LOLA
- Egun on, Lola. - Egun on, Sam.
- Prest zaude? - Ia.
Deitu, arazorik baldin baduzu.
Ezin duzu nahi duzuna egin, aterpeko arauak gorde egin behar dira!
- Antoine. - Kaixo, Lola.
Zu ez mugitu hortik!
- Ondo zaude? - Bai. Banoa.
- Zer ordutan da zeremonia? - Eguerdian.
Badituzu 20 € trenerako?
Gaur gauean guardia daukat.
Berandu itzultzen bazara ere, zatoz, hitz egin nahi baduzu.
"Ama, zurekin beti sinetsi nuen dena posible zela."
RONSART ETA SEMEA
Kaixo.
- Badago Philippe? - Catherine-ren zeremoniara zatoz?
- Badago ala ez? - Bai.
- Etorri zara. - Ez ukitu!
Zergatik egin duzu hau?
Denbora gutxi zegoen, ez nuen beste aukerarik.
Eta ez nuen uste etorriko zinenik.
Adarra jotzen?
Ez idazu horrela hitz egin, mesedez, lotsagarria da.
Edo zer? Berriro botako nauzu?
- Tira... - Utz nazazu bakean!
- Ez ezazu iskanbila sortu. - Aska nazazu!
Ez ukitu!
Ixo!
Zaude isilik, mesedez.
Ez duzu duintasunik.
Ama zutaz lotsatuko litzateke.
Nola egin diguzu hau?
Nola egin didazu hau zuk niri?
Begira zeure buruari.
Ez al zara lotsatzen familiaren eta lagunen aurrean horrela agertzen?
Trabesti itxura horrekin!
Philippe, dena ondo hor barruan?
Bai, lasai, mutikoa badoa.
Berehala joango da.
Zure erruagatik amaren hileta-zeremonia galdu dut.
Hori ezingo duzu inoiz konpondu.
Konpondu, zer?
Ez dago zer konpondurik.
Dena hondatu zenuen, txiki-txiki egin zenuen.
Jada ez dago familiarik, ez dago ezer.
Hitz egiten dugun azken aldia da.
Orain zoaz, alde hemendik!
Badakizu zer?
Pozten naiz hil delako.
Hala ez du gehiago zu bezalako inozo bat jasan beharko!
Zer egin nahi duzu harekin?
Ez dakit.
Ideiarik ere ez daukat.
Oraingoz nire ondoan izan nahi dut.
Ondo dago?
Arraroegia al da?
Lanera joan behar dut.
Nahi baduzu, norbaiti eskatuko diot etortzeko.
Ez, ez dago beharrik.
Ezin dut gehiago, ohera noa.
Bihar arte.
Lana bukatu ondoren.
Kaixo, Catherine Ronsart naiz.
Utzi mezua eta neuk hots egingo dizut.
KPKE
Kaka zaharra!
- Zer moduz? - Ondo.
Endokrinoak tratamendua aldatu dizu.
- Nola erantzuten dio zure gorputzak? - Ondo.
- Albo-ondoriorik? - Ez.
On egiten dit.
Hormonak hartuta, eta aterpetxean, hobeto sentitzen naiz.
Neure buruarekin, esan nahi dut.
Ez zenuen esan gaur amarekin etorriko zinela?
Ez.
Ebakuntzetara lagunduko zidala esan zidan.
Egiten ditugunean.
Ondo, hala planifikatzen has gaitezke.
Leku libre bat baitago.
- Ondo zaude? - Bai.
Baina uste nuena baino lehenago da.
Denbora gehiago behar baduzu, data atzeratuko dugu.
Ez, ez, ondo dago.
Hemendik aurrera, protokoloa zorrotz beteko dugu.
Fase bi izango dira, aurrez ikusi bezala.
Bata, bost aste barru izango, eta bestea, hamar aste barru.
Lehenik, bular-inplanteak eta zikiratzea,
eta gero, sexua berrestea.
Hau zure aseguruak betetzeko da.
Eta hau, zure partea. Hemen daude xehetasun guztiak.
Noiz ordaindu behar da?
Ahalik eta lasterren, baina hilaren 6a baino lehen.
Ados.
Baduzu nire errezeta? Bratsky doktoreak prest utzi dit.
