia batek egin zezakeen guztia egin duzu.
Ez zait hau esatea gustatzen, baina…
Kazetari batzuk fabrikan agertu dira.
Osasun zentroko norbaitek zutaz hitz egin du, nonbait.
Esan diet ezer ez zegoela, baina kazetari bat han geratu da.
Amerikar Prentsa Sindikatukoa da.
Zurea kontatzeagatik ordainduko omen dizute, egia baldin bada.
Zure historia plazara aterako da.
Zuk kobratu edo ez, haiek gogotik baliatuko dira.
-Beraz, kobratuiezu. -Ez, Charlie.
Pentsa ezazu horretan.
Pentsatuko dut, bai.
Baina zer aukera neukan?
Diru pila zor genuen eta ez neukan lanik.
Ez neukan beste aukerarik.
Eta horrela ospetsu egin nintzen.
Eta oraindik ere, Robert Scott Carey…
…nazio guztiak gizon harrigarriro txikiagotutzat ezagutzen duena…
…txikiagotzen ari da.
Noiz arte segituko du gertaera horrek?
Gidan ez dagoen zenbaki bat nahi dut.
Kasu berezi bat da.
Louise Carey da nire izena, nire senar…
C-A-R-E-Y.
Gidan ez dagoen zenbaki bat behar dugu.
Atzo hitz egin nuen zurekin.
-Oraindik ez da atera? -Zer tamaina izango du?
-Ikusi al duzue? -Noizbait atera beharko du.
Telebista zer ari da hemen?
Bai, eskerrik asko.
Scott? Scott...
-Gure telefonoa ezeztatu dut. -Zer?
Gure telefonoa ezeztatu dudala.
Gidan ez dagoen zenbaki bat guri ematen saiatuko dira.
-"Saiatu", zer esan nahi duzu? -Saiatu egingo direla.
Jende pila dago gidatik kanpoko zenbaki eskean.
Ez diezu esan nor naizen? Scott Carey, gizon arraro txikiagotua?
-Ez. -Zure ospeaz balia zaitez.
-Gizon handia naiz! Ospetsua! -Mesedez, ez.
Zergatik ez diezu hori esaten kanpoko kazetari horiei?
Emaiezu ikuspegi berri bat!
Edo nire libururako gordeko dut? Bai, hori egingo dut.
Kapitulu oso bat telefonoei eskainia…
…eta beste txiste bat, munduak barre egin dezan!
Jendeak ulertzen du. Ez dizute barre egiten.
-Ez? -Ez.
Zergatik ez? Dibertigarria da, ezta?
Begira zer barregarria naizen! Gizona dirudien umea.
Barre egizu. Besteak bezalakoa izan zaitez.
Zergatik ezin didazu begiratu? Begiradazu!
Ez, Scott.
Bakean utziko al gaituzte?
Bakean utziko gaituzte?
Barkatu. Erotuta egon behar dut zuri horrela hitz egiteko.
Ez, laztana. Ondo nago.
-Badakit sufritzen ariko zarela. -Benetan?
Badakit amesgaizto bat izan dela zuretzat ere.
Itxaropena galduko genuen, beharbada.
Gauza asko daude itxaropena ematekoak.
Egun batean medikuek antitoxina aurkituko dute.
Jakina. Goazen hemendik biok erotu baino lehen.
Inork aurkituko ez gaituen leku batera.
Ondo da. Zerbait bilatuko dut.
Saiatu ez kezkatzen.
Kezka medikuentzat utziko dut. Liburuarekin 2 egun atzeratu naiz.
Urriak 17. Altuera: 93 zentimetro.
Pisua: 24 kilo.
Ez dugu etxe berririk aurkitu, eta ez dugu intimitaterik.
Atsedenik ez, eta berririk ere ez osasun zentrotik.
Beldur naiz geratzen zaidan bizialdia…
Esan? Bai, Carey naiz.
-Louise! -Bai, Scott?
Antitoxina aurkitu dute.
O, Scott! Ziur zaude?
Silver doktoreak berehala joatea nahi du!
Badago kontu bat ondo ulertu behar duzuena.
Faktore ezezagunekin ari gara. Ez dago ziurtasunik.
%50eko aukera dago eraginkorra izan dadin.
Gainerako %50ari dagokionez, otoitz egin beharko dugu.
Noiz jakingo dugu?
