EMAKUMEAK MAITE ZITUEN GIZONA
MONTPELLIER 76ko EGUBERRIA
Ehorzketa guztiak berdin-berdinak izaten dira.
Eta hala ere, ehorzketa hau berezia da.
Ez da gizonik ikusten. Emakumeak bakarrik.
Emakumeak besterik ez.
Bai, Bertrandek gozatuko zukeen bere ehorzketaren ikuskizuna.
Horra benetako ordua.
Dagoen lekutik bikain ikusiko du gugan gehien gustatzen zitzaiona.
Bertranden esaldi bat datorkit gogora.
Emakumeen hankak konpasak dira eta Lurra neurtzen dute...
...eta oreka eta harmonia ematen diote Lurrari.
Tori zure arropa.
Carmen andrea, oihal puska txiki bat duzu.
6720 RD 34.
Autoaren jabea aurki dezakegu, baina ezin dizugu izena eman.
Berari mesede egiteko, autoan eraman dut pertsona hori.
Neska horri zerbait ahaztu zaio nire autoan.
Argazki kamera bat.
Kamera ahaztu zaio eta itzuli egin nahi diot.
-Ez dakizu zer izena duen? -Ez, bere matrikula bakarrik.
Debekatuta dago. Ezinezkoa da.
Autoari kalte egin balio, zure aseguruak aurkituko luke nor den.
Autoak kolpe handi bat zeukan eskuineko aldean.
Ez al dizute oharrik edo utzi?
Ezer ez. Baina bere matrikula apuntatzeko astia izan dut.
-Esadazu. -6720 RD 34.
Autoaren jabea aurkitu, eta deituko dizut.
-Bulegora ere deitu. -Deituko dizut.
-Emakume hori aurkitu behar dut. -Nola dakizu emakumea dela?
-Nola dakidan? -Bai, nola dakizu?
Intuizioz!
Bertrand, telefonoa! Asegurukoa da.
Auto-jabea aurkitu duzu?
Ez da hain erraza. Autoa Midi Car-en alokatua da.
Polizi-agiririk gabe, auzitara eraman behar zenuke Midi Car.
Beraz, auzitara Midi Car. Bai, Midi Car!
Midi Car-eko auto batek eskuinaldean jo ninduen.
Gidariaren izena galdetzea ez zait ilegala iruditzen.
Ezin dizkizugu gure artxiboak erakutsi.
Baina zure aseguruak guri bidaliko digu faktura.
-Eta ez da arazorik izango. -Arazorik ez!?
Kontua ez da bakarrik kalte-ordaina ordaintzea.
Autoa aparkatuta zegoen. Ni ez nengoen han.
Auto batek alboan jotzen nau eta alde egiten du, lasai asko.
Bereak eta bi esan nahi dizkiot gidari kaskar horri!
Ulertzen dizut, baina ezin dut arautegia aldatu.
Zaputz egin didazute, baina ez dut etsiko.
Agur, andereñoak.
Jauna!
Zure autoa ikusi dut eta arrazoi osoa duzu.
Hona autoa guri alokatu zigun pertsonaren izena.
Desdoits andereñoa, Paul Riquet hiribidea, Béziers.
Béziers.
Eskerrik asko. Oso atsegina izan zara.
Arazoren bat baldin baduzu, zatoz berriz nigana.
Nire autoak kalte handiak ditu.
Normala iruditzen zaizue auto aparkatuak jotzea?
Harrituta naukazu. Nahi duzu nire alabak zuri deitzea?
Ez. Béziersera joango naiz berarekin hitz egitera.
-Bai, esan. -Desdoits andereñoa?
Itxoin. Alabari deituko diot.
Martine.
Zuretzat da. Lehengo gizon bera da.
Ni naiz. Zer da auto hondatuaren kontu hori?
Ez kezkatu. Nire autoa onik dago.
Zu ikusteko aitzakia bat izan da. Ez da istripurik izan.
Ikusi zintudanez geroztik, ezin zaitut neure gogotik kendu.
Berehala hitz egin behar nizun, baina hain ederra zarenez...
...hitz egin ezinik egongo nintzen, hunkituta.
Kostatu zait zu aurkitzea, baina ez naiz damutzen.
Urrutitik etorri naiz zu ikustera. Ezidazu hitzordu bat ukatu.
-Zu ikusteko premia dut. -Adarra jotzen didazu, ezta?
Adarra jotzen ari denaren doinuan ari al natzaizu?
Ez, egia da.
Nola lortu dituzu nire izena eta helbidea?
Midi Car-en eman dizkidate.
Non zaude orain?
Zure etxetik 5 minutura. Montecarlo kafetik gertu.
-Etorriko al zara? -Bai joango naiz.
Zu al zara istripurik izan ez duen autoaren jabea?
Bai. Mesedez.
Limoi ura.
Ideia bikaina! Niretzat ere bai.
Berritsuagoa zinen telefonoz.
Ez zaitu harritzen hitzordu bitxi honetara etorri izanak?
Ez dakit egiaz erantzungo didazun.
Orain zure aurrean naukazunez, ez duzu desilusiorik hartu?
Ez horixe.
Zerbait aldatu da, hala ere.
Zure ilea, beharbada.
Ez al zeneukan zapi bat ilean?
Zer gustatu zitzaizun nitaz nire bila etsi-etsian ibiltzeko?
Zaila da esplikatzen.
Arropa-garbitegi hartan zeunden.
Gero, ateratzen ikusi zintudan.
Zetazko soineko berde argi bat zeneukan jantzita.
Soinekoak papar biribila zuen eta litsak zeuzkan beso-belaunetan.
Zure ibilera eta soinekoaren higidura ikuskizun ederra ziren.
Kalea gurutzatu zenuenean, hiria konkistatzera zindoazela zirudien.
Nire soinekoa aurkitu nahi zenuen, ez ni!
Den-dena.
Ez nuke gaizkiulertu hau luzatu nahi...
...biok aztoratuko gaitu eta.
Begira argazkiari. Hau ni naiz, eta hau Marianne, nire lehengusina.
Bera ikusi zenuen Montpellierren.
Sekulako gorputza du.
Baina bisitan etorria zen.
Kanadar batekin bizi da Montrealen. Orain hegazkinean egongo da.
Sentitzen dut.
Bere helbidea emango dizut. Ez da bi urte barru arte itzuliko.
Ezagutzen dut Montreal.
Duela urte batzuk han egon nintzen.
Barkaidazu zuri enbarazu egin izana.
Montpellierrera itzuliko naiz.
Arazorik baldin baduzu, zatoz berriz nigana.
-Hortik joan da. -Eskerrik asko.
Arratsalde on. Ezagutzen al nauzu?
-Aurkitu duzu Bézierseko emakumea? -Bai. Eskerrak eman nahi nizkizun.
Bai, benetan. Ez zeneukan hori egin beharrik.
Gonbida zaitzaket afaltzera?
-Ez didazu zertan eskerrik emanik. -Ez da eskertzeko, ordea.
Atsegin hutsez da. Elkar ezagutzeko.
Orduan, bai. Zein arratsetan nahi duzu?
-Zergatik ez gaur arratsean? -Gaur arratsean? Orain?
Ez nuen uharte hori ezagutzen. Existitzen al da?
Bai, uharte txiki bat da.
Emakume batzuek han hartu zuten bizilekua, elkarrekin bizitzeko.
Bakarrik, gizonik gabe.
Emakumeak besterik ez?
Zenbat dira?
Ez dakit. Erreportaje batean irakurri nuen.
Ehun bat egongo dira.
Hara joatea pentsatu dut, baina erokeria litzateke...
...izugarri gustatzen baitzaizkit gizonak.
Gizonak maite dituzulako onartu duzu nirekin afaltzea?
Ez dakit.
Zaila da zuri zerbait ukatzea.
Gauzak eskatzeko modu berezi bat duzu.
Bizitza arriskuan daukazula dirudi.
Baliteke trikimailu bat besterik ez izatea.
Neskatan dabilelako itxurarik ez duen mutil serioa.
Ez, ez naiz neskatan ibiltzen.
Neskatan ibiltzen direnak penagarriak iruditzen zaizkit.
Niri ere ez zaizkit neskatan dabiltzanak gustatzen.
Baina, nolanahi ere, hemen gaude biok.
-Hau polita da. -Jostailuak egiten ditut.
Ez dago gaizki. Jostailuak sal zenitzake.
Begira.
Horrelako betaurrekoak irudikatzen ditut zuretzat.
Zureak handiegiak dira zure aurpegirako.
Zer itxura dut hauekin?
A, bai! Egia da.
Ez dago gaizki.
Joan beharra daukazu? Gaua hemen pasa dezakezu.
Ez. Joan beharra daukat.
-Triste dirudizu. -Ez, ez nago triste.
Baina bihar goizean oso goiz jaiki behar dut.
Tori nire telefono zenbakia.
Deituidazu, nahi baduzu.
Ez gaude behartuta. Libre gara, e?
Bai, libre gara.
Bertrand. Ni naiz berriz, Isabelle.
Makinaz idatzi dizut gutuna...
...puskatu egingo baitzenuke nire idazkera ezagutu orduko.
Zergatik daramazu hilabete isilik?
Ez banauzu ikusi nahi, esan garbi. Ez naiz gehiago agertuko.
Gogoa baduzu, deituko didazu. Bestela, agur. Isabelle.
Esnatzeko zerbitzua. 7ak dira.
Eskerrik asko. Ez moztu.
-Zu zara! Zer lasaitua! -Lasaitua? Zergatik?
-Ahotsa igarri dizut. -27 besterik ez gara.
Zuk esnatzea nahi dut. ez beste inork.
Azkeneko aldian, beste batek esnatu ninduen!
Sentitzen dut.
Nola aurkitu zaitzaket? Nola duzu izena?
-Ezin dizut esan. Moztuko dut. -Ez, mesedez! Itxoin pixka bat!
-Aurore deituko dizut. -Zergatik Aurore?
Egunsentian esnatu nauzulako.
Kaixo.
Aurtengo modan zaharrak berri.
Bai. Zaharrak berri!
Hau politagoa iruditzen zait ikusteko.