Ziur zaude? Ez dut ikusi.
Harrera-lekuan utziko zuela esan zidan.
Estragel eta Androtabs 50 mg, jartzen du.
Ba, hemen ez dago ezer.
Mezu bat jarriko diot
eta biharko izango duzu hemen, ostegunerako beranduenez.
Ez, bukatu egin zaizkit. Eta ezin dut hartualdirik huts egin.
Egun batean huts egiteagatik ez da ezer gertatuko.
Hori neuk esango dut! Begira ezazu berriro.
Hara, hemen dago. Barkatu.
Hemengo mutilak oso sexiak dira.
- Ezagutzen dituzu? - Bai, gutxi gorabehera.
Bagoaz?
Zer da?
Zer duzu?
Ospitalean izan naiz.
Toki bat libre geratu da. Bost aste barru has naiteke.
Benetan? Zer ondo!
Jode, eta ez didazu ezer esan!
- Ez duzu oso pozik ematen. - Pozik nago.
- Baina ez dakit nola konpondu... - Zer?
- Diru kontuak.
Ama hil berri zait eta hori besterik ez darabilt buruan.
- Kaka bat naiz. - Ez, ez.
Uste duzu Antoinek jakin dezakeela nola lortu?
Ez dakit.
Zenbat behar duzu?
- Bost mila ia. - Bost mila?
Zenbat daukazu?
587.
Jode!
Antoineren bila noa.
Burutik jota zaude.
Mahai gainean ipiniko duzu?
Zeure etxe puta horretan?
- Hori nahi duzu? - Ez.
Itsasertzera eramango dut, umetako etxera. Berak eskatu zidan.
Zer gertatzen da?
- Lapurra da. - Zeu zara lapurra!
- Ez bazoaz, poliziari deituko diot. - Deitu ba!
Kontatuko diet nola etxean sartu eta dena lapurtu ondoren,
dendako erakusleihoa hautsi zidan.
- Zoaz pikutara. - A, bai?
Auzokoek ikusi zintuzten. "Ile arrosadun neska bat,
motxila eta gurpil-ohol batekin." Ez al zara zu?
Badakizu zenbat balio duen erakusleihoak?
Badakizu?
Zer zabiltza? Itxi ezazu atea.
Ixteko!
Itxi ezazu atea, ostia!
Emadazu bake apur bat!
Irten zaitez hortik oraintxe!
- Aski da kaka honekin! - Ez dut utziko.
Ez ukitu hori! 155.1
Lola!
Ez mugitu!
Zer zabiltza?
- Burutik jota zaude. - Itxi aho puta hori!
Hara...
Oso erraza da.
Zeuk erabaki,
edo oraintxe jaisten zara,
edo bagoaz.
- Nora? - Itsasertzera.
Etxera.
Zenbat bider deitu behar dute?
Lanekoa da.
Zer erabakitzen duzu?
Baina argi izan ezazu, bazoaz, hura hemen utziko duzu.
Ez dut utziko!
"Gero hots egingo dizut".
Bost minutu.
Giltzak.
Ez da zaborra bezala abandonatuta uzten nauzun lehen aldia.
Ona dago?
Ez oso ona.
Garestia izan da?
Normala.
Normala?
Ziria sartu nahi didazu? Zer uste duzu, ez zaitudala ikusi?
Ez dut dirurik.
Gure familian ez dugu lapurtzen.
Ulertzen duzu?
Ez gara lapurrak.
Zoaz eta ordaindu ezazu.
Edo zer?
Edo hemen geratzen zara eta nik bakarrik jarraitzen dut.
Ergela!
Hau hartu dut kanbioekin.
Eta zigarroak niretzat.
- Erre dezaket? - Ez.
Utzi egin diozu?
Bale.
Hori amarena da!
- Ez ukitu. - Zergatik?
Uztazu.
Abesti asko zituen.
Zaude lasai, e!
Orain Lola da zure izena?
Dotore askoa!
Eta lehengo mutil arabiarra, zure mutil-laguna da?
Mutil arabiar horrek izena du, Samir.
- Baina, zergatik axola zaizu? - Ez dakit.
Arrazoi duzu, bost axola zait.