Carey jauna astebete hemen geldituko da behaketa pean.
Ordurako erantzuna jakingo dugu.
-Prest zaude? -Bai.
Pisua: 24 kilo.
Altuera: 93 zentimetro.
Zein da joan den asteko irakurketa?
Pisua: 24 kilo. Altuera: 93 zentimetro. Aldaketarik ez.
Bukatu da. Ondo jarriko zara.
Zenbat denbora beharko dut berriz normala izateko?
Bata jantzi ezazu. Joan zaitezke, Maltby andereñoa.
Zure degenerazio prozesua gelditu dugula uste dut.
Hori guztia lortu dugu.
Edozein pertsona helduren hazteko ahalmen bera duzu orain.
Berriz haziko zaren edo ez, hori beste kontu bat da.
Zuri laguntzeko, arazo berri pila dugu aurrean.
Horrela pasatu beharko dut bizitza osoa?
Lanean jarraituko dugula ziur esaten dizut.
Egunero, areago daramagu gure jakintza…
…harik eta noizbait erantzuna aurkituko dugun arte.
Eskerrik asko, doktore.
Ez nuen harremanik inorekin…
…emaztearekin izan ezik.
Banekien Lou nigandik urruntzen ari nintzela.
Baina barrutik erretzen, eta gainerako presio zitala larrituz…
…emaztearen premia etsia nuen.
-Egunkaria nahi duzu, Scott? -Ez. Eskerrik asko.
Ohera noa.
-Ohera etorriko al zara? -Bai, berehala.
-Gabon ba. -Gabon, Louise.
Absurdoa sentitzen nintzen: ipotx barregarri bat.
Erraza da gogoaz eta norberaren balioaz hitz egitea.
Baina ez 93 zentimetro luze zarenean.
Nazka ematen zidan neure buruak, gure arteko bizieraren karikaturak.
Kanpora atera behar nuen. Ihes egin behar nuen.
Gertatu zenetik lehen aldiz, gauez kalera atera nintzen, bakarrik.
Mugi! Hemen duzue erdialdeko emanaldirik onena!
Zatozte jende bitxi eta itxuragabea ikustera!
Dolly Dumpling, emakume gizena! 380 kilo!
Esertzen denean, astinaldiaz dardarka hasten da…
…goiz hotz batean flan bat bezala!
Flamo, su-jalea!
Inoiz ikusiko dituzuen atrakziorik onenak dira!
Hemen ikusitakoa bizi osoan oroituko duzue!
Emanaldi handiaren ordua da.
Agertokian dauden batzuk aurkeztuko dizkizuet.
Tina txikia!
93 zentimetroko emakume txukun askoa.
Mundu osotik ekarritako jende itxuragabe ikusgarria!
Itxuragabekeriarik handienak, karpa honen azpian bilduak!
Ama Natura maltzurrak sortuak!
Beren distira osoan ikusiko dituzue!
Ikuskizun honek entretenitu eta hezi egingo zaituzte...
Kaixo.
-Axola dizu esertzen banaiz? -Ez. Eseri.
-Ez berandutu, Clarice. -Ez.
-Kaixo. -Kaixo.
-Azukrea emango didazu? -O, jakina.
Ez zaitut inoiz hemen ikusi. Ferietakoekin zatoz?
O, ez, Ni… Ez.
-Haiek bisitatzen? -Bai.
-Clarice Bruce naiz. -Ni, Scott Carey.
Kaixo, Scott.
Scott Carey?
Barkatu, beharbada ez duzu lagunarterik nahiko.
Ez, ez joan. Gera zaitez. Hitz egin nirekin.
-Ederki. -Nolakoa da bizimodu hau?
-Zertan lan egiten duzu? -Ipotx jaio nintzen.
Horrela hazi nintzen. Zuri gertatu zaizuna desberdina da.
Desberdina? "Bakarrik" esateko beste modu bat da hori.
Orain ez zaude bakarrik.
Zaila izango da gauzak nolakoak ziren ahaztea.
Bai, hori dena nire gogotik atera nahi nuke.
Etorkizunean pentsatzea izan liteke hasteko erarik onena.
-Etorkizuna? Erraldoien munduan? -Bizi osoa daramat haien ondoan.
Gu bezalako jendearentzat mundua zoragarria izan liteke.
Zerua erraldoientzat bezain urdina da. Lagunak jatorrak dira.
