1948, LITUANIA OKUPATU DUTE
SOBIETARREN TROPAK HERRIALDEA INBADITZEN ARI DIRA
HERRITARREK ERREPRESIO EKONOMIKO POLITIKO ETA SOZIALA PAIRATZEN DUTE
PARTISANOAK MARTXAN JARRI DIRA
ILUNPEAN
Itxi atea.
Salatu egingo naute, beste behin.
Nire langilea esplotatzen dudala
dion zurrumurrua zabaldu da.
Ignas-i buruz ari zara?
Bai, huraxe bera.
Hobe kaleratzen baduzu, aita.
Zer ba?
Nork egingo du lan?
Ba, nik.
Arazoak besterik ez ditu ematen.
Bai, zera! Mesedez!
Lan handia da.
Etxalde bat kudeatzea
ez da txantxetako gauza.
Izorra daitezela!
Ez da lapurtzen saiatu diren lehen aldia.
Zerbait edukitzea lortzen duzunean,
eulien pare urreratzen dira.
Behartsuari ere kenduko liokete limosna.
Ez, jauna!
Agne, zatoz.
Lanean ari naiz.
Berdin dio, zatoz.
Nahi duzu baia-zukua?
Bihar, agian, herrira joango gara.
Zertara?
Autoritateekin hitz egitera,
gure langileari buruz.
Zer esango diezu?
Lurrak eskaini nizkiola pasaden urtean.
Benetan diozu?
Egin nuela esan badut, egin nuen, eta kito.
Zu ere bertan zeunden, eta entzun zenuen nola egin zien uko.
Ez, ez nengoen han.
Han zeudela esan badut,
han zeunden.
Lurrak eskaini zenizkion...
Zenbat? Galdetzen badute.
Bi hektarea...
baliteke ia hiru izatea.
Pentsatuko dut.
Eta zergatik egin zien uko?
Alfer hutsa dela esan zenezake.
Dituen lurrekin ere, ez dela dena egitera iristen.
Jainko maitea...
Nire haurra...
Nola biziko naiz zu gabe?
Jauna, eraman nazazu berarekin...
Nire umea...
Zer nahi duzu, Unte?
Negarrak entzun ditut,
eta sartu egin naiz.
Ez zenituen zertan gure negarrak entzun.
Behia jetzi beharra dago.
Lagundu dezaket?
Ezin duzu ezer egin.
Ez begiratu. Amesgaiztoak izango dituzu.
Nork hil du?
Hiru izan dira.
Bakarra ezagutzen dut.
Hitz eginez gero, mingaina aterako zidala esan dit.
Senarra ihes egiten saiatu da,
baina harrapatu, eta sastakatu egin dute.
Akabo, bukatu da.
Zer sentitzen duzu aitarengatik?
Axola zaizu, ala?
Ez dakit...
Ba...
ez muturrik sartu, orduan.
Ardurarik ez didala uste duzu?
Eragozten ari naiz?
Ez.
Nik ere ez dakit...
nola egin aurre honi.
Jainkoari huts egiten ari naiz...
baina ezin dut saihestu.
Non dago?
Aitari buruz ari bazara, aletegian dago.
Hemen zaude.
Noiz itzuli zara?
Ez zara ni ikustera etorri.
Gaixorik zeundela esan didate.
Ez nuen enbarazu egin nahi.
Denbora daramat gaixorik.
Ez duzu zertan ni ikustera etorri.
Esate aldera esan dut.
Ekardazu janaria.
Hemen jan dezakezu.
Kaiku zaharra falta bada,
ekar diezadala janaria kaiku gazteak.
Andrea, etsaien janariak ez du onik egiten.
Arrazoi duzu horretan.
"Andrea" ala "ama"?
Edo zure etsaitzat nauzu?
Ez zaizu "ama" deitzerik gustatzen.
Andre madarikatua!
Hotz dago.
Agne-k lehenago ekarriko zizun.
Ez dut zure urdangarik nahi hemen inguruan.
Ez da urdanga bat, andrea.
Etxean lan egiten du
eta ez du eguna eserita ematen.
Beste batzuen moduan.
Beti gauza bera...
Zure neskamea al naiz, akaso?
Nire aitaren oinordetzarekin nahikoa ez,
eta zure zerbitzari izatea nahi duzu.
Ni hiltzea nahi duzu.
Ez dezagun errietarik eduki.
Baia-zuku bat ekarriko dizut.