Zeure bizitza aukeratu zenuen, egizu ba nahi duzuna.
Samir nor den jakin nahi duzu?
Etxetik bota ninduzunean lagundu zidan mutila da.
Aterpetxean sartu ninduen,
eta horregatik ez nuen kalean amaitu.
Ezagutu izan ez banu,
ez dakit zer egingo nukeen.
Ezagutzen dudan mutilik indartsu eta jatorrena da.
Aitak mutil-lagunarekin ikusi zuenean, zintzurretik hartu eta ia hil zuen.
Beraz, etxetik alde egin zuen, esku-hutsik.
Halakoxea da Samir.
- Gasolindegi batean gera gaitezke? - Zer ba?
Komunera joan behar dut.
Zergatik gelditu zara?
- Pixa egin behar duzu, ezta? - Ez dut hemen egingo!
Hor ez zara bustiko, zein da ba arazoa?
Eta zergatik ez dut auto barruan egiten?
Ez ukitu potroak! Irten eta egizu pixa.
- Nor zarela uste duzu? - Inozoa halakoa!
Kabroi hori!
Burutik jota dago.
Kaka zaharra!
Ume puta hori burutik jota dago.
Jode!
Zerria!
- Gabon. - Gabon.
- Zenbat urte dituzu? - Hemezortzi.
Zer hartu nahi duzu?
Telefono-dei bat egin behar dut.
Zer da hori?
Nire ama.
Telefonoa erabil dezaket?
Lehenago zerbait hartu behar duzu, laztana.
Arazoak ditut, eta ez dut dirurik. Baina minutu bat baino ez da izango.
Nahi baduzu, neuk gonbidatuko zaitut.
- Mila esker, baina ez naiz egarri. - Nahi duzuna.
Hartu.
Erabili nirea.
Trago hori onartuko dizut.
- Kopa bat cava, mesedez. - Ongi.
Kopa bat cava.
- Zertan ari zara jolasten? - Nahi dudanean.
- Nor da? - Inuzente bat.
- Zer esan duzu? - Jakin nahi bai zuk!
Inuzentea zarela esan diot.
Zer erakutsi nahi duzu? Aski da!
- Tira, goazen. - Ez, ondo nago, hemen geratuko naiz.
Egizu nahi duzuna, baina ni ez naiz ama gabe joango.
Ba, har ezazu, ea!
Utikan! Nire semea da.
- Nahi dudana egingo dut. - Inuzentea!
Ez da nire aita. Galtzaile bat baino ez da!
Galtzailea, ni?
Non zinen zu ni ama zaintzen nuen bitartean?
Zure erruagatik gaixotu zen, eta horretaz ere ez zara jabetzen.
Zure erruagatik hil zen.
Badakizu zer, aita?
Ni ikustera etortzen zen. Baina ez zizun esaten, beldur zelako.
Hori gezurra da.
Sinetsi ezazu nahi duzuna, berdin zait.
Horrek ez du ezer aldatzen, hura jada ez dago eta.
"Ene umeari, egun zoragarri hargatik. Maite zaitut. Ama".
Jarri hau, horrela ez zaizu handituko.
- Ondo zaude? - Bai, eskerrik asko.
Utzi sartzen! Harekin hitz egin nahi dut.
Ez diot minik egingo!
Oraindik hemen zaude?
Barkaidazu.
Zatoz nirekin.
- Nora? - Goazen!
Ondo al zaude? Kontuz, gizona.
Ondo nago.
Tira, goazen.
Hau libre dago.
Maindireak aldatu dituzte, garbiak dira.
60 €/gaua. Ondo iruditzen zaizue?
Bai.
- Ongi. Gabon ba. - Gabon.
Zuk egizu lo ohean.
Begira nola zauden! Ez, ohea zuretzat.
Nik edonon egin dezaket lo.
Zaude lasai, inork ez zaitu ikusiko.
Argia itzaliko dut.
Noiz hasi zinen ama ikusten?
Duela urte eta erdi, gutxi gorabehera.
Non?
Bera etortzen zen.
Trenez etortzen zen, eta geltokian egoten ginen.
Batzuetan, aterpetxera etortzeko eskatzen zion Antoinek.
Zertarako?