Kontuak kontu, emakumea beti emakume.
Gogoratzen minigonak agertu ziren garaia?
Gizon guztiak erotuta zeuden. Ni, berriz, kezkatuta.
Hau pentsatu nuen: "Ez da gorago igoko, berriz jaitsiko da, beraz".
Horixe gertatu da. Baina politagoa da, ezta?
-Ez naiz iritzi hori duen bakarra. -Salduko al da hemen Parisko moda?
Etorri noizean behin eta esango dizut.
Zure soineko-proba prest dago. Zoaz aldagelara.
Berehala joango naiz.
-Bezero horrek titi bikainak ditu. -Ez diot erreparatu.
Lehen, tristeak zituen. Japoniako klinika batera joan...
Joan beharra daukat. Agur.
Aspaldiko tankerako kamisoiak jaso berri ditut.
-Esaiozu lehengo eguneko neskari. -Orain ez dut ikusten.
Zalantza daukat emakume batzuei maitasuna interesatzen ote zaien.
Beste batzuek, berriz, aurpegian daramate maitasuna.
Zerbait gertatuko da noizbait emakume horren eta nire artean.
Eta ez dut presarik.
Itxoin pixka bat.
-Mugi, Philippe. -Asmo hori zuen.
-Txostenaren zain gaude. -Moranerekin hitz egin behar dugu.
Zerbait hartzera joango gara?
Ezin dugu besterik egin kapitainak erantzuna eman arte.
-Nora joan da Morane? -Philippe beraren bila joan da.
Toulousera deituko dut eta erantzunaren zain egongo gara.
-Zer dio Moranek? -Ez da etorriko. Ziur nengoen.
Arratsaldeko 6etatik aurrera ez du gizonen lagunartea onartzen.
Esan?
8etan esnatzeko esan zenigun. Altxa, alferra, 8ak dira.
A! Aurore, aurkitu zaitut azkenean.
Non sartu zinen atzo goizean?
Nire ohean lotan nengoen.
-Zure ohean! Bakarrik, ezta? -Hori bost axola zuri.
Krudela zara nirekin. Ez dizut okerrena esan.
Atzo, gizonezko ahots batek esnatu ninduen.
Bai, gizonak ere hartu dituzte. Orain mistoa da.
Mistoa bihurtu da!
Hitz bitxia da, gero!
Nik, ordea, ezin dut jasan gizon batek esnatzea.
Nire harpidetza ezeztatzeko zorian egon nintzen.
Izugarri gustatzen zait zure barrea.
Aurore, elkar ikusi behar dugu. Emadazu hitzordu bat.
Ez, inolaz ere. Etsi handia hartuko zenuke.
Zer ba?
Oinak okertuta ditut, konkortuta nago eta begi bat txikiagoa dut.
Zer itxurakeria! Zer azpijoko zakarra!
Gure elkartzea onartu ondoren, itsusia zarela esaten didazu...
...ezusteko atsegin bat har dezadan.
Eguerdian ilargi bila zabiltza. Ez nauzu sekula ikusiko.
7etako Aurore nauzu, eta kitto.
Zer gertatu da? Bertutearen ligek lentzeria beltza kenarazi dizute?
Baita zera ere! Dena saldu dut. Ogi xerretan bezala joan da.
-Banoa. -Geratu pixka batean.
-Hélène? -Zu zara! Itxoin pixka bat.
Soinekoa prest daukazu. Sartu aldagelan.
Axola dizu?
-Ez nago libre gaur gauean. -Ez zaude libre.
Berdin dio. Bakarrik afalduko dut eta gero zinemara joango naiz.
-Bihar deituko dizut. -Ondo da.
-Lehenago abisatu behar nizun. -Agur.
Barkatu. Ez nengoen adi, baina entzun dizut.
Bakarrik afaldu ordez, afalduko al dugu elkarrekin?
Eta zinemara joan nahi baduzu, elkarrekin joan gintezke.
Zergatik ez?
-Orduan, bai? -Gustura, gainera.
Etorri nire bila denda ixteko orduan.
Oso lotsatia nintzen gaztetan.
Lotsatia zu? Ezta birjina zarela esango bazenit ere!
-Gaztetan esan dizut. -Ez didazu hori sinetsaraziko.
Bai. Zainak puzten zitzaizkidan, aurpegia berdatzen...
-Zer egingo dugu orain? -Nire etxera joan gintezke.
Hara!
Hor da.
Zurekin hitz egin behar dut.
Ez dut zurekin koketeoan aritu nahi ezta inozentearena egin.
Asko maite zaitut.
Adiskide segitu nahi nuke esan behar dizudanaren ondoren.
Bai noski. Esan.
Ondo ezagutzen ditut gizonak. Hala uste dut.
Eta badakit zer gertatuko litzatekeen zure etxera joanda.
Badakit zer nahi duzun nigandik eta badakit ez dudala amore emango.
Beraz, etsita, haserretu egingo zinateke nirekin.
41 urte ditut, Bertrand.
Baina ni baino mutil gazteagoak gustatzen zaizkit.
Mutil gazteak gustatzen zaizkit, bai.
30 urtetik gorako mutilei ez diet begiratzen.
Denboraren joanak oso kolpe latzak ematen dizkigu.
Ia boxeolariei bezain azkar hondatzen zaizkigu aurpegiak.
Niri ere bai, denoi bezala. Ez dut bizitzaren degradazioa onartzen.
Edo ez dut onartzen maitasuna degradazio horretara egokitzea.
Absurdoa iruditzen zaizu esaten ari natzaizuna?
Zu ere erakarriko zaituzte neska gazte, azal leunekoek.
Hau ez dutenak, hemen eta hemen.
Ez al da egia?
Logika handia dago zure hitzetan.
Gaztetan, berriz, ni baino gizon zaharragoak gustatzen zitzaizkidan.
Tamalez, ez genuen garai hartan topo egin.
Bai eta ez.
Garai hartan, gazteegia izango zinen niretzat.
-Ez zaude nirekin haserre? -Ez. Inolaz ere.
Atsegin handiz pasatu dut gaualdi hau zurekin.
Etxera lagunduko dizut.
Ene! Aurpegi beldurgarria dut!
Ez, ez duzu aurpegi beldurgarria. Oso eder zaude.
-Eder ikusten nauzu? -Aspalditik.
Musu eman diezazuket?
Ez, benetako musu bat.
Agur.
Bularretakoen saltzaile politak gazte guriekin egin behar amodioa!
Ez da nire lehen porrota, baina bai esperogabeena.
Banekien hori gertatuko zela, baina neska gazte batekin.
Nire adineko emakume batek bidali nau, ordea, pikutara!
Horregatik saiatuko naiz liburu hau idazten.
Pilatuta dauzkadan argazkiak ahazteko beldur naizelako ere bai.
Asko dira, dagoeneko, ahaztuta dauzkadan emakumeak.
Nahiz aurpegi horiei lotutako gertaerak gogoan ditudan.
Urtetan gorde nituen agendak, eta Paristik joatean bota egin nituen.
Ahalik eta urrunenera joango naiz, nire lehen emakumea aurkitu arte.
Sekula ahazten ez den hura.
Nire belaunaldiko 10 gizonetik 9k bezala...
...nire lehen oroitzapen erotikoa putetxeko oroitzapena da.
Luzaroan egon nintzen zain kale zalapartatsu batean.
Eta emakume bat aukeratu nuen inor ez zegoen une batean.
Gela batera eraman ninduen.
Zer egin esango zidala uste nuen, edo nola jokatu, gutxienez.
Orduan sentitu nituen bere begiak nigan jarriak.
Hau duk hire lehen aldia emakume batekin, ezta?
Bai, hala da.
Beraz, ni baino neska politago eta gazteago bat aukeratu behar duk.
Itxoin hemen.
Itxoin, e? Ez mugitu.
Bera kanpoan egon zen bitartean, apal hutsei erreparatu nien.
Libururik gabeko liburutegia.
Hau Ginette da.
Eskuzabaltasun hari esker, lehen oroitzapen ona daukat...
...eta kaleko emakumeenganako zaletasun handia.
Emakume bertutetsuak azkar dabiltzala sinestea sinpleegia da.
Gogoan dut Parisko puta bat ziztu bizian zebilela kalean.
Bezeroari zalantza sortzea zen bere trikimailua.
Haren ibilera azkarra ikusita, hona galdera: "puta ote da?"
Itxaropen bikoitza sortzen zuen: emakume burges baten konkista...
...edo kopuru jakin baten trukeko profesionalarekiko harremana?
Nire ama ere oso azkar ibiltzen zen kalean.
Gona beltzean, itxura egoskorrez gizonak uxatzeko.
Nirekin zuen jarrerak hau esan nahi zuela zirudien:
"Hobe nukeen hanka puskatu ergel honetaz erditu baino".
Ondo gogoan dut amak neska batekin hizketan aurkitu ninduen eguna.
Hasieran, ezustekoak une batez geldiarazi zuen ama.
Gero, gure aurretik pasatu zen, ezezagun bat banintz bezala.
Etxean, amak hau galdetu zidan: "Norekin ari zinen hizketan?"
"Nor zen ipurmasail biguneko tuntuna hori?"
Atzo balitz bezala oroitzen naiz. Gauza horiek ez dira asmatzen.
Baina zergatik da oroitzapen on bat niretzat?
Delako tuntuna hark Ginette zuen izena.
Ezin zen kalera atera, anaia txikia zaindu behar zuelako.
Nik, berriz, beti sufritu izan nuen seme bakarra izatea.
Umeen lagunartea atsegin nuen; Ginettek etxera eramaten ninduen.
Eta ezkutaketa biziagotzeko, argia itzaltzen zuen.
Eta berehala umea garrasika hasten zen.
Beraz, Ginetterekin jolasean...
...konturatu nintzen...
...emakumeen lagunartea ezinbestekoa zitzaidala.
Haien lagunartea ez bazen...
...haiek ikustea, behinik behin.
Gauza ederragorik ez dago niretzat ibiltzen ari den emakumea baino...
...ibileraren erritmora mugitzen badu gona edo sonekoa.