Nire bizitza askoz hobea litzateke aitaren etxean...
leku honetan baino.
Zaldiak genituen han,
gurdi eta guzti.
Amak nire dotea prestatzen zuen...
kutxak eta kutxak.
Eta loreak...
alde guztietan loratzen ziren.
Andrea.
Zer?
Aizu, Elena...
zure etxea jada ez da existitzen.
Hondakinak baino ez ziren gelditzen,
eta ez dute hori ere utzi.
Jauntxo berriak dira.
Nik ez dut zerikusirik horrekin.
Badakizu zer...?
Ez da zure errua.
Zerbitzari izan denak...
ez dio zerbitzari izateari uzten.
Badakizu zer, Elena...
Urteak daramatzat inoren aurrean belaunikatu gabe.
Eta ez dut berriz halakorik egingo.
Baia-zukua ekarriko dizut.
Aurrera.
O, Jainko maitea.
Barkatu gure bekatuak.
Salba gaitzazu infernutik,
eta eraman arima guztiak zerura.
Batez ere, zure errukiaren beharretan daudenak.
Ni arduratuko naiz.
Pasaidazu ogia.
Kaixo.
Zer moduz zaude?
-Kaixo, Unte. -Kaixo.
Tira, jan. Nahikoa borsch dago guztiontzat.
Esaten nuen moduan, ez dugu larritu behar.
AEB eta Erresuma Batua sobietarren aurka batzen badira,
sei hilabeteko kontua izango da.
-Urtebete, gehienez ere. -Bai, zera!
Pasaidazu ogia, mesedez.
Sobietarrak Berlin hartzen ari dira. Ez dago geldituko dituenik.
Irratian ez diote besterik:
"komunismoaren aurkako gerra..."
Txorakeriak. Ez zaio inori axola.
Ba al dakite zer gertatzen den hemen?
Sobietarrei pasatzen utzi zieten, eta orain zer?
Zer egingo dute?
Gogoratzen Churchill-ek esandakoa?
-Fulton-en? -Bai.
Churchill-ek esan zuen lehenengoz,
Europan sartzen utziz gero, ez zutela sekula alde egingo.
Stalin kezkatuta dago.
Kezkatuta?
Stalin alemaniarren ustekabeko erasoan baino ez zen kezkatu.
Moskura hurbiltzen ikusi zituenean, kaka eginda egongo zen.
Orain itxurakeriak egiten dabil, bere jendea beldurtzeko.
Ez du beste konturik, ez bada inperialismoa,
goseteak, plagak eta suntsiketak.
Eta mendeak daramatzate horrela.
Legitimoak ez diren autoritateek ez dute askorik irauten.
Ondo esana, egin dezagun topa.
Deacon... galdera bat daukat.
Kasheta sastakatu dute.
Kasheta-k gizon bat traizionatu zuen
eta merezitako zigorra eman diote.
Etsaiek egiten dute hori.
Traidoreak torturatzen eta hiltzen dituzte.
Gerra gerra da. Eta hori ere haren parte da.
Arauak daude.
Ezin duzu nahi duzuna egin.
Basoan gurekin egon izan bazina, ulertuko zenuke.
Ez dakit, nik ere egiten ditut gauzak.
Utzi mutikoa bakean.
Ez zaio politika interesatzen.
A, hemen zaude.
Kaixo.
Kaixo, Pliauga.
Zergatik ez zara sartu?
Ez nuen nahi.
Zerbait jan behar zenuke.
Jango dut gero.
Tori, jarri hemen.
Ondo da...
Itzuli egingo naiz.
Zaindu!
Eta Kasheta-k...
Ez dut ulertzen zer egin zuen.
Bizilaguna salatu zuen.
Petrulis-en bizilaguna zen?
Bai, Petrulis-ena.
Baina etxea saldu, eta alde egin zuen.
Bai, zera...
Haren emazteak eta bi alabek ere
alde egin behar izan zuten...
Siberiara, ganaduaren bagoi batean.
Semeak basora egin zuen ihes.
Eta Petrulis ez zen urrutira iritsi...
Lurrazpian dago, bi metrora.
Eta ez, ez zuen etxea saldu.
Kasheta maiteminduta zegoen etxe horrekin.
Interes handia zuen.
Baina...
Gobernuak jada ez ditu etxe hutsak ematen.
Eta nik zergatik ez nekien ezer?
Zergatik pentsatzen duzu dena jakin behar duzula?
Ez duzu zertan dena jakin.