-Hori sinetsi nahi nuke. -Hori sinetsi behar duzu.
-Ez al da hala? -Bai.
Denbora emadazu. Ikasiko dut.
-Berandu noa nire emanaldira! -Berriz ikus zaitzaket?
-Nahi baduzu. -Nahi dut.
Badakizu zer? Ni baino altuagoa zara.
Lagunduko al dizut?
Eskerrik asko.
Gau hartan nire bizitza bideratu nuen. Liburuari berriz ekin nion.
Erabat hartu ninduen.
Munduari nire esperientzia ari nintzaion kontatzen.
Eta kontatzeak bizitza erraztu zidan.
-Oso ona iruditzen zait, Scott. -Benetan?
Ez naiz idazle ona. Nola bizi naizen kontatu nahi dut.
Ez dakizu zer den niretzat zu ezagutu izana.
-Ulertzen duen norbait. -Orain askoz hobeto zaude.
Zuri esker.
Niri esker, ez; zure buruari esker. Ihes egiteari utzi diozu.
Goizean esnatu, eta bizitzen segitzeko gogoa dut orain.
Bizi egin nahi dut.
Bitxia da. Batzuetan uste dut mundua aldatu egin dela.
-Normala ni naiz. -Hitz politak dira horiek.
Denak lekuz kanpo daude, zu eta ni izan ezik.
Goazen zerbait hartzera. Beste kapitulu batez hitz egingo dugu.
Zer gertatzen da?
Duela bi aste zu baino altuagoa nintzen. Zeuk esan zenidan.
-Gogoratzen dut... -Ezin duzu ikusi?
-Orain txikiagoa naiz. -O, Scott!
Berriz hasi da. Berriz.
Berriz hasi da!
Scott? Scott?
-Hor al zaude? -Ez egin hainbeste zalaparta!
-Esan dizut zer gertatzen den! -Barkatu. Kontuz ibiliko naiz.
-Kalera zoaz? -Bai, pixka batean.
-Nora? -Izkinera. Dendara.
-Azkar itzuliko zara? -Bai noski.
Atseden har ezazu. Silver doktoreak bihar ikusi nahi zaitu.
Ederki, zoaz. Itxi ondo ateak!
Egunero, okerrago. Egunero, txikiago.
Eta egunero, gero eta tiranoagoa nintzen…
…gero eta munstroagoa eta Louiseren menderatzaileagoa.
Zeruak bakarrik daki Louisek zer bizitu zuen aste haietan.
Nik bakarrik neukan Louise askatzeko ahalmena.
Nire bizitza doilorrari amaiera emateko kemena hartzen banuen.
Baina egunero hau pentsatzen nuen: "Bihar, beharbada".
Bihar medikuek salbatu egingo naute.
Scott!
Ez. Ez. Ez.
O, Scott! Scott!
...txalo bero bat jo zioten iragarri zuenean…
…zergak murrizten saiatuko zela.
Albiste tragiko bat Los Angelestik. Robert Scott Careyren heriotza.
Gizon Txikiagotua deitu zitzaiona hil dela anaiak jakinarazi du.
Etxeko katuaren erasoz hil omen da Carey.
Careytarren etxeko katua zenak hil du.
Medikuntzaren historiako ezbeharrik fantasiazkoenak hil du Carey.
Horrela amaitzen da gizon ausart honen bizitza.
Azkena arte bizirik irauteko kemena izan baitu.
Haren historia fantastikoa mundu osoak ezagutzen zuen.
-Carey jauna? -Bai?
-Zurekin hitz egin nahi du. -Ondo al dago?
Lasaigarri bat eman diot, baina ez dio ia eraginik egin.
Errezeta idatzia utziko dizut.
-Berehala etorriko naiz. -Ederki.
Ezaguerara etortzea beste oinaze maila batera jaistea izan zen.
Kutxa batera erori nintzela ikusi nuen.
Haren paretek giltzapean nindukaten putzu erraldoi batean bezala.
Kutxatik ihes egin behar nuen.
Louiserengana iritsi behar nuen, bizirik irauteko.
Eskailerak besterik ez nituen begien bistan.
Amildegiaren gainean amildegia.
Banekien sekula ezingo nituela igo.
Louise!
Louise! Sotoan! Begiratu sotoan!
Louise! Mesedez, bila nazazu!