Nitaz hitz egiteko, jakiteko nola lagundu ahal zidan.
Sarri joaten zitzaizun bisitan?
Hori zeuk baldintzatzen zenuen.
Zein aitzakia asmatzeko gauza zen.
Baina gorroto zuen zuri gezurra esan beharra.
Min ematen zion.
Min ematen ziona semea galdu izana zen.
Onartu egin ninduen.
Bai, noski!
Lola deitzen zidan.
Esan egin behar zidan!
Berak kontrakoa uste zuen.
Tira, gabon.
Gabon.
Kaixo! Catherine Ronsart naiz.
Utzidazu mezua eta neuk hots egingo dizut.
Gabon.
Zerbait behar al duzu?
Ez. Aire freskoa baino ez.
Zigarro bat emango didazu?
Milesker.
- Oraindik ere lanean? - Ez.
Azkena duela ordu erdi joan da.
Ohera joan beharko nuke, baina maite dut bukatu osteko une hau.
Dena isilik dagoenean une batez ezertxo ere ez egitea!
Hau guztia nirea izango balitz bezala.
Zure alaba lo dago?
Bai.
Eta zer moduz zure sudurra?
Nortasun handia du. Hori ona da.
Aldian behin gurasoak pikutara bidali beharra dago!
Adorea erakusten du.
Zuk ez dakizu zer den.
Ez zara sermoia botatzen didan lehena.
Hura haztea infernua izan da.
- "Infernua", benetan? - Bai, infernua.
Ia gauero amesgaiztoak izaten hasi zen.
Gero, egun batean,
arropak puskatzen hasi zen,
bere burua zauritzen,
eta izu-atakeak eta krisiak izaten.
Besterik gabe negarrez eta garrasika hasten zen.
Azkenean zoratu egiten zaitu.
Behin eskolatik deitu zuten.
Guraizeekin ebakiak egin zituen besoetan.
Psikiatrengana jo genuen.
Denetik egin genuen laguntzeko.
Denborarekin pasako zela uste genuen.
Baina ez, gauzak okertu egin ziren.
Ihes egiten hasi zen, eta egunak ematen zituen desagertuta.
Haren ama eta biok ikaratuta geunden.
Eta gero...
neska arropak janzten hasi zen, trabestitzen.
Nik... kontrola galdu nuen.
Ezin nuen jasan.
Seme bat nuen, ez alaba bat!
Zerbait duzu nesken kontra?
Egoista hutsa da.
Bere burua baino ez zaio axola, hor konpon beste guztiok.
Ez dakizu nolakoak pasarazi dizkigun!
Lotara noa. Hemen geratuko zara?
Hara...
Ez da nire arazoa,
baina ez dut uste inork hori guztia egiten duenik
bere gurasoak izorratzeko bakarrik.
Inork ez.
Gabon.
Kaka zaharra!
Gogoko zaitu. Zure laguntxo berria da.
- Kafea? - Bai, mesedez.
Tori.
Eskerrik asko.
Badago farmaziaren bat inguruan?
Hemen ez, Stadenburg-era joan behar duzu.
Ez dago urrun.
Egun on.
Ondo?
Bai?
Egun on.
Ondo lo egin duzu?
- Kafea? - Bai, mesedez.
Atzo egun gogorra izan zen.
Imajinatzen dut.
- Gau nekagarria. - Bai.
Kafe on batek esnatuko zaitu.
Ene bada! Urteak dira ez nuela entzuten.
Ezagutzen duzu kanta hau?
Ederra da, e?
Dantza gaitezen.
Tira.
Goizegi da.
Inoiz ez da goizegi.
- Dantzarako beti da une egokia. - Burutik jota zaude
Gaur aldarte oneko zaude.
- Nire kutuna zara. - Jakina.
Dantzatu gurekin.
Ez, ez dakit dantza egiten.
- Zatoz dantzatzera! - Saiatu behintzat!
- Ez dakidala. - Mugitu!
Dantza egitea ona da.
Ona gorputzarentzat, gogoarentzat...
Egizu dantzan Kaatje-rekin.
Ene printzesa! Dantzatu nirekin, mesedez.
Oso ondo.
Tira, aizu, erlaxatu zaitez, zurrun zaude.
Itxi begiak.