Ez badakizu, ez dizu eragingo, hala da.
Bueltak ematen ibili naiz...
Zergatik da horrelakoa nire amaordea?
"Ama" deitzen diot, zuk eskatu bezala,
baina berak ez dit sekula "seme" esan.
Begira, mutiko...
Nire errua da.
Nik aberastasunak nahi nituen.
Eta zure amaordea...
lur-jabe baten alaba zen.
Haren familiak...
atzerrira bidaiatzen zuen,
hura oso gaztea zenetik.
Nik gidatzen nuen haien gurdia.
Gero, maiordomoa bihurtu nintzen.
Haren aita dirua alferrik galtzen ari zen,
zeraman bizimodu horrekin.
Nik irrikatzen nuen dirutza hori.
Eta, hala...
maiordomo egin ninduen...
eta ni haren alabarekiko...
interesa adierazten hasi nintzen.
Eta ezkondu egin ginen.
Haurdun gelditu zen.
Baina ez genuen elkar maite.
Zerbitzaritzat hartzen ninduen.
Behin, elizara bidean,
bide osoa egin zuen
elizara joateko laguntzailerik behar ez zuela esanez.
Jainkoarekin bakarrik egon nahi zuela.
Banekien nitaz lotsatzen zela.
Ez nintzen harentzat behar bezain ona.
Haserretu egin nintzen,
zaldiari jo nion, eta salto egin zuen.
Sasi eta zuhaixken artetik egin zuen bidea.
Zuzenean ubidera jo zuen, gurdi eta guzti.
Zaldiak hanka hautsi zuen.
Eta emaztea gurpilak harrapatu zuen,
sabelaren gainean.
Ia hil egin zen.
Haurra galdu zuen.
Horren ondoren,
ez zidan berarengana hurbiltzen utzi.
Gorroto ninduen, piztia maltzur bat nintzen.
Gaukar lorea
Ai, gaukar lore maitea
Zergatik erori zara?
Zergatik erori zara
zorigaiztokoen aldean?
Gizon gazte bat naiz
Abesten egiten dut bidea
Nire zoriaren eta patuaren bila
Zera esan dit patuak
Beste aldetik
Zatoz, patu maitea, alde honetara
Luze itxaron zaitut
Ezin nire miseriari ihes egin
Alde egiteko ordua.
Jaiki, tira, bagoaz.
Goazen.
Ignas...
Eutsi.
Aztoratuta zaude gaurkoan.
-Pasaizkidazu bridak. -Ados.
Ignas!
Eutsi zaldiari.
Hara, Pliauga, nora zoaz, ba?
Zu ikustera etorri gara.
Ondo da, goazen.
Kamarada, piztu berogailua.
Ignas!
Pliauga, ideia bat daukat.
Gonbida dezagun jendea.
Baina...
emaztea eta ni...
elizara gindoazen.
Ez da beharrezkoa izango.
Egotzi errua denbora faltari.
Beste norabait gindoazen,
baina hobe hemen lan egiten badugu.
Nora zoazte?
Hotzak zaude?
-Ziurtatu duzu bero dagoela? -Ez.
Bero dago, lehortuko da.
Ondo da.
Begiratu gainontzeko etxeetan.
Tira! Hain zaila al da?
Goazen!
Blai dago.
Baina zer da hau?
Burutik eginda zaudete?
Alde hemendik!
Alde hemendik, urdanga alenak!
Ez izan beldurrik.
Sartu.
Ongi etorri.
Tira, kamaradak...
Faxistek gure hiriak suntsitu dituzte gerran.
Sobietar Batasunak dirua behar du.
Bonu bat emango dizuegu ordainetan.
Dirua emateko eskatzen ari zara?
Horixe bera.
Agindu bat da.
Herriaren mesedetan, esan dezagun.
Ezin dut.
Negutik ez didate ordaindu.
Nondik aterako dut dirua?
Agindu bat da,
kamarada... zer gehiago?
Zhelvys da nire izena.
Zhelvys kamarada.
Herrialde osoak egin behar du.
Zor didatena ordaintze didatenean,
orduan egingo dut.
Oso ondo.
Konponduko gara.
Orain sinatu hemen.
Sinatu hemen.
Eta zuk?
Baduzu dirurik?
Ez. Behartsua naiz.
Nola bizirauten duzu?
Ez zait jateko ere iristen.
Oso ondo, sinatu hemen.
Eta zuk, andrea?
Ez daukat ezer.