Batzuk azkar doaz helburu batera, hitzordu batera, beharbada.
Beste batzuk paseoan dabiltza, denbora-pasan ari balira bezala.
Batzuk hain ederrak dira bizkarrez, non pausoa moteltzen dudan...
...ez desilusionatzeko. Eta ez naiz inoiz desilusionatzen.
Emakume bizkar polit eta aurpegi itsusiek lasaitu egiten naute.
Zoritxarrez, ezin baitira emakume guztiak eduki.
Milaka dira kalez kale dabiltzanak.
Nor dira emakume horiek? Nora doaz? Zein hitzordura?
Libre baldin badute bihotza, hartzeko moduan daukate gorputza.
Eta ez dut aukera horretaz ez baliatzeko eskubiderik.
Nik nahi dudan gauza bera nahi dute: maitasuna.
Mundu guztiak maitasuna nahi du.
Maitasun mota guztiak: maitasun fisikoa eta sentimentala.
Edo bere maiteari bakarrik begiratuko dionaren samurtasuna.
Ni ez nago hor. Nik denei begiratzen diet.
Animalia batzuek bezala, emakumeek hibernazioa egiten dute.
Lau hilabetetan, inork ez ditu ikusten.
Martxoko lehen eguzki izpiarekin batera...
...elkarri esan edo inork agindu izan balie bezala...
...hamarnaka agertzen dira kaleetan, gona arinez eta takoi handiz.
Orduan, bizitza berriz hasten da:
Beren gorputzak berraurkituta, bi kategoria bereizten dira:
Zurtoin handiak eta sagartxoak.
Hona zurtoin handi bat.
Sagartxo bat.
Hanka polita gauza ederra da, baina orkatila lodiak ere atsegin ditut.
Erakartzen nautela ere esan dezaket.
Hankaren goialdeko zabaltze harmoniatsuago bat iragartzen dute.
Postaren misterioak. Ezin ulertuzkoak.
Hankak...
Emakumeen hankak konpasak dira.
Konpasak dira.
Emakumeen hankak konpasak dira eta Lurra neurtzen dute...
...eta oreka eta harmonia ematen diote Lurrari.
Neguan, bular handiek erakartzen naute...
...udan, berriz, bular xaloak egokiak iruditzen zaizkit.
Horra bi sagartxo elkarri besotik helduak.
Zer dute, ordea, emakume horiek guztiek?
Zer dute ezagutzen ditudan guztiak baino gehiago?
Ezezagunak izatea, horra zer duten gehiago.
Kaixo.
Esnatzeko zerbitzua. Altxatu, alferra! 7ak dira.
Bai zera? Zazpiak dagoeneko?
Ez naiz konturatu Sinestezina da.
Ez nengoen lotan. Idazten pasatu dut gau osoa.
-Nori? Niri? -Ez, liburu bat idazten ari naiz.
Liburu bat? Primeran! Ea nitaz hitz egiten duzun.
Zeure esku daukazu. Hitzordu bat onartu, eta kitto.
Egoskorra zara, gero!
Aurore, ez naiz txantxetan ari. Aztoratuta nago.
Hasi berria dudan liburuagatik izango da, beharbada.
Ezagutu nahi zaitut. Zu ezagutzeko premia dut.
Bakar-bakarrik sentitzen naiz.
Orain artean ezetz esan dizut; orain, berriz, "ikusiko dugu".
Egun osoan maiz pentsatzen dut zugan.
Gogoeta egingo dut.
Nola zaude jantzita?
Ez barre egin. Oso garrantzitsua da.
Gaur galtzak jantzi ditut. Desilusionatuta zaude?
Biluzik nago jertsearen azpian? Ez, Lejaby bularretakoa dut.
Badakit. Lejaby atzetik ixten den horietako bat da...
...tirante moldagarriak eta plastikozko kortxete bat dituena.
1.000 libera irabazi dituzu! Zer nahiago duzu?
Zu lehenbailehen ikustea, horra zer nahiago dudan.
Moztu egin behar dut. Ikuskatzailea inguruan dabil.
Horra bi inozo. Gaur, maitasun handia...
...baina 7 urte barru, bietako batek ihes egingo dio besteari.
Etxe polita saldu egingo dute, eta umeak sakabanatu.
Lehengo eguneko gizona abokatua da, ezta?
Bai. Blady du izena.
Emango didazu bere helbidea? Emaztea eta ni gaizki gabiltza.
Dibortziatzera noa.
Noiz erabaki duzu hori?
Bi hilabete daramatzat, baina iaz jadanik...
Ni zu banintz, bi bider pentsatuko nuke abokatuarengana joan aurretik.
Emaztea duzu. Itxura ona zeukan. Mutiko txiki bat daukazue.
Gaur egun mundu guztia dibortziatzen da.
Baina hori ez da moda hori segitzeko arrazoia.
Zer nahi duzu? Askatasuna? Eta zer egingo duzu gero?
Ni zu banintz, bizpahiru hilabete itxoingo nituzke.
Horra nire aholkua.
Baina Bladyren telefonoa nahi baduzu, emango dizut.
Denise!
-Duteil andrea? -Eskaileraburuko atean.
Eskerrik asko.
-Duteil andrea? -Bai, jauna.
Mekanografian aritzen omen zara etxean.
Sartu berehala, piztitxo hori ez baita geldirik egoten.
-Tesi bat da? -Ez, ez naiz unibertsitatekoa.
Eskuizkribu moduko bat da. Liburu baten zirriborroa.
-Lan literario bat da? -Halako zerbait.
Egin izan ditut horrelakoak. Makinaz idatzia dago jadanik!
Bai, bi hatzekin tekleatu dut, akats pila eginez.
Eta ez dut kopiarik egiteko pazientziarik.
-60 orrialde besterik ez. -Lehenengo bost kapituluak dira.
Egin orduko ekarriko dizkizut gainerakoak.
Bost ale nahiko dituzu, jakina.
9,50 libera kobratzen dut orriko. Hiru egun barru egina egongo da.
Montpellierrera etorri nintzenean, Fabienne izan nuen lehen maitalea.
Solfeoa erakusten zuen kontserbatorioan.
Fabienne eta ni bat etortzen ginen ia gauza guztietan.
Gure harremanak luze iraun zuen arren, modu onean bereizi ginen.
Ez, ez ginen hain modu onean bereizi.
Berriz gogoratu naiz arrats penagarri hartaz.
Sua piztu nuen. Beheko sua asko gustatzen zaie neska guztiei.
Hau esaten zidan: "Azken batean, jatorra zara; oso jatorra".
"Pixka bat maiteko baninduzu, perfektua izango zinateke".
-Taxi-geltokia? -Bai.
Taxi bat nahi dut. Rue des Peupliers, 12.
Itxoin pixka bat. Taxi bat bidaliko dizut.
Eskerrik asko.
-Gera naiteke, nahi baduzu. -Aizu? Rue des Peupliers?
-3 minutu barru joango zaizu. -Eskerrik asko.
Hemen lo egin dezaket zurekin.
Ez, hobe da horrela.
-Ostiralean elkartuko gara? -Ez, niregatik ez.
Ez zaitut gehiago ikusi nahi.
Ez dizut gauza handirik ematen, baina ez da bidezkoa, hala ere.
Nekatuta naukate norabide bakarreko harreman hauek.
Arrazoi izango duzu.
Librea zara. Librea naiz. Denok gara libreak.
Ez duzu ni atxikitzeko itxurarik ere egiten. Sinestezina zara!
Ez duzu inor maitatu nahi eta ez duzu inork zu maitatzea nahi.
Ez duzu maitasuna maite, maitasunaren ideia baizik.
Zoriontsua izan naiz zurekin.
Gogoratzen duzu bigarren gaueko galdera?
"Ba al dut orain eskubidea nire eskuak zugan jartzeko?"
"Uki al zaitzaket nonahi, zure soinekoen azpian?"
Harri eta zur nengoen. Inoiz ez zidaten horrela hitz egin.
Badakit zer egin behar nuen: ume hura eduki, zuri ezer esan gabe.
Urrun egon nahi zenuke, ezta? Banoa. Ez kezkatu.
Zer ote daukat zapatan?
Duela bost urte gizon bati sufriarazi nion. Damu dut hori.
Gazteegia nintzen hori ulertzeko.
Orain badakit: sufriarazten duenak sufrituko du.
Ziur nago horretaz. Sufrituko duzu, Bertrand.
Nork esan dizu hori jadanik gertatu ez denik?
Ez, ez dut uste. Ez zinateke hain gogorra izango.
Jendea begirunez tratatu behar dela jakingo zenuke.
Ez nago zurekin haserre.
Hobe dut orain uztea.
Musu emadazu berriz.
Ergela zara; zugan pentsatzen laztanduko dut neure burua.
Fabiennek arrazoi zuen.
Bera konkistatzeko, bere bizitzan sartu nahi nuela sinetsarazi nion.
Baina ez zen hura nire asmoa.
Saiatu izan naiz geroztik hutsegite hori berriz ez egiten.
Fabienne joan ondoren, bakarrik aurkitu nintzen berriz.
Hori egokia zen niretzat, beti maitatu izan baitut bakardadea.
Bakardadeak eraman ninduen handik bi egunera zinemara.
Dokumental bat ikustera, fikzioa gustatzen zaidan arren.
Arrats hartan, aretoan zegoen ikuskizuna.
Aretozainak hanka ederrak zituen, berak ondotxo zekienez.
Setaz argitzen baitzituen bere hankak, bidea erakutsi ordez.
Neska hori nola ezagutu galdetu nion neure buruari.
Handik bi egunera, zinemara itzuli nintzen.
Larunbat arratsa zen, aretoa gainezka zegoen...
...eta aretozain ederrak beraren ondoan jarri ninduen.
Filmeko hotsa apaltzen zenean...
...eta nire ederrak hankak gurutzatzen zituenean...
...bere medien igurtzia entzun nezakeen.
Zarata hark eragin zidan beroaldiaz ohar bat pasatu nion ilunpetan...
...hitzordu bat eskaturik.
Nire aretozaina alargun gazte bat zen.
"Alargun alaia" operataren ospeagatik ote?