Horrela, oso ondo.
Utzi musikak eraman zaitzan.
Hori da, oso ondo, lasai.
Bai, hori da, hartu arnasa.
Begira horri! Orain azkarrago.
Holaxe.
Mugitu aldakak, altxatu besoak...
Hemen lan egin lezake.
Bai horixe!
Hara, ikasi du eta!
Dantzan ari da, begira.
Zein polita zaren!
Ez dakizula dantza egiten... Gezurtia!
Izugarri gustatuko litzaieke denei.
Hori egia da.
Egun on.
- Zer egiten du hemen? - Hemen lo egin du.
Itzel!
- Gauzak batu eta joan egingo gara. - Bai.
- Kafea nahi duzu? - Ez, mila esker.
Itxaron.
Hartu.
Norbaitek deitu du.
Zer da KPKE?
Zergatik jakin nahi duzu?
Amak gutun-azal bat utzi zuen KPKE letrak idatziak zituena.
Zer gutun-azal?
- Esango didazu zer den? - Zer zegoen barruan?
Bueno, gero hitz egingo dugu. Behean itxarongo dizut.
Zaindu zaitez.
Ondo joan!
Agur.
Ez da ezer ikusten.
Hemendik bai.
Ilun samarra da, baina leku polita, hala ere.
Bai. Lastima denek flandrieraz bakarrik hitz egitea!
Niri gustatzen zait. Amaren hizkuntza zen.
Zuk ez zenuen ikasi.
Guztiz alferrikakoa da bizi garen lekuan.
Zergatik joan zen ama zure aldera eta ez zinen zu hona etorri?
Ez dakit. Halaxe gertatu zen.
Artean gazteak ginen
eta ez genekien zer egin nahi genuen.
Ez nekien unibertsitatea bukatuko nuen ere.
Halaxe suertatu ziren gauzak.
- Zer ikasi nahi zenuen? - Gorputz eta Kirol Hezkuntza,
gimnasiako irakasle izateko.
Oso gogoko nuen.
Zer nahi du horrek?
Aurreratu ba!
Tira, aurreratu gaitzazu.
Lasai, aizu!
Ergela!
Ez nekien
irakasle izan nahi zenuenik.
Eta gero?
Zer?
Utzi egin zenuen, denda irekitzeko?
Bai, baina ez zen hori nire asmoa.
Txantxetan zabiltza?
- Zergatik utzi zenuen, orduan? - Ez nuen beste aukerarik.
Pobreak ginen ama haurdun geratu zenean.
Gure aitak lagundu zigun,
baina hil egin zen. 484.1
Eta orduan jaio zinen zu.
Harengandik jaso zenuen grina?
- Norengandik? - Zure aitarengandik.
Nire aitarengandik ezertarako grina jasotzea?
Bistan da ez zenuela ezagutu.
Ez, hark ez zidan ezer transmititu, denda izan ezik.
Zer?
Ezer ez.
- Zerk ematen dizu barregura? - Ba, zera...
Ez zaitudala imajinatzen gimnasiako irakasle gisa.
Zer ba?
Ez zarelako tankera horretakoa.
Zer tankeratakoa?
Gimnasiako irakasleen tankerakoa.
Gorpuzkeragatik diozu?
Hogei urte nituenean ikusi izan baninduzu...
Bai, hori, egidazu barre!
- Amak hau entzuten zuen? - Bai.
Zer bitxia!
Haren hutsunea duzu?
Bai. Oso handia.
Beste bat, ez! Ezin dut sinetsi.
Zer duzu zuk? Zoaz pikutara!
Ergela!
Tira, sakatu!
Atzean utzi dugu.
Hemen gelditu zaitezke?
Zer ba?
Farmaziara joan behar dut.
Ezin duzu itxaron?
Ez.
Ados.
Diru apur bat utzi ahal didazu?
Bueltatuko dizut.
Ez, ez dago beharrik.
Zer zabiltza?
- Zurekin noa. - Zergatik?
Nahi dudalako.
Atzo egin zenidanaren ondoren... min ematen dit, beraz, neu ere banoa.
Kaixo.
- Kaixo. Hau behar dut. - Ongi.
- Zuretzat da? - Bai.