Zoaz etxera, eta begiratu ondo. Ziur baduzula zeozer gordeta...
urritasun garaietarako.
Eta zuk?
Ezer ez.
Ezer ez?
Sinatuko duzu papera?
Ez.
Alde!
Noren ideia izan da hemen gelditzea?
Ez dago ezer jasotzeko.
Herri honetan
gelditzeko esan zenuen.
Zergatik ez duzu ezer esan?
Esan dut. Ez didazue kasurik egin.
Plana jarraitu behar dugu.
Zerbait egin behar dugu.
Berdin dio, Pliauga-k ordainduko du.
Zer egiten duzu hemen?
Zure bila ari dira.
Ez dute amore ematen.
Alemaniarrak ere bila etorri ziren. Bila dezatela, ba.
Denek alde egin dute.
Aterako gara?
Ez dut uste.
Baliteke berriz itzultzea.
Ezagutzen haien trikimailuak?
Ezkutuan egongo dira, gu atera zain.
Ignas izango zen?
Norbaitek ikusi zaitu?
Ez.
Ez ahaztu ezkutaleku hau ezagutzen duen bakarra zarela.
Alde hemendik.
Ni hemen geldituko naiz.
Eguzkia ateratzean aterako naiz.
Neska zintzoa.
-Kaixo, Unte. -Kaixo, Ignas.
Zer moduz?
Jendeari lurrak emango dizkietela diote.
Nori?
Herriko jendeari.
Ez dela aberatsik ez behartsurik egongo.
Gobernu berriak egingo duela esaten dute.
Lurrak eman...
Eta nori kenduko dizkiote?
Gehiegi dituztenei.
Ezer ez dutenei emango dizkiete.
Onuragarria da denontzat. Denok pozik.
Sinesten diezu?
Zergatik ez?
Zerbaitetan sinetsi behar da.
Jainkoarengan, adibidez?
Jainkorik ez dela esaten dute.
Prest dago morokila?
Hortxe-hortxe.
Kaixo, Unte. Aurrera.
Soldaduak ikusi ditut herrira sartzen.
Zenbat?
Kamioikada bat,
eta pare bat zaldi gainean.
Kamioi bat bakarrik?
Bai.
Truman ari da hizketan, idatzi.
Ez dut idazteko ezer.
"Europako nazio libreak
indarberritu bitartean,
eta komunismoak
demokrazia mehatxatzen jarraitu bitartean,
Estatu Batuek gogor eutsiko diote".
"Zerbitzu Militarraren
aldi baterako promulgazioa gomendatzen dut".
"Gomendio hauek
premiazko urratsak dira, bakea iraunarazteko
eta gerra ekiditeko".
-Jaso duzu? -Bai.
Nor zen?
Estatu Batuetako presidentea, Truman.
Zer egingo dugu testuarekin?
Zabaldu.
Zatoz.
Hau buruz gora jarri.
Hemen tinta sartu.
Papera barruan sartu...
eta bira egin.
Erraz-erraza da.
Gera al naiteke hemen zurekin?
Hemen gelditu nahi duzu?
Bai.
Baduzu ezer niri esateko?
Min dut bihotzean.
Berdin dio.
Zure anaiaren falta duzu?
Hilda dago.
Ez dago hemen.
Badakizu.
Zergatik galdetzen didazu?
Barkatu.
Abisatu gabe sartu zara.
Zure zauria ikustera nator.
Ia sendatuta dago.
Ez kezkatu.
Utzi ikusten.
Jada ez du usainik,
baina hau jarriko dizut.
Gorde beste batentzat.
Ba, utzidazu garbitzen.
Badakizu zer?
Nahiago nuke...
berriz libre izango banintz.
Txori bat bezain libre.
Edonora hegan joaterik banu...
baina ezin dut.
Zin egin nuen.
Nire gizonen arduraduna naiz.
Ezin dut atzera egin.
Baina zuk agian bai.
Hori uste duzu?
Berdin zaidala uste duzu?
Zerbait gertatu da?
Hobe joateari uzten badiozu.
Basora joateari.
Zer ba?
Kezkatu egiten nau.
Ez dut ezer txarrik egin.
Gaur egun ez duzu ezer txarra egin beharrik zigor zaitzaten.
Eta badakizu hori.
Beldur naiz.
Gertatuko zaidanaren beldur?
Jainko maitea, seme, zeri buruz ari zara?
Ezin diot pentsatzeari utzi,
ez nizula jakin nahi nukeen guztia galdetu.