Noizbait Louis sotora jaitsiko zen.
Ordu arte, bizirik iraun beharra neukan…
…sotoko unibertsoko eta neure baitako baliabideekin.
Sotoko zorua lautada zabal baten gisa hedatzen zen nire aurrean.
Bizirik gabea eta arraza suntsitu baten erlikiez betea.
Naufrago batek ere ez du etorkizun latz hau jasan behar izan.
POSPOLOAK
Ur hornidura eta bizileku bat aurkitu nituen.
Orain, janaria bilatu behar.
Nire arropak ez ziren egokiak egin beharreko ahaleginetarako.
-Ezin zara hemen geratu. -Ez dakit, Charlie.
-Ez dakit zer egin nahi dudan. -Lou, utzidazu zuri laguntzen.
Gurekin gera zaitezke, baina hemendik atera behar duzu.
Ziur egon nahi nuke. Nonbaiten zaurituta baldin badago?
-Eta galduta baldin badago? -Nonahi bilatu dugu. Hilda dago.
Bere anaia naiz. Ez nuke hori esango, ziur ez banengo.
-Katua ikusi zenuen. -Ederki.
Pentsatu duzu zer izugarria izan behar zuen?
Behar ninduen eta ni ez nengoen, ezin dut hori burutik kendu.
-Ez nengoen. -Louise.
Hori burutik atera behar duzu.
Ez dut sekula burutik kenduko.
Etxe-agentziakoekin hitz egin behar dut.
Ez nuen sekula zalantzan jarri Louise etorriko zela.
Ezin nion neure buruari zalantzan egoten utzi.
Bizi egin behar nuen. Irauteko janari lain bilatzeko.
Goseak akuilatzen ninduen.
Eta pentsamendu izugarri honek: janaririk gabe…
…txikiagotzeko prozesua bizkortu egingo zen.
Ahul eta akituta nengoen.
Baina banekien bizitzeko jan egin behar nuela.
Asko igo beharra neukan janariraino heltzeko.
Baina orain amildegi sakon bat neukan aurrean.
Ez zen kutxa bat baizik, erdian tarte bat zeukana.
Baina niretzat Arroila Handia eta Mammothen Leizea bat eginik ziren.
Sakona, iluna, misteriotsua eta arriskutsua.
Ez zegoen pasabiderik.
Oso asmotsua eta bizkorra nintzela uste nuen arren…
…oraingoan, helburua begien bistan, etsi egin behar nuen.
Bat-batean, aukera bat ikusi nuen.
Makila beste alderaino mugitzea baneuka.
Neure burua madarikatu nuen. Handiagoa eta indartsuagoa banintz!
Konturatu nintzen hura zela nire azken aukera.
Ezin nuen alferrik galdu.
Makilatik salto egin, eta beste aldera iristea baneuka.
Ez zegoen pentsatzeko astirik, ekiteko baizik.
Nire espetxea.
Leku arriskutsu eta bakartia espazioan eta denboran.
Pentsatu nuen gizonak eguzkiaren mundua menderatu zuen bezala…
…nik ere neure mundua menderatuko nuela.
Janari bila, harrapakin bihurtua nintzen.
Oraingoan bizirik atera nintzen.
Baina ez nengoen nire unibertsoan bakarrik. Etsai bat neukan.
Giza begiek ikusitako etsairik ikaragarriena.
Maletatxo bat eraman nahi nuke.
-Sotoan dago. Erakutsiko dizut. -Autora eramango dut hau.
Ederki.
O, ez! Urez betea dago!
Berogailua. Begiratzera noa.
-Izugarria da! -Ura kenduko dut.
Louise! Begiradazu! Louise! Charlie!
Charlie, hemen nago! Charlie! Louise!
Uretan! Hemen, uretan!
Charlie!
Gas usaina dago. Itzalita al dago?
Itzali egingo dut.
Entzuidazu! Louise!
Louise! Entzuidazu! Mesedez! Mesedez!
-Konpon dezakezu? -Itxi dut.
Iturginari bihar etortzeko esango diot.
Charlie!
-Non dago isurbidea? -Hor. Trabatuta egongo da.
Charlie! Begiradazu!
-Hori al da maleta? -Bai, baina berdin dio.
Bustita dago. Beste egun batean etorriko naiz.
Gaur bertan atera behar duzu etxe honetatik.