Baina "alargun" hitzak gogoa seduzitzen eta intrigatzen du.
Nicole gorra eta mutua zen.
Etxean hartu ninduen lehen aldian irrati batekin jolasean nenbilen.
Jostailu hura barnetegian zeukan semearena zela esan zidan keinuz.
Eta aste hartan semea zigorrarazi zuela nirekin egon ahal izateko.
Informazio krudel hark tristetu egin ninduen.
Ezinezkoa al zen atsegin hartzea norbaiti kalte egin gabe?
Ume sakrifikatu haren zorigaitzak urrun eraman ninduen atzera.
Neure gaztaroko garairik penagarrienera.
Bere maitaleengana joateko, amak bakarrik uzten ninduen.
Amak bere maitaleen kontaduria egiten zuen.
Bere gauzak miatzen, argazki eta gutun sortak aurkitu nituen...
...eta baita dokumentu kezkagarri eta jakingarri bat ere.
Bere maite-kontuen zerrenda: izenak, abizenak eta datak.
Ni, ordea, zertan ari ote nintzen 30 urte geroago?
Nire maitale ugarien zerrendak eta argazkiak gordetzen?
Non gelditzen zen nire bilduma?
Idazten ari naizen liburua ez al da zerrenda zehatz bat?
Bi ordu barru deituko dizu.
-Kaixo, Liliane. -Kaixo.
Itxoin pixka bat.
Liliane aipatu beharra daukat. Harreman on bat dago gure artean...
...jatetxe ziztrin batean zerbitzaria zen garaiaz geroztik...
...hara joaten bainintzen afaltzera bakarrik nengoen garaian.
-Tori. -Eskerrik asko.
Erretzen duzu? Nik duela hilabete utzi dut.
-Tori menua. -Eskerrik asko, Germaine.
-Ez naiz Germaine deitzen. -Janine.
-Janine ere ez. -Berdin dio. Aurkituko dut.
Aukeratu al duzu?
Gaurko platera nahi dut: txahal egosia.
-Txahal egosia, ez. -Tira ba.
Orduan, ekarri oilaskoa letxugarekin.
Oilaskoa letxugarekin. Oso ondo.
-Aukeratu duzu? -Txahal egosia.
Txahal egosia. Oso ondo.
Txahal egosi bat.
Montpellierrekoa zara? Ni bidez nago.
Tori. Gatza ekarriko dizut.
Nazkatuta naukazu!
Ezin dira bezeroak horrela tratatu! Ospa, kalera!
Zorionez, telefonista-postu bat libre zegoen laborategian.
Pozik lortu nion lanpostua Lillianeri.
Ez da inoiz nire maitalea izan. Salbuespenak araua indartzen du.
Gizon-emakumeen arteko adiskidetasunaren froga da hori.
Morane jaunarekin hitz egin nahi du polizia batek.
-Bertrand, polizia zutaz galdezka. -Polizia?
-Morane jauna? -Bai, ni naiz.
Grézel andreaz hitz egin nahi dizut. Gogoratzen duzu?
Bai.
Horra joango gara.
Grézel andrea espetxetik ateratzeko zorian dago, portaera onagatik.
Arazotxo bat dago, ordea.
Zaindari batek esan digunez, maiz hitz egiten zuen zutaz.
Eta, batzuetan, mehatxuzko doinuz.
Kontuz ibili. Espetxeko agintariek zuri abisatzeko eskatu didate.
Hori zen kontua.
Agur. Eskerrik asko.
Beraz, Delphine Grézel espetxetik atera da.
Horixe gogoratzen naizela berataz.
Jatetxe batean ikusi nuen lehenengo aldiz Delphine.
Bakarrik afaltzen ari nintzela, emakumeen zelatan nengoen.
-Zerbitzari! -Banoa, jauna.
40 minutu behar dituzue bi arkume-saiheski erretzeko!
-Galdetzera noa. -Ea ba!
Jatetxea leku zoragarria izaten da maitemindu berrientzat.
Eta beldurgarria bikote ofizialentzat.
Bi horiek asper-asper eginda daude, baina ez diote elkarri aitortzen.
Gizona emaztea dibertitzeko gauza ez denez, nik saiatu nahi nuke.
Emaztea gabe hasteko kopeta ote du?
Ez, ez horixe.
Itsasoko alga bat bezala mugitzen zen eta horrek erakarri ninduen.
Ez zirudien noizbait eskuburdinak jarrita bukatuko zuen emakumea.
Sumatu zuen arreta beragan jarria neukala.
Bota zizkidan begiradak konplizitate-promesa bat ziren.
Ez naiz gose.
Bai, promesa hori ziurtasun bat zen.
Zerbitzari!
-Grézel doktorearen etxea? -Bai.
-Eskerrak zuk erantzun didazun. -Noren partetik?
Jatetxetik segika etorri natzaizu. Zurekin hitz egin behar dut.
-Nondik ari zari deika? -Zure etxe aurreko kafe batetik.
-Zatoz niregana, mesedez. -Zer?
Bost minutuko kontua izango da. Oso garrantzitsua da.
-Aitzakia bat bilatu ateratzeko. -Bai zera! Zer ordu da?
Gaueko 11,20. Etorriko al zara?
Ez dakit. Igo eskailerak, ez igo igogailuan.
-Egon zain 3. solairuan. -Ederki.
Zorroa ahaztu zait autoan. Garajean sartuko dut, bide batez.
-Lasai, ni joango naiz. -Giltzak hartu ditut. Kanpoan nago.
Nor zara zu? Zer zabiltza? Nor naizela uste duzu?
-Telefonoz deitu dizut... -Ez geratu hor. Zatoz.
Konturatuko zinenez, gogoz kontra nago hemen.
Eskandalurik ez sortzeko etorri naiz, senarra oso ezaguna baita.
Har dezagun zerbait nire etxean. Hemendik bost minutura dago.
Ederki. Goazen zure etxera.
Ez duzu usteko mozkortuko nauzunik.
Nahi duzuna edango duzu.
Badaukat ur minerala, fruitu-zukuak...
Zer ikurrekoa zara?
-Zodiakoko ikurra? -Akuario.
-Jira ezazu berehala. -Baina...
Eraman nazazu etxera!
Akuariokoez ez fidatzeko esan izan didate beti.
Ondo da.
Iritsi gara.
Iritsi gara zure etxera. Ni banoa.
Senarraren autoa garajean sartu beharra daukat.
Etorri nirekin, gauez ez da leku segurua.
-Oraingoan, agur. -Itxoin. Jakiteko eskubidea dut.
-Zergatik egin duzu hori? -Jatetxean ikusi zaitudalako.
Oso ederra zarenez, ezin nituen begiak zugandik kendu.
Zuk ere hainbatetan begiratu didazu.
-Akuilatzen ninduzula uste nuen. -Nik jatetxean zuri begiratu?
Ez zaitut ikusi. Non zeunden?
Ezin duzu esan begiratu ez didazunik!
Zure begiraden esanahiak oker ulertu baditut ere.
-Alferrik ari naiz. Banoa. -Hortaz, ez nauzu gustuko?
Kontuz! Bizilagunaren autoa! Ez zaitzala ikusi. Ezkutatu.
Musu emadazu berriz.
Berehala erreparatu dizut jatetxean.
Zuk niri begiratzeko igo naiz lehen solairura.
Denbora pixka bat behar izan nuen Delphinek zer nahi zuen ulertzeko.
Ni badaezpadako egoeretara eramatea atsegin zitzaion.
Norbaitek gu harrapatzeko arriskua gustatzen zitzaion.
Leku publiko batean edo autoan maitasuna egiten genuenean...
...bere burua erabat utzi ondoren...
...bat-batean altxatzen zen, ileak harrotuta, eta esaten zidan:
Ai ene!
Zentzukoa al da?
Harremanaren hasieran, adeitsua zela iruditu zitzaidan.
Gero, berriz, jeloskorra. Bi gauzak egia ziren.
Neska polit bat ikusten bazuen, hari begiratzeko esaten zidan.
Neska polita, ezta? Xarmagarria da.
Bai, polita da.
Nazkante zikina! Utz nazazu hemen eta zoaz berarekin.
Tira, Delphine!
Aurretik joango naiz, baina ez begiratu nire hankei.
Maitasunak masailak gorritzen omen ditu.
Baina Delphineren kasuan jo eta pasa egiten zuen.
Tarte luze bat behar izaten zuen etxeratu aurretik.
Bere aurpegia lehengora ekartzeko modu bakarra hau zen:
Leihatila ireki, autoa 120 km/orduko zihoanean.
Gogoratzen zara jatetxeko lehenengo egunaz?
Errukarri itxura zeneukan, bakarrik, egunkaria irakurtzen.
Ez nintzen errukarria: bakarrik egotea gustatzen zait.
Eta izugarri gustatzen zait irakurtzea.
Zer nahiago duzu: irakurri edo niri musu eman?
Aizu, Delphine!
Hamaika aldiz eskatua nion etor zedila nire etxera.
Hori sinpleegia zen bere espiritu korapilatsuarentzat.
Nahiago zuen unea, lekua eta modua aukeratu.
Gorbata horrek ez zuen bakarrik ihes egingo!
-Zer gorbata? -Jantzita neukana!
Marraduna.
Mauricek zerbaiten susmoa du.
Zure gorbata aurkitu du bururdi azpian.
Zure aldagelan galdu nuena?
Bai. Nik hartu nizun.
Ikusi zenuen gorbataren bila nenbilela.
Ez haserretu!
Zure gauzaren bat eduki nahi nuen.
Lotan uki nezakeen zerbait.
Begira.
Benetako apartamentu txiki bat.
Zatoz.
Zatoz hona.
Tira, Delphine!
Delphine arriskutsuegia bihurtzen ari zen.
Gau batean, zinematik nentorrela, forma ilun bat ikusi nuen.
Delphine!
Zer zabiltza hemen?
Lo hartu dut zure zain.
Noiztik zaude hemen?
Ez dakit. Ez zidaten atea ireki nahi.
Zer da hau? Zurea al da?
Bai, nirea da. Zorrotik eroriko zitzaidan.