Ba, galdetu.
Zer gertatu zitzaien nire gurasoei?
Kontatu dizut.
Zure aita naiz.
Hori sentitzen dut.
Nire aita zara, zuk hezi ninduzun,
baina umezurtza naizela esan didate.
Sasikumea ere deitzen didate, baina ezentzunarena egiten dut.
Ez nizun kontatu nahi, baina ezin dut burutik kendu.
Sasikumea...
Entzun beharra ere!
Zure gurasoek nire etxaldean egiten zuten lan.
Ez ziren oso langileak.
Gerra garaian galdu zuten etxea.
Oso behartsuak ziren, besteren etxean bizi ziren.
Txikia zinela, hartu zintudan nirekin.
Errusiarrek zure aita akabatu zuten.
Basora joan zen ehizan egitera.
Arma bat zuela ikusi zutenean,
besterik gabe egin zioten tiro.
Zure ama...
oso...
oso ederra zen.
Aurpegi polita zuen.
Gizonak gorteatzen hasi zen.
Zoro baten jokabidea hartu zuen.
Asko edaten zuen.
Herrian puta deitzen zioten.
Eta desagertu egin zen.
Ito egin zelakoan nago.
Ez dute hilobirik.
Sentitzen dut, mutiko.
Ezin dizut gezurrik esan.
Ez nizun kontatu nahi, baina ez dizut gezurrik esango...
Gupidaz esaten diren gezurrak omen daude.
Nik ez dut hori uste.
Egiak baino ez du balio,
hura aurkitzea zaila den arren.
Bakoitzak bere egia izaten du,
baina nik uste dut egia bakarra dela.
Baina zaila da hura aurkitzea.
Jendeak gezur asko esaten ditu,
eta norbere gezurrak sinesten ditu.
Gezur bat hiru aldiz errepikatu, eta egi bihurtzen dute.
Ez gezurrik esan, Unte...
Ez zeure buruari, ez besteei.
Gauzak zailtzen direnean, sufritu.
Ez gezurretan babestu. Ez izan ni bezalakoa.
Ez erreparatu besteek egiten dutenari.
Zeureak baino ez diren burua eta bihotza dituzu.
Hortik hasi.
Goazen.
Eman zure armak!
Geldi, kabroi halakoa!
Zaude, Boar.
Aizu, Dollar.
Konfiantzazko jendeak esan dit
NKVD-ren eraikinean sartzen ikusi zaituztela.
Zertara joan zara?
Nork ikusi nau?
Zertara joan zara?
Erantzun.
Ni epaitzen ari zarete?
Bai.
Zapatariak ikusi zintuen eta kontatu egin zidan.
Ez nuen ezer esan.
Amari esan zioten joan egin behar nuela,
eta horixe egin nuen.
Jarraitu.
Partisanoak non zeuden galdetu zidaten.
Eta hori?
Badakite gutako bat zarela?
Ez, zin egiten dut.
Herrian ez agertzearen zergatia jakin nahi zuten.
Osabaren etxean egoten nintzela esan nien,
aletegiarekin laguntzen niola.
Gezurretan ari zara.
Begiratu hitz egiten dizudanean.
Gezurretan ari zara.
Zer eskaini zizuten trukean?
Ez nabil gezurretan.
Eskaini zidaten zerbait, bai.
Nire ama bakean utziko zutela esan zidaten,
ez zizkiotela lurrak eta ganadua kenduko.
Bere ahizparekin bakarrik dago.
Badakizue hori.
Onartu egin nuen, neure burua babesteko.
Engainatu egin nahi nituen.
Ez diet hitzik esan.
Zin egiten dut, Jainkoaren izenean.
Dollar...
Sinetsiko genizuke, baina...
Baina, zer?
Baina ez zinen zuzenean guri kontatzera etorri.
Zeure kabuz joan zinen bertara.
Eta ez zintuzten indarrez eraman.
Zeu joan zinen bertara.
Bai. Amak hala eskatu zidalako.
Amak eskatu zizun...
Tira, baliteke.
Baina, zergatik ez zenigun ezer esan?
Beldur nintzen.
Zeren beldur, kabroia?
Ez naiz kabroi bat.
Ez dut inor saldu.
Ez nuen uste sinetsiko zenidatenik...
horregatik ez nizuen kontatu.
Gezurretan harrapatu zaitugulako diozu hori.
Nola nahi duzu sinestea?