Sentitzen dut. Ez zait geratzen. 528.1
- Nola? - Barkatu.
- Zuk zer behar duzu? - Zer?
Zer gertatzen da?
Frantsesez esatea nahi duzu? Ez ditudala hormona horiek stockean.
Hormonak?
- Zer da hormonen kontu hori? - Ezer ez.
- Nolako "ezer ez"? - Ahaztu ezazu.
- Zer txorakeria da hau? - Utzi bakean!
- Hormonak hartzen dituzu? - Inuzentea zara?
Jakina, aita, transexuala naiz-eta! Ez al zara ohartu?
- Noiztik hartzen dituzu? - Duela 14 hilabete.
Nork agintzen dizkio hormonak ume bati? Ez dakizu arriskutsua dela?
Ama ados zegoen.
Paperak sinatu zizkidan.
A ze erokeria!
Ikusten?
Amak kontatu behar zizula diozu. Baina ulertuko zenukeen? Ez.
- Ez zara sekula aldatuko. - Zer esan nahi duzu?
Gurea dela errua?
Gaizki sortu zintugula?
Eta hori hartzen duzula, konpontzeko? Auto bat izango bazina bezala?
Nahikoa izan dut.
- KPKE zer den jakin nahi duzu? - Ez.
Kirurgia plastikoa, konpontzailea eta estetikoa.
Zaude isilik.
- Ebakuntza egingo didate. - Ez dut jakin nahi!
Eta ez "konpondu" behar dudalako, nahi dudalako baizik.
Amesgaizto bat da.
Zer zegoen gutun-azalaren barruan? Dirua?
Dirua bazen, esan egin behar didazu.
Hura nire ondoan egon nahi zuen ebakuntzan.
Majo izorratu nauzue biok, e?
Hori nahi duzu?
Tori, har ezazu, ba.
Denbora honetan guztian nire bizkarrean ibili zarete!
Lionel!
Lionel, entzun, mesedez.
Inoiz ez gara bat etorriko, bakoitzak geure bizitza daukagu.
Gauza bakarra eskatzen dizut.
Buka dezagun egitera etorri garena, ados?
Harengatik egingo dugu.
Horko bidexka hori diskretuagoa da.
Uztazu hemen oraingoz. Inor ez dagoela ziurtatuko gara.
Ezin daitezke hautsak hola, besterik gabe zabaldu.
Bazatoz?
Hau da hau! Dena berdin dago.
Horixe gustatzen zitzaion.
Pentsatu dut...
hor aurrean bota ditzakegula.
Hortxe.
Zer deritzozu?
- Izugarri gustatzen zitzaion hau. - Bai zera!
- Infernua zen. - Ez horixe.
Bai, aiton-amonekin errestan ibiltzen zinen beti.
Ez nazazu irudikatu munstro bat banintz bezala.
Inoiz ez zaitut errepidean utzi,
eta ez naiz zu hiltzen saiatu ere, zure lagun Samirren aitak egin bezala.
Badakizu zergatik ez ginen etortzen? Ikusten genuelako ez zinela zoriontsu.
Gauero esnatzen zinen, izerditan blai.
Lehengusuek gaizki tratatzen zintuzten eta ez etortzea erabaki genuen.
Nahiz eta ama zoriontsua zen hemen.
- Nitaz lotsatzen zinetelako izan zen. - Zer?
Ohartzen zara zer diozun?
Nahi zenuena ikastea eragotzi nizula, hona etortzea eragotzi nizula!
Zeure buruari esaten diozu errua nirea izan zela.
Baina ez, zurea izan da errua.
Ez zenuen semerik izan behar! Eta nik ez nuen bizitza hau eskatu.
Are gutxiago zu bezalako aita bat.
Zer izan da hori?
Egin ditzagun gauzak ondo.
Zure nortasun agiria, mesedez.
Zurea ere bai, jauna.
Ekar ezazu deklarazio-inprimakia.
Eskerrik asko.
- Hau ez da zure agiria. - Bada.
Ez, ez da.
"Ronsart, Lionel" jartzen du hemen, eta ez zara zu.
Bai, nire lehengo izena da.
Zer ostia da hau?
Trans-a naizela, horixe!
Ezin dut sinetsi.