-Ez zidaten ireki nahi. -Noski, ez baitago inor etxean.
Baita zera ere!
Emakume bat entzun dut ibiltzen.
Emakume bat ibiltzen!
Nire etxean ez dago inor.
Ikusten? Giltzaz itxita zegoen!
Barrutik itxiko zuen.
Hori sukaldea da.
Hori komuna da.
-Eta hau logela. -Ikusten? Ez dago inor.
Bai, egia da.
Kezkatuta nengoen.
Astebete daramazu niri hanketan laztan egin gabe.
-Debekatu egin zenidan eta! -Dena sinesten didazu.
Zure sorbaldak gustatzen zaizkit.
Sofa aldatu behar zenuke.
Zahartzen hasita dago.
Egoera penagarrian dago.
Malgukiak erabat hondatuta daude.
Eskandalu hutsa da!
Sofa honen gainean egingo zenuen guztian pentsatu hutsarekin!
Ez ukatu! Ziur nago horretaz.
Horregatik ez dut inoiz hona etorri nahi izan.
Nazka ematen didazu! Errukarria zara.
Ez da hainbesterako. Nire lagunak hor esertzen dira.
Ez duzu lagunik! Maitalerik besterik ez duzu!
Zure lagun guztiak maitale oihak dira.
Sofa horrek hitz egingo balu telefono-gida osoa esango luke.
Zergatik jartzen zara horrela?
Hiru hilabete daramatzat zu nire etxera ekarri nahian.
Orain, hemen zaude, eta pozten naiz.
-Egia da? -Bai. Egia da.
Egia da.
Badakit zergatik ihes egiten didazun.
Gehiegi maite zaitut.
Gizonei ez zaie gustatzen berak gorputzez maitatzea.
Aspaldiko ohitura nuen emakumeek gau osoa nire ohean ez pasatzea.
Eta, orain, Delphineren ondoan esnatu berri nintzen.
Banekien bere jelosia mugagabeak ekarria zuela nire etxera.
Baina, orain, berari etxean kantari entzunez...
...iritsiak ginen azkenean harreman sinple eta orekatu batera.
Zer ari zara irakurtzen?
-Interesgarria da? -Bai.
Niri, berriz, oso txarra iruditzen zait.
Zergatik esaten duzu hori? Ez duzu irakurri ere egin.
Zuk zer dakizu? Ez naiz ergela.
-Ez naiz inalfabetoa. -"Analfabetoa" esaten da.
Liburua argitaratu berria da.
Atzo iritsi zen Montpellierrera. Eskatua neukan. Irrikaz nengoen.
Gezurra galanta!
Gainera, ez zara irakurtzen ari, itxurak egiten baizik.
Ni izorratzeko ari zara irakurtzen.
Nire kontra irakurtzen ari zara.
Bai, bai!
Nirekin hitz egin behar ez izateko.
Nazkatuta naukazu.
Pijaman atera behar izan nuen kalera liburua eskuratzera.
Delphinek galdetu zidan: "Libre banengo, nirekin biziko zinateke?"
Eta nik, koldarkeriaz, baietz erantzun nion.
Arrats hartan libre zegoen, senarrari tiro egin baitzion.
Baina biharamunean espetxean sartu zuten.
Senarrak zauriak baizik ez zituen, baina auzibidea aurrera zihoan.
Eta saiatu nintzen nire gogotik uxatzen...
...ezbehar pasional hartan neukan erantzukizunaren zatia.
Delphine atxilotu ondoren, garai ilun eta kastu bat izan nuen.
Delphinerekin bizimodu zaila izan nuen, baina grinaz betea.
Bizitza areagotzeko dohaina zuen.
Eta orain ondoan ez neukanez, hutsune handia nabaritzen nuen.
Bere jelosia-saioen falta ere sumatzen nuen.
Aitortu beharra neukan: berarekin ez nintzen sekula aspertu.
Emakume asko zen batera, eta ezin zuen emakume bakarrak ordezkatu.
Ondoriorik gabeko hainbat maite-kontutan ibili nintzen.
Eta haietako batzuek oroitzapen ona utzi zidaten.
Epe laburrean, nire bizitzan agertu ziren...
Yannick, atseginez ikusten nuena ilea motots batean biltzen.
Motots horrek buruko mina ematen zion.
Baina niri atsegin emateko, pare bat orduz edukitzen zuen.
Feria batean aurkitu nuen Alphonsine neska ederra.
Atrakzio bitxi bateko vedettea zen.
Hilkutxa batean etzaten zen, ispilu-joko batez inguratuta...
...eta bere eskeletoa erakusten ari zelako sentipena sortzen zuen.
Harro zioenez, bere emanaldiko trikimailua hain ona zen...
...non mediku batzuek ere sinesten omen zuten.
Lucette emakume luze bat zen, 1900eko aurpegi serioa zeukana.
Ez zitzaion bere sudurra gustatzen eta ebakuntza egin nahi zuen.
Hori ez egiteko konbentzitu nuen, kostata.
Évelynek kargu hartzen zidan azkarregi oldartzen nintzaiolako.
Behin, bere amabitxiak emandako soineko batekin agertu zitzaidan.
Portzelanazko botoiez josita zegoen.
13 minutu behar izan nituen bere gorputza 137 botoietatik askatzeko.
Ilegorri eder hori nire bizilaguna zen: Maïté.
Liburu hau idazten ari naizela ulertu dudanez...
...bera irakurtzen ikusteak erakarri ninduen.
Amari zor diot nik txikitandik liburuzalea izatea.
Jolastea, mugitzea edo doministiku egitea debekatu zidan.
Ezin nintzen aulkitik altxatu, baina nahi nuena irakur nezakeen...
...zaratarik egin gabe pasatzen banituen orriak.
Ama erdi biluzik ibiltzen zen nire aurrean.
Ez ni probokatzeko, existitzen ez nintzela frogatzeko baizik.
Bere maitasun-gutunak postara eramateko nitaz fio zen.
Baina gutun haiek gutxitan iristen ziren beren helbidera.
"Maitea, ez dut zure isiltasuna ulertzen".
"Bi aste daramatzat zure gutunik hartu gabe".
"Nireak iristen ote zaizkizu?"
"Postaren misterioak ezin ulertuzkoak dira".
Ezin ulertuzkoak!
Aspalditik sentitzen duzu erremin hori?
-Atzoz geroztik. -Ondo egin duzu zain ez egonda.
Ez du merezi alferrik sufritzeak.
Blenorragia bat duzu.
Infekzio txiki bat da; hiru egun barru joango zaizu.
Ezagutzen duzu kutsatu zaituen pertsona?
Ez. Ezagutuko bazenu ere, ez zenioke esan nahi.
Berdin dio. Kontuan hartu azken 12 egunetako harremanak.
Eta esaiozu delako pertsonari hobe lukeela sendatzea.
Gauza horiek azkar hedatzen dira.
Azken 12 egunetan, dozena erdi bat emakumerekin egon naiz.
Hara bestea!
Emakumeak maite ez badituzu, emango dizute beste zerbait!
A zer gaztetasuna! A zer sasoia!
Baina orain... ikusten duzu.
Ni ere zu bezalakoa nintzen gaztetan.
Inoiz ez zidaten utzi txokolate-tableta oso bat jaten.
Horrek izugarri haserretzen ninduen.
Pentsatu nuen: "Handitan, otorduro txokolate oso bat jango dut".
Nire ametsa bete nuenean, sekulako ikterizia izan nuen.
Ezin da egun osoan maitasuna egin, horretarako asmatu zen lana.
Nire liburuak begiratzen ari zara. Erakutsiko dizut.
Beraz, alkoholik ez.
Batez ere, garagardorik ez.
Eta ez edan ur mineral gasdunik.
Eta, jakina, sexu harremanik ez tratamentua bitartean.
Tori errezeta.
Liburuak maite dituzunez, erakutsiko dizut.
Begiraiozu honi.
"Amuarrainaren arrantzaren bilakaera".
Nire liburua da. Lehenengoa eta azkena.
Igartzen dizut: ez zaizu arrantza interesatzen. Zu ehiztaria zara.
Egilearen kontura argitaratu dut, jakina.
Beraz, zuk ordaindu dituzu edizio-gastuak?
Bai. Gai espezializatuegia da editoreentzat.
Liburu bat idatzi dut nik ere. Nobela moduko bat.
Eta ez dakit nola plazaratu.
Nobela bat baldin bada, emaiezu editoreei.
Baina ez izan itxaropen handiegirik.
Aipamenik ez baduzu prentsan, inoren bultzadarik ez baduzu...
...gorriak eta beltzak ikusiko dituzu lehen liburua argitaratzeko.
Saia zaitez, bederen. Gaztea zara, saiatu!
Ez dago gauza ederragorik norberak idatzitako liburua ateratzea baino.
Ume bat mundura ekartzea izan ezik...
...hura bederatzi hilabetez sabelean eraman ondoren.
Gu, ordea, ez gara hori egiteko gauza.
Tira, oraindik ez.
Bart gauean, amesgaizto latz bat izan nuen.
-Esan? -Altxa, alferra. 7ak dira!
Ez da posible! Iratzargailua gelditu egingo zitzaidan.
Ez, 3rak dira. Baina gauaren erdian hitz egin nahi nizun.
Bakarrik nago, guardian.
-Haserre zaude? Deia moztea nahi? -Ez, ezta pentsatu ere.
Oso ideia ona izan duzu.
Galdetu diezazuket gauza bat?
Bai.
-Itzali argia. -Ederki.
Zurekin ilunpetan hitz egiteko gogoa dut.
Eten ezazu deia ni entzuteaz nazkatzean.
-Itzali duzu argia? -Bai.
-Baina esadazu... -Ez, ez galdetu ezer.
Hori egiteko gogoa izan dut. Bakarrik zaude?
Bai.
Ni ere bai. Ia ilunpetan nago.
Telefono-zentraleko argiak besterik ez.
Zatoz nire etxera gaur gauean.
-Joan naiz, ordea! -Zer diozu?
-Gauerdian, lanean hasi aurretik. -Ez dizut sinesten.
Atean jo dut, baina erantzun ez didazunez, alde egin dut.