Beldur nintzen.
Ez nuen enteratuko zinetenik uste.
Ez zintuzketet inoiz salduko.
Zer ari zara esaten?
Koldarra eta traidorea.
Zure herria saltzeko prest zeunden,
lur zati baten trukean. Eta gu masakratu ostean itzultzea,
horixe zen zure plana.
Agerikoa da.
Beldur zinen.
Gezurra esan diguzu
eta juramentua hautsi duzu.
Hori traizioa da, kabroia.
Tira.
Eman buelta.
Gure aita zeruetan zarena,
santu izan bedi zure izena...
...guk gure zordunei barkatzen diegunez gero.
Eta zuk?
Ez duzu ezer esateko?
Boar, errugabe bat akabatu duzu.
Zergatik?
Emaztea hil dut, istripu bat izan da.
Beste batekin oheratu da.
Barkatu nion egin zuen lehen aldian.
Ez zuela berriz egingo, eta sinetsi egin nion.
Egun batean,
ohean harrapatu nituen.
Tiro egin nuen,
jelosiak itsututa nengoen.
Istripua izan zen.
Besteari eman nahi nion.
Baina huts egin nuen.
Barkatu egin zenion lehen aldi hartan?
Ezin nizuen kontatu.
Haserre nengoen,
eta lotsatuta.
Eta, orain, hura akabatu ostean, pasa zaizu haserrea.
Ezta?
Koldar hutsa zara.
Ez zara soldadu ona,
baina trebea zara armak konpontzen.
Ken diezaiogun zigorra!
Ez duzu zuk agintzen.
Ixo!
Bere alde egingo dut.
Zorretan nago zurekin...
Bizitza zor dizut.
Eta zure pistola?
Ez daramat gainean.
Zergatik ez?
Zertarako?
Hau da nire arma.
Emadazu.
Ezin dugu hemen gelditu.
Zure aitarengatik ez balitz, ez ginateke hemen egongo.
Bunkerrak suntsitzen ari dira.
Gutxi batzuk salbatu dira.
Edozer emango nuke...
arrautzak eta hirugiharra jan ahal izateko.
Nire etxera joan gaitezke.
Ez dezala ihes egin!
Munstroak...
Geldi!
Jurgis!
Alde hemendik, andrea!
Geldi hor!
Eramazue!
Munstroak!
Begira.
Zer egiten du hemen nire zaldiak?
Jaso hanka.
Jaso...
Kenduiozu.
Agurea!
Zatoz urertzera!
Azkar!
Zer ikusi zenuen?
Noiz, jauna?
Partisano bat NKVD-n ikusi zenuenean.
Zu ikusi zintudan.
Zer egiten nuen?
Eraikinetik atera.
Bi zineten, bata bestearen atzetik.
-Ziur? -Bai, jauna.
Zergatik zara hain begiluzea?
Ez naiz begiluzea.
Eguna zapatak konpontzen ematen dut, gauza asko ikusten ditut.
Berdin dit partisanoa ala etsaia zaren.
Ez diot inori kontatuko.
Zer egiten duzu hemen?
Atzetik jarraitu nauzu?
Egingo nukeen, zure susmoak banitu.
Akusazio bat da?
Edo txantxa bat?
Ez da txantxa bat.
Ba, orain...
bada.
Eta udaberria iristean
Kukuak
bere kantua abestuko du
Orduan jakingo duzu, ama maitea
Hilik nagoela
Lituaniako baso xuxurlarietan
Ez, Pliauga.
Jurgis Pliauga.
Kontaidazu.
Ez dut ezer kontatzeko.
Bai horixe.
Basoko errebeldeentzat egiten duzu lan.
Non daude? Zenbat dira? Hori guztia.
Izen-abizenak nahi ditut.
Kontaidazu dena.
Konfesatu dena, apaiza banintz bezala.
Baina kamarada, jauna...
edo laguna...
Jauna...
zu ez zara apaiza...
pinuaren tamainako kaka zahar bat zara,
inbaditzaileak bidearen erdian landatutakoa.
Zuk nahi izan duzu,
ausart hori.
Aita?
Aita...
Zatoz, Agne.
Ardiek ihes egin dute, begira.
Agne, atera itzazu hortik.
Agne, entzun didazu?
Ez esnatu Unte.
Utziozu atseden hartzen.
Esti Unanue Etxeberria www.subtitulam.com
Eusko Jaurlaritza-Zineuskadik finantzatutako azpitituluak