-Hori al da dena, Louise? -Bai.
Nire armak neuzkan oraindik. Metal horiekin berriz gizona nintzen.
Hil behar banuen, ez nintzen intsektu bat bezala hilko…
…armiarma ikaragarri baten atzaparretan
Lasaitasun bitxi batek hartu ninduen.
Inoiz baino argiago pentsatu ahal izan nuen…
…argi distiratsu batek adimena argitu izan balit bezala.
Konturatu nintzen goseak sortua zela nire ezbeharraren zati bat.
Apaleko janariaz oroitu nintzen, armiarma sareko pastelaz.
Ez nion jadanik gorrotorik armiarmari.
Ni bezala, itsu-itsu borrokatzen zen bizibidea aurkitzeko.
Janaria lortzeko harekin borrokatzekotan…
…orain borrokatu behar nintzen, indarra nuen artean…
…paretan gora igotzeko tamaina oraindik banuen artean.
Ez ninduen erabakiak bultzatu, erreflexuak baizik…
…armiarmarena bezain senezkoak.
Hankak dardazka neukan. Ez beldurrez, ahuldadez baizik.
Baina indar-iturri berri bat sentitu nuen neure baitan.
Heriozko borrokara bultzatzen ninduen indar handi bat.
Nire etsaiak hilezkorra zirudien.
Armiarma baino gehiago, munduko beldur guztiak ziren.
Beldur bakoitzak izugarrikeria beltz batean bat egiten zuen.
Gertatuak gertatu arren, giza-adimena neukan oraindik.
Nire adimena giza-adimena zen oraindik.
Ideia bat bururatu zitzaidan: guraizeak.
Arma gisa astunegiak ziren arren, beste erabilera bat izan zezaketen.
Munstroa kakoaz zulatzea lortzen banuen…
…kakoa guraizeei lotu, eta guraizeak apaletik kanpo jaurti.
Arriskutsua zen arren, merezi zuen saiatzea.
Banekien goiz edo berandu sarean behera jaitsiko zela…
…nigana beldurgarriro hurbilduz. Bietako batek hil egin behar zuen.
Jaitsi!
Zatoz, deabru, zain naukazu!
Saria ondo irabazia neukan.
Bozkario betean hurbildu nintzaion.
Garaitu egin nuen. Bizirik nengoen.
Baina janari puska lehorrak ukituta ere…
…nire gorputzak existitzeari utzia ziola zirudien.
Ez nengoen goseak. Ez nuen jadanik txikiagotzeko beldurrik.
Senezko sentipen bat izan nuen berriz.
Mugimendu eta pentsamendu bakoitza indar handi zuzen bati zegokion.
Txikiagotzen jarraitzen nuen, bihurtzen…
Zer? Infinitesimala?
Zer nintzen?
Gizakia nintzen oraindik?
Edo etorkizuneko gizona ote nintzen?
Beste erradiazio deskarga bat balego…
…itsaso eta kontinenteetan zehar ibiliko ziren beste hodei batzuk…
…beste izaki batzuek nire atzetik etorriko ziren mundu zabal hartara?
Hain gertu, infinitesimala dena eta infinitoa dena.
Kontzeptu beraren bi muturrak zirela ulertu nuen bat-batean.
Txiki-txikiak eta zabal-zabalak bat egiten dute azkenean…
…zirkulu erraldoi batean itxiko balira bezala.
Gora begiratu nuen…
Zeruak, unibertsoa eta mundu amaiezinak ulertuz bezala.
Jainkoaren zilarrezko estalkia gauean zehar hedatua.
Orduan aurkitu nuen unibertsoaren igarkizunaren erantzuna.
Gizakiaren dimentsio mugatutik pentsatzen aritua nintzen.
Gutxietsi egin nuen natura.
Bizitza hasi eta bukatu egiten dela giza ustea baita, ez naturarena.
Eta txikitzen sentitu nuen neure gorputza…
…urtzen, ezerezten.
Beldurrak joan zitzaizkidan eta haien ordez onarpena etorri zen.
Sormenaren maiestate handi hark esanahiren bat izan behar zuen.
Eta nik ere esanahi bat nuen.
Txikiena baino txikiago ere, nik ere esanahi bat nuen.
Jainkoarentzat ez dago ezerezik.
Oraindik existitzen naiz.
AZPITITULUAK: Jon Muñoz