Ezinezkoa da! Txirrina jo behar zenuen!
Ez dut txirrina jo lotsatia naizelako.
-Ia-ia sinetsi dizut. -Froga gehiago nahi dituzu?
Peupliers kaleko 12an bizi zara, etxe zahar bateko 4. solairuan.
Beira-leiho bat dago eskaileraburuan.
Benetan etorri zara, beraz?
Bai. Ez dut txirrina jo, baina atean kax-kax jo dut.
Txirrinak zarata egingo zuen, eta gorroto ditut zarata eta argia.
-Entzuidazu ondo. -Entzuten dizut.
-Entzuten didazu? -Bai.
Gau batean, zure etxera itzultzen banaiz, atean kax-kax joko dizut.
Ez egin zaratarik. Ez esan ezer.
-Itzali argi guztiak. Konforme? -Bai, konforme.
Baina zergatik ez dugu hitzordu bat berehala jartzen?
Hor al zaude oraindik?
Bai, arnasa hartzen entzuten dizut. Entzuidazu niri ere.
Ezpainak urrunegi dauzkazu. Hurbildu itzazu telefonora.
Zoragarria da!
Erantzuidazu! Zergatik etorri zara hona?
Esan dizut. Gogoa nuelako.
Aurore, ezin dugu horrela segitu.
Emadazu hitzordu bat! Berdin dio non eta noiz!
-Eta desilusionatzen bazaitut? -Hori nire kontua da.
Nire kontua ere bada. Ez ninduzuke ezagutuko.
-Bai! Milaren artean! -Eta 25en artean?
Zer ba?
Gaur, eguerdian, Postako kafetegian egongo naiz.
Ez dut neure burua agertzeko ahaleginik egingo. Zure kontu!
Eta zuk? Nola ezagutuko nauzu?
Ez handia ez txikia, beltzarana, aurpegi meharra, itxura beltzekoa.
Gautxori batek bezala mugitzen duzu burua. Kezkatua dirudizu.
-Hiltzaile-begirada duzu batzuetan. -Horrelakoa al naiz?
Jakin ezazu dena dakidala zutaz.
Emakume pila dabil sartu-irten zure etxean.
-Ia inoiz ez berak! Eskandalua! -Ez, entzun...
Eskandalua! Erabateko desfilea! Beren izenak esango dizkizut?
Hitzordua ezeztatua, agur, alferra. Aurore.
Zer gertatzen da? Zergatik ari zara negarrez?
Soineko gorri eder bat baneuka, ez nuke negar egingo.
Ahizpak ez dizkit bere patinak utzi nahi.
Beldur da hondatuko ote dizkiozun edo zuk min hartuko ote duzun.
Gorroto diot. Batzuetan, ez dut nahi nire ahizpa izatea.
Pena da horrela negar egitea.
Ziur naiz dohakabea zarela.
Batzuetan, negar egiteak atsegin pixka bat ematen du.
-Esadazu. -Ez, ez da egia.
Ondo pentsatu zer sentitzen duzun zeure baitan.
Negarrez ari zara, oso dohakabea zara...
...baina aldi berean atsegin txiki bat sentitzen duzu.
Ez al da egia?
Bai, egia da. Atsegin txiki bat ematen du.
Zer da liburu hori? Ikus dezaket?
"Fantômette eta sorginaren uhartea". Polita al da?
Zuri bururatu zaizu azala paperez estaltzea liburua ez hondatzeko?
Oso ondo. Arrazoi duzu liburuak maitatzen.
-Zenbat urte dituzu? -Bederatzi.
Irrikatzen zaude handiagoa izateko?
-Zer adin izan nahiko zenuke? -Tira ba...
-17 urte. -17?
9 urte dituzu.
8 urte barru 17 izango dituzu, 1985ean.
Atzo gauean, etxean nengoen; bakarrik ez.
Sukaldera edari bila joan...
...eta han ezusteko bat izan nuen.
Delphine!
Banindoan.
Zurekin norbait dagoela entzun dut.
Bai, norbait dago.
Utziko didazu...?
Nola sartu zara?
Ezusteko bat eman nahi nizun.
Gaur nire urtebetetzea da.
Ez nuke horrelako gau batean bakarrik egon nahi.
Gauza bat ekarri dut.
Kenduiozu kortxoa.
Trago bat edan, eta gero alde egingo dut.
Asko aldatu naiz espetxean.
Ez nuke berriz joan nahi, baina han bizitza maitatzen ikasi dut.
Han barruan zaudenean, egun osoan giltzapetuta, bakar-bakarrik...
...jabetzen zara zer den garrantzitsua eta zer ez.
Gauza bakarra nahi duzu: kanpoan egon eta paseatu.
Gainerako guztia huskeriak dira.
Egin dizkizudan gauza guztietan pentsatzen dudanean...
Baina asko aldatu naiz.
Funtsean...
Onar ezazu nazkante hutsa nintzela.
Ez horixe. Xarmagarria izan zara beti niretzat.
Bertrand, zer ari zara?
Utzidazu zure adiskideari trago bat eramaten.
Bai, baina horrela ez. Erantzi euritakoa.
Ez, ezin dut.
Ezin dut euritakoa erantzi.
-Ez nizuke traba egin nahi. -Ez, sartu.
Mekanografiatutakoaren bila etorri, eta gainerakoa ekarri dizut.
Eskerrik asko.
-Hau zuretzat da. -Niretzat? Zer da?
Bonboiak dira, badakit gustatzen zaizkizula.
Estimatzen dizut, baina aztoratu egiten nauzu.
Banekien gaur etorriko zinela eta gauza bat esan nahi dizut.
Zaila da. Ez dut zure eskuizkribua makinaz idazten jarraitu nahi.
Ez da makinaz idazten ditudan testu teknikoak bezain aspergarria.
Baina hori dena irakurri beharrak enbarazu egiten dit.
Traba egiten dit, baita ametsetan ere.
Ulertuidazu. Ez naiz santujalea.
Ezkonduta egon naiz. Eta orain ere badut bizitza pribatu bat.
Adimenez irekia naizela uste dut.
Baina ezin ditut jasan emakume trukagarri horien kontuak.
Horrek gaixotu egiten nau.
Esan egin behar nizun.
Baina nire lankide baten helbidea emango dizut.
Ulertzen ditut zure arrazoiak.
Gainera, ez dakit liburu hau bukatu nahi ote dudan.
Zenbat zor dizut?
Idaztea, zerbait adieraztea, besteen juiziora makurtzea da.
Mekanografoak nire eskuizkribua arbuiatu izanak...
...are gehiago hunkitu ninduen, goxo esan zidalako bere iritzia.
Idazle hasiberri honen lana lehen irakurleak gaitzetsi zidan.
Hasieran, eskuizkribuaz zeharo axolagabetu nintzen.
Gero, XIX. mendeko memorialistak irakurtzeko gogoa sortu zitzaidan.
Nola idatzi behar da norberaz hitz egitean?
Nola idatzi zuten besteek? Zein ziren arauak?
Konturatu nintzen ez zegoela araurik.
Liburu bakoitza desberdina da, eta egilearen nortasuna adierazten du.
Edozein idazlek bere-berea du esaldi bakoitza.
Hatz-markak bezain pertsonala da idazlearentzat idazkera.
Aurkikuntza horrek kemena eman zidan.
Lanean astebeteko oporrak eskatu, eta etxean giltzapetu nintzen...
...idazmakina komunera eraman nuen han ez baitzegoen leihorik...
...eta ez zidaten arreta galaraziko ez egunak, ez zeruak, ez euriak.
Nire bizitzako irudiak eta oroitzapenak trumilka zetozkidan.
Bi hatzekin tekleatzen nuen, ahalik eta kementsuena.
Makinaren mugimenduak pentsamenduarena zekarren...
...eta sentipena neukan liburua bera bakarrik idazten ari zela.
Dena kontatzen nuen: gauza garrantzitsuak, bitxiak...
...aspaldiko kontuak, oraintsukoak, eta negarrez ari zen neskarena.
"Soineko gorri eder bat baneuka, ez nuke negar egingo".
Neure baitan murgiltze hartatik sonanbulo bat bezala atera nintzen.
Trapezista bat bezain gogotsu, leher eginda baina arin-arin...
...leher eginda eta nekearen nekez barrezka.
Irailaren 9an, eskuizkribua josi eta "Amaia" hitza idatzi nuen.
Izenburua bakarrik falta zitzaidan.
Bilatzen ibili gabe, bururatu zitzaidan lehena jarri nuen.
Nire bilaketa hutsal eta suharraren laburpena: "Neskazalea".
Gero, medikuak esan bezala, ale bana bidali nien 4 editoreri.
Tamalez esan behar dizugu zure eskuizkribua...
...nahiz interesez irakurri dugun eta dohain batzuk badituen...
...ez duela aintzat hartu gure irakurle-batzordeak.
Eskuizkribua itzultzen dizugu; har itzazu gure agurrik beroenak.
"Neskazalea". Bertrand Morane.
Hau autoreari itzuliko diogu.
Itzuli? Zer esan nahi duzu?
-Hitz egin dezagun liburuaz. -Sentitzen dut, Geneviève.
Lau irakurle-txosten dauzkat hemen.
Zurea baizik ez da liburuaren aldekoa.
Zer? Ez zaizue liburua gustatu?
Ez. Ez nau interesatzen bere burua seduktore handitzat daukan norbait.
Tori, Betany jauna. Zorira aukeratutako pasarte bat.
Zerorrek irakurri.
"Beti lortu izan dut neska ezezagunekin harremanetan hastea...
...berengana zuzen hurbildu behar izan gabe".
"Hala ere, ile-hori eder hark ihes egin behar zidan...
...baldin eta ez banion hitz egiten".
"Berriz ere, patua laguntzera etorri zitzaidan".
"Eta neskarekin harremanetan jartzeko bide bat eskaini zidan".
"Iragarkiak jartzeko taula bat zegoen".
"Nire erosle ederrak umezain eskaintza bat ipini zuen han".
-Gabon. Umezaina naiz. -Ederki. Erakutsiko dizut.