Maritxu trabestitu batekin topo egin dugu.
Badakit flandrieraz.
Eta zer?
Kontuz ibiltzeko esaten duzunarekin.
Ez dut zure aholkurik behar. Ulertu duzu?
Beldur naizela uste duzu, ala?
- Orain ere ez? - E! Utzi!
Ez ukitu!
Zer krimen egin dugu, ba?
Gauzak okertu nahi dituzue?
Nire autoa da sutan erre dena, ezta?
Berak ez du zer ikusirik.
Noiz izango da ebakuntza?
Bost aste barru izan beharko luke.
Baina orain ez dakit, baliteke gehiago itxaron behar izatea.
Ikusiko dugu.
Zergatik egin nahi duzu?
Oraindik nerabea zara.
Hemezortzi urte baino ez dituzu.
Normala da zeure gorputzarekin zalantzak izatea,
konplexuak izatea, baina...
Ziurrenik 25 urte dituzunean dena ezberdin ikusiko duzu.
Iritziz aldatuko zara.
Ez naiz iritziz aldatuko.
Edonola ere, ebakuntzarekin edo gabe, dagoeneko emakumea naiz.
Onartzea baino ez duzu.
Orduan, zergatik egin nahi duzu ebakuntza?
Ezer aldatzen ez bada...
Osoago sentituko naizelako
gustura sentitzen naizen gorputz batekin.
Minak ez dizu beldur ematen?
Mingarria izan behar du.
Min hori ez da ezer
bizitzan orain arte sufritu dudan guztiaren aldean.
Baduzu neska-lagunik?
Neska-laguna?
- Ez duzu neska-lagunik? - Ez.
Zerk ematen dizu barregura?
Hara, ni... Guztiz galduta nago.
Orain...
Orain zer zara, lesbiana?
Gaya zara? Heterosexuala izango zara?
- Ez dut ulertzen. - Ez, ez naiz lesbiana.
Mutilak gustatu zaizkit orain arte, eta aurrerantzean ere bai.
Baina... Ez da gauza bera.
Ez dituzu zeure umeak izan nahi?
Agian bai, baina hori ez da kontua. Oraindik gaztea naiz.
Ez du zentzurik.
Hala ere, tori.
Hau...
zurea da.
Zure dirua da.
Amak zuretzat gorde zuen,
beraz, har ezazu eta egizu nahi duzuna.
Barkatu beste guztiagatik.
Baina ezin dut.
Honek gainditu egiten nau.
- Ziur ondo egongo zarela? - Bai, noski.
96 € dira, mesedez. Eskerrik asko.
Hemen duzu.
Bost minutu barru aterako da.
- Zu ez zatoz? - Ez, hemen geratuko naiz.
Autoarena konpondu behar dut aseguruarekin...
Eta egun batzuk igaroko ditut etxean. On egingo dit.
Bueno...
Tori, gutun hau amari idatzi nion. Zeuk gordetzea nahi dut.
Ados. Bueno, egongo gara.
Hurren arte.
Ama, zurekin denak posible dirudi.
Gogoratzen nire urtebetetzean erosi zenidaten teleskopioa?
Nire lehen oparia handia izan zen.
Ez bakarrik izarrak ikusteagatik,
baita ere denbora gehiago emango genuelako hirurok elkarrekin.
Gau osoak izarren eta konstelazioen izenak ikasten!
Eta nire kutunena aurkitu genuen.
"Monoceros", Adarbakarra.
Harengan sinetsi nahi izanez gero sinetsi nezakeela esan zenidan.
Bizitzan garrantzitsuena norberak sinesten duena dela,
eta ez besteek diotena.
Zerura begiratzean izarrak bakarrik ikusten ditugu.
Baina badira beste forma magiko batzuk ere,
zentauroak, arranoak, dragoiak, adarbakarrak...
Orain badakit itxuren atzean badirela beste gauza batzuk.
Eta hori zuri esker ikasi dut.
Hobeto egongo ahal zara, zauden lekuan zaudela.
Beti izango zaitut gogoan,
eta badakit noizbait berriro elkartuko garela.
Maite zaitut.
www.subtitulam.com
Eusko Jaurlaritza-Zineuskadik finantzatutako azpitituluak