Hau egongela da.
Kanpoan afalduko dut.
Gauerdi aldera etxeratuko naiz.
-Ederki. Eta umea? -Ondoko gelan. Lo dago.
Fruitu-zuku bat ekarriko dizut.
Zer da hau?
Non dago umea?
Umea... Ni naiz umea.
Ondo ulertu badut, "Neskazalea" -ezin ohitu izenburu horretara-...
...oraindik ere umea den gonazale baten historia da.
Bai, gutxi gorabehera.
Moranek bere haurtzaroaz hitz egiten duen zatia da onena.
Bere amaz adierazten duena, bereziki.
Zoritxarrez, atal bakarra besterik ez da.
Psikologikoki, ez du non eutsirik. Kontraesan-sare bat da.
Eta, amaieran, ez dakizu pertsonaiaz zer pentsatu.
Zer da gaixo bat? Obseso bat, edo erromantiko desengainatu bat?
Gizon bat! Bai, liburua kontraesanez josita dago.
Baina errealitateaz hitz egiten duenez...
...onartu beharra dago bizitzako kontraesanak direla.
Honela diozue: "Ez da ikusten zer frogatu nahi duen".
Ez du ezer frogatu nahi. Kontatu egiten du.
Eta ez ditu bereizten zerbait adierazten duten gauzak...
...eta bizitzaren absurdoa erakusten dutenak.
Eskuizkribu on bat da. Senez eta egiaz idatzia.
Ez da harropuzten, eta krudela ere bada bere buruarekin.
"Makurra da gizona, emakume guztiei oldartzen zaie".
Egia da makurra dela, baina berak badaki hori.
Eta, askotan, emakumeak oldartzen zaizkio berari.
Leku publikoetan oldartzen zaiona, adibidez.
Eta, gero, hau esaten diona: "Hau zentzuzkoa al da?"
Paris-Orlyra doan hegaldia 1. atetik.
Argitaratzeko bidali dizuet liburua, jakina...
...baina oztopo gehiago espero nituen.
Ziur zaude dagoen bezala argitaratu daitekeela?
Eskuizkribua landu nahi nuke, hobetu, beharbada.
Egizu, nahi baduzu, baina hutsegite bat litzateke.
Estiloaren soiltasuna gustatu zait, hain zuzen.
Zuretzat idatzi duzu, ez zure burua idazletzat goraipatzeko.
Hala ere, aste batzuk barru probak zuzendu beharko dituzu.
Izenburuan egingo nuke nik aldaketa bakarra.
Ez baitzaigu gehiegi gustatzen.
"Neskazalea".
"Gonazalea" baino hobea iruditu zitzaidan.
"Emakumedun gizona" ere bururatu zitzaidan.
Baina, gogoeta egin, eta ez zitzaidan gustatu.
Harroputza dirudi. Ez dago ondo.
Bitxia da zuk horretan pentsatzea, hau proposatu nahi bainizun:
"Emakumeak maite zituen gizona".
Ondo dago.
Izenburu ona da.
Intriga pizten du. Ondo dago.
Baina zergatik "maite zituen"? Zergatik iragana?
Sonoritate-kontua da. Hobeto ematen du belarrira.
Eta zure estiloari ere ondo dagokio.
Narratiboa zara. Kontatzea atsegin duzu.
Arrazoi izango duzu.
Gainera, espezialistengan fidatu zalea naiz.
"Emakumeak maite zituen gizona" ondo dago.
Primeran!
Gustatzen zaizu hartu dizugun hotela?
Bai, oso ondo.
-Aspaldi Parisa etorri gabe! -Montpellier nahiagoko duzu.
Zure liburuaren arabera, hura da emakume ederrenen hiria.
Neronek egiaztatuko dut...
...Betanyk inprimategi bat du han; zure liburua han moldatuko dute.
-Etorri nirekin inprimategira. -Gustura.
-Lagunak izango dituzu Parisen? -Bai.
Tira, aspaldikoak...
-Josiane hor al dago? -Lantegian dago.
Maketatzailearengana eramango zaitut.
Berak diseinatzen ditu gure azal guztiak.
Ea zer bururatu zaion zure liburua edertzeko.
Montpellierren ikusiko dugu elkar.
Denei gustatu zaie zure liburua; aho batez onartu dute.
Ia aho batez.
Bertrand! Ez al nauzu sarreran ikusi?
-Zer moduz zaude? -Oso ondo.
Zu ere bai?
Aztoratu egin nau zu ikusteak, ez nuen hori espero.
Bidez nago Parisen.
-Ameriketan bizi zara oraindik? -Ez, bukatu zen Amerika.
Orain Londresen bizi naiz. Lan interesgarri bat dut han.
Eta zu, zer zabiltza?
Bidez nago ni ere; hegoaldeko hiri batean bizi naiz.
Hiri horrek badu izena: Montpellier. Baten batek esan zidan.
Zergatik zabiltza beti misteriotan?
-Joan beharra daukat. Zain dauzkat. -Nik ere bai.
Baina, topo egin dugunez, hitz egin dezakegu.
Ederki. Adi naukazu.
Ez dut hitzaldirik edo bakarrizketarik egingo!
Elkarrekin hitz egin behar genuke, biok.
Horretarako ez da izugarrizko kemena behar.
Ez, zer esanik ez izateko beldur naiz.
Ez dizkidazu gauzak errazten.
Askotan pentsatzen dut zugan. Eta samurtasunez beti.
Hamaika aldiz idatzi nahi izan dizut, eta azkenean atzera egin.
Ondo egin duzu.
Gorrotu nauzu oraindik?
Ez dut inoiz batere ezinikusirik izan zugana.
Ez dut sekula uste izan zure errua zenik.
Egin nuena egin beharra neukan. Edo hori edo erotu.
Ez naiz gehiegikeriak esaten ari.
Ez nuen uste hainbeste sufritu zenuenik.
Ondo asko ezkutatu baitzenituen zure sentimenduak.
Han zeundela jakin nuenean ere, ez nintzen neure erabakiaz damutu.
Banekien bizia maite zenuela eta aurrera egiteko borrokatuko zinela.
Egia da. Borrokatu nintzen eta aurrera egin dut.
Hasieran, sendagai pila bati esker.
Lo egiteko tantak, pastilla lasaigarriak.
Baita pozik egoteko pastillak ere.
Ez da oso erromantikoa, baina barregarria da...
...gaizki bukatzen diren maitasun kontuak sendagai bidez sendatzea.
Dibertigarria da.
Ez, ez da dibertigarria.
Ahaztu egingo zenuen, edo ez genion elkarri kontu bera kontatuko...
...baina zuk eman zenuen agurraren seinalea.
Aspalditik ari zinen hausturarako prestatzen, ziur nago.
Etxetik atera zenuen liburu pila hura, auskalo nora eramateko.
Eta, horra, oso ondo gogoratzen naiz!
Bidaian zindoazen bakoitzean, ezin nizun maleta egiten lagundu.
Zure independentzia erakutsi nahi zenidan beti.
Beti ari zinen: "Bakardadea maite dut. Ez dut inoren beharrik".
Berez, pertsona bakarraren beharra neukan.
Zure beharra.
Baina ez nintzen konturatzen.
Hasieran, jakin gabe maitatu zintudan.
Eta, gero, jakinez. Baina zuretzat bukatua zen.
Bai, pixkanaka iritsi zen.
Badakit gauzak gerora aztertzeak ez duela ezertarako balio.
Baina une jakin batean argiagoa izan behar nuen zurekin.
Ez ezazu hori uste. Aurpegia zure ordez mintzo zitzaizun.
Bukaeran, zuri begira, gazteagoa zenuen begirada, harroagoa.
Orduan ulertu nuen zure bizitzatik ateratzeko zorian nengoela.
Garai hartan gai izan banintz gauzak zuzenean adierazteko...
...hau esango nizun: "Véra, nigandik libratzeko zorian zaude".
"Suertea duzu. Zure bekaitzez nago".
Bai, zugandik libratzeko egin nuen hori, baina ez zen erraza izan.
Bolada izugarri bat izan nuen.
Ilunpetan pasatzen nituen egunak gure arteko harremanaz gogoetan.
Gauzak noiz hasi ziren okertzen?
Ez nekien nor nintzen ere.
Kalean nenbilenean, irrealtasunezko sentipen bat nuen.
Ez nituen sentitzen ez burua eta ez gorputza.
Zulo beltz bat zen hura!
Luzaroan, Parisen, bidez aldatzen nuen Clichy plazan ez sartzeko.
Jakin ezazu Gaumont Palace bota egin zutela.
Clichy plazan zer egin duten ikustean, tristetu egingo zinen.
Hasieran ez nekien Paristik joana zinenik.
Jatetxe batean sartu orduko, egiten nuen neure artean:
"Hemen aurkituko banu Bertrand, bakarrik jaten, egunkaria aurrean?"
Nahiagoko zenuen beste norbaitekin banengo.
Hori gertatu zen, Orlyn.
Neska gazte azentudun bat, ingelesa, seguru asko.
Gauza bitxi bat esan zuen, eta zure barreari antzeman nion.
Berehala alde egin nuen, baina ikusi ninduzula uste nuen.
Ez.
Gogoratuko nintzen.
Samurra zinen nirekin.
Zu ere bai, zu ere samurra zinen nirekin.
Baina orain ez dut zu ukitzeko eskubiderik.
Eskubidea? Kode zibila dirudizu.
Egia da eta! Ez dut jadanik zu ukitzeko eskubiderik.
Elkar ikus genezake, elkarrekin afaldu, lau urteren ondoren.
Lau ez, bost urte!
Ez dut uste orain min emango genionik elkarri.
-Adiskide izan gintezke. -Ez, Véra.
Ez dut uste.
Ez naiz sekula Londresera joaten.
Eta ez dakit zer egingo zenukeen zuk Montpellierren.
Nik ere zugan pentsatzen dut, baina gero eta gutxiago.
Normala da. Ia arrotz bihurtu gara.
Hori onartu behar dugu. Horrela geratu behar dugu.
Ondo dago. Hobe da.
Ez diogu elkarri agur esango. Zoaz zu lehenengo.
Hemen itxoingo dut eta zure ondoren joango naiz.
-Esan? -Zu al zara?
Aukera gutxi nituen zu ordu honetan bulegoan aurkitzeko.
Ez, aukera handiak! Sari garaian, ia arratsero lan egiten dugu.
Tamalez, zure liburua Gabonetarako baizik ez da prest egongo.
Horrek ez dio axola.
Liburu hori zenbat eta zehatzago, orduan eta kezkatuago nago.
Mundu guztiari izugarri gustatu zaio liburua.
Hori berdin zait... Ez, atsegin ematen dit, jakina.
Hau konfidentziala da, baina zutaz fio naiz.
Gauza sinestezin bat gertatu da:
Liburua emakume jakin batengatik idatzi nuen, orain konturatu naiz.
Baina ez dut andre hori aipatu. Dena berridatzi behar dut.
Ez, ez egin hori.
Gogotik borrokatu naiz liburu horren alde. Entzun ondo.
10 urte daramatzat edizioan. Ezagutzen ditut idazleak.
Denek dute mamia eta funtsa alde batera utzi izanaren itomena.
Liburu bat idatzi nahian, beste liburu bat idazten da.
Delako emakume hori hain garrantzitsua izan bada zuretzat...
...eskainiozu bigarren liburua. Oharrak idatzi!
Zer diozu? Ez naiz bigarren liburu bat idazteko gauza.
Nik badakit baietz.
Ez ezazu zeure burua etengabe gutxietsi.
Gehiago maitatu behar duzu zeure burua.
-Zer da kontu hori? -Oso erraza da.
Bere burua maite ez duenak ezin ditu besteak maite.
Datorren astean argituko dizut hori guztia.
-Konforme? Nitaz fioko zara? -Fio? Zertan?
Liburuan eta gainerakoan.
Ederki. Zu zara indartsuena.
Zure hiztegitik ezabatu beharreko hitza hori ere.
Gerta dakizukeen onena opa dizut.
Datorren astea arte. Agur.
Morane jauna telefono-zentralera.
Itxoin pixka bat.
Kaixo, Morane jauna. Nire autoa hor dago.
"Emakumeak maite zituen gizona"
Zergatik ari zara negarrez?
Soineko gorri eder bat baneuka, ez nuke negar egingo.
Aldaketak egiteko garaiz nago oraindik?
Bai, jauna.
"Soineko gorria" esan ordez, "soineko urdina".
Soineko urdin eder bat baneuka, ez nuke negar egingo.
Berdin zaizu nik gidatzea?
Asko gustatzen zait emakume batek nire ordez gidatzea.
Ez dut lortu gizonezko harrokeria nigan erabat ezabatzea...
...baina gauza hauetarako ez dut harrokeriarik.
Zure liburua irakurriz konturatu naiz horretaz.
Ez zara Casanova. Ez zara Don Juan.
Badakizu nola ikusten zaitudan, zure itxura beltza gorabehera?
Ez.
Ez duzu kosta ahala kosta gizon agertu nahi.
Begira horri. Ez du batere graziarik.
Nora garamatzate hortik?
Desbideratu egin gaituzte.
Badakizu nola ikusten dudan zure liburua?
XX. mendeko gizon-emakumeen arteko harremanen lekukotasun gisa.
Konturatuko zinenez, hori dena aldatzen ari da.
Bai, bai, baliteke.
Baina elkarren kide izatearen kontua ez zait gehiegi gustatzen.
Orain artean, maitasunak bazeukan jolas kutsu hori...
Hori behar-beharrezkoa da, niretzat.
Jolasa hor egongo da beti, jolasaren arauak ari dira aldatzen.
Indar-harremanak, hori da lehen desagertuko dena.
Jolasean segituko dugu beti, baina berdintasunean.
Baliteke. Baliteke.
Ez dut ideia garbirik horri buruz...
-...eta, gainera, aldatzen ari naiz. -Bejondeizula!
Baina ez aldatu gehiegi.
Zaren bezalaxe ez zaitut gaizki ikusten.
Ez dut zehatz gogoratzen.
Emakumeok modu orokorragoan pentsatzen dugu maitasunean.
Guk ere baditugu gure kontu bitxiak, gure bat-bateko nahiak...
Orain esan diezazuket, zu gustukoa izan zintudan lehen aldian...
...Parisen zen, maketatzailearekin eztabaidan ari zinenean.
A, bai?
Ondo gogoratzen naiz. Bero handia zegoen.
Zuk jertsea erantzi zenuen.
Zigarro bat zeneukan ahoan.
Elkarrizketan zeharo sartua, mekanikoki egiten zenuen dena.
Jertsea erantzi zenuen, lepotik tiraka...
...zigarroa kendu gabe ere.
Zurekin maitasuna egiteko gogoa izan nuen bat-batean.
Zu gustukoa izan zintudan bigarren aldia...
...biharamunean izan zen.
Odéoneko jatetxean zeunden, Josiane, maketistarekin.
Ustekabean balitz bezala.
Ez nuen ezer egin maketatzailearekin, benetan.
Ez dut esaten ezer egin zenuenik berarekin.
Ziur nago hura ere irrikatzen egongo zela.
Eta, nolanahi ere...
...norberak gustukoa duen norbait beste baten gustukoa ere denean...
...horrek areagotu egiten du gustuko huraxe eduki nahia.
-Ez dakit argi esan dudan. -Bai, argi esan duzu.
Argigarria da.
Zure irribarreak erakartzen nau, gutxitan egiten duzun arren.
Erotuta egongo naiz.
Oso zentzuduna ikusten zaitut, aitzitik.
Ez fio itxurez.
Ez etorri nirekin. Hori ez zait batere gustatzen.
-Autoan esango diogu agur elkarri. -Neuk eramango dut Midi Car-era.
Hortaz, bosteko adiskidetsua edo musu samurra?
Musu samurra.
Betany jaunak Montpellierrera eraman zezakeen argitaletxea...
-...edo sukurtsal bat ireki. -Zuk Parisera eraman laborategia.
Montpellierretik Pariserako hegaldia 40 minutukoa da.
Aintzat hartuko dut hori.
Aintzat har ezazu baita ere ez dudala planik Eguberrietan.
-Eta ez baduzu beste asmorik... -Hori baino hoberik, ez.
Musu eman diezazuket berriz?
-Jar dezaket eskua hor? -Bai, eskubide osoz.
Ahaleginduko gara hori betebehar bat izan ez dadin.
Agur.
-Zintzoa izan. -Ez horixe!
Christinerekin hitz egin nahi nuke.
Bere amabitxiarengana joan da Eguberritan.
-Mezurik ematea nahi? -Ez, mezurik ez.
Zenbaki hori ez dago zerbitzuan.
Valérie Bontemps naiz baina ez nago Montpellierren.
30 segundo dituzu mezu bat uzteko.
30 segundo? Zu ikusi nahi zintudala esateko astia...
...eta zure hankak laztandu nahi nituela gonaren azpian.
Aitorpen bat egingo dizut: gorroto ditut erantzungailuak.
Agur.
-Bertrand! Gabon. -Gabon.
Zer moduz?
-Gogoratzen zara nitaz? -Horixe gogoratzen naizela.
Barkatu, hitzordu bat dut beste aldean.
-Gabon. -Gabon.
Zaindu bere esnaldia, ez dadila mugitu.
Eta esaiozu hori bera gaueko erizainari.
Nire liburua...
Nire liburua nahi dut.
Ezin duzu irakurri. Medikuak esan dizu ez mugitzeko.
Badakit zer egingo dudan liburuaren ondoren.
Dena utziko dut.
Emakumeak bakarrik bizi diren uharte horretara joango naiz.
Ahaleginduko naiz onar nazaten.
Onartuko naute. Azalduko diet.
Perfusioa 6etan aldatu behar da. Ni banoa.
Ederki.
-Badago suero nahikoa? -Bai. Ez kezkatu.
Bertrandek zioen ez zuela amaiera onik aurkitu libururako.
Ez zen ausartu bere pertsonaiaren heriotza irudikatzera.
Erabat logikoa zen arren.
Emakume hauek denek bere nobelako azken orria idazten ari dira.
Ni horietako emakume bat naiz.
Baina sentipen bitxi bat dut: Bertranden konplizea izatearena.
Bertranden guztia dakien bakarra izango naizelako.
Sufriarazi zituen emakumeek oker bera egin zuten:
Eman ezin ziena Bertranengandik espero izatea.
Plazerra nahi zutenei horixe eman zien, eta goxotasuna ere bai.
Ni ziur naiz bere erara maitatu zituela.
Eta arrazoi izan zuela denak maitatzen.
Ez dira berdinak. Bakoitzak badu zerbait besteek ez dutena.
Bakarra eta ordezkaezina den zerbait.
Zirenarengatik maitatu zituen Bertrandek emakume guztiak.
Hau bere begirada miopeagatik eta bere betaurrekoengatik.
Hau, berriz, bere itxura suhar eta grinatsuagatik.
Horra bat negarrez. Ez du bere aztoramena ezkutatzen.
Honen umezurtz itxurak hunkituko zuen Bertrand.
Hau bere ile-gorriagatik maitatuko zuen.
Honi bitxia iruditzen zaio hau; bakarra da, inondik ere.
Horra pertsona xalo eta goxo bat.
Eta haren atzean, errusiar nobela bateko heroi andrea.
Seduzitzailea izateko borrokatu zelako maitatu zuen emakume hau.
Beste honek ikasle bat dirudi.
Horrek sudurra berregin du, Bertranden gustukoagoa izateko.
Hau bere alarguna izan zitekeen, ezkonduta egon balitz.
Ezinezko zoriona kopuruan lortu nahi izan zuen Bertrandek.
Zergatik bilatu behar dugu hainbeste jenderen artean...
...gure heziketa guztiak bakarrarengan bilarazi nahi diguna?
Bere bizitzako emakume guztiek aztarna bat utzi dute, ordea.
Lekukotasun bat.
Objektu angeluzuzen bat, 320 orrialde azaleztatuak.
Horri liburua esaten zaio.
AZPITITULUAK: Jon Muñoz