Diotenez, duela hogei urte...
balen truke erosten ziren zinerako sarrerak.
Burutapen batek asaldatu ninduen,
eta galderak pilatzen hasi zitzaizkidan.
Kate bat lotuta zeukan tximino laranja bat topatu nuen...
bidezidor malkar eta bakarti batean.
Hark esan zidan gauzak ulertu ahal izateko...
iraganera bidaiatu beharko nuela.
DIRUA IZENEKO TXAKURRA
Hala ba, hegazkina hartu nuen lurralde arrotz batera joateko,
igoera bitxi bezain luze bati ekiteko prest.
Harvey-k Murphy kazetariari lagundu zion Kosovo, Afganistan eta Washingtonera.
Bidaiotako oharrak kantu bihurtu eta disko batean bildu zituen.
Murphyk Sirian, Mazedonian eta AEBetan egindako argazkiak jaso dira filmean.
Kabul, Afganistan.
Toyota, Corolla, Corolla, Toyota, Corolla...
Denak norabide berean.
Denak norabide guztietan.
Nora joango naiz? Zergatik?
Zer esango dut hara iritsitakoan?
Aire libreko estolda hauetan erraz apur dezakezu hanka edo burua.
Lan gogorra dute, gogor egiten dute lan.
Aberatsak txiroak dira, eta txiroak aberatsak.
Eta aberatsak txiroak.
Emakume gutxi, eta estaliak.
Takoi luzedun emakumeak harri eta lokatz artean.
Propio horretarako eraikitako gela batean grabatu zuten diskoa...
Somerset House jauregiko sotoan, Londresen.
Riders On The Storm-en tankerako zerbait izango da, baina egunez.
Slouch, Jan-ek aulkiak amaitu ditu?
Gutxi falta zaio amaitzeko.
Norabide bakarreko leihoei esker bisitariek grabazioa ikus zezaketen...
musikariek oharkabean lanean jarraitzen zuten bitartean.
Ez ukitu leihoak, mesedez, eta ez bermatu haietan.
Gaur Seamus Murphy bera izango da zuen ondoan filmatzen.
Baina egin ezazue ez ikusiarena, ez balego bezala.
Azken gauza bat:
haiek ezin zaituztete ikusi ezta entzun ere.
Tira, goazen.
Alde honek txukun egon behar du.
Ez utzi ur botilarik bistan,
ezta kafe kikararik ere.
Ez dut nahi kanpotik zikinik ikustea.
Dena garbi nahi dut.
GRABATZEN!
Horixe da esperimentuaren atalik interesgarrienetako bat.
Eta are gehiago, maila oso goian jarri nahi badugu.
Ze, hor kanpoan daudela ahaztu...
eta grabatzera muga gaitezke,
edo inoiz edo behin hori ere erabili dezakegu.
Kosovo,
1998 - 1999.
Gerra.
12.000 hildako.
5.977 desagertutako.
1.862 oraindik desagertuta daude.
Zagorka-k giltza bi daramatza giltzatakoan, zilar kolorekoak.
Bere izenari bezala, berari ere mendi usaina dario.
Bekokian marraztuak ditu bidezidorrak.
Etxeak hutsik daude.
Baina egunero egiten du ibilbide hau giltzak eskuan hartuta.
"Arduraduna nor den baneki, neure eskuez hilko nuke!", dio.
"Hausten ez den zirkulua gurpil zoroa baita".
Emakumea zaharra da,
zaharra da eta beltzez jantzita dago.
Eskuak atzean,
bizkar atzean daramatza.
Imajina ezazue,
imajina ezazue begi horiek zer ez ote duten ikusi.
Eskatu genion arren,
eskatu genion arren, ez zigun sartzen utzi.
Halako giltza txiki xumeak...
nola adieraz dezake aukerarik eza?
Giltza batek, promesa batek edo nahi batek...
nola adieraz dezakete halako etsipen handia?
"Zirkulua hautsi da", dio hark.
"Zirkulua hautsi da", dio.
"Jugoslavian egina".
Halako asko zeuzkan amonak!
Eskuz egindako zurezko eskailera, artoa gordetzeko biltegia...
Nekazariak ziren.
Eta hemen nago ni, 83.1
haien gauzak zapaltzen nire sandalia garestiekin.
Hori tximinia bat zen?
Zertarako? Beheko beroa hona gora ekartzeko?
Arpilatzearen arrastoak...
lurrean hauts artean botata.
Washington DC.
Eraikuntza zuri izugarri handi bat dago.
Hain handia, behean begira dauden pertsonek nanoak ematen dute.
Ehun bandera jasota,
90 turisten kameren kliskak,
20 autobusen orroa,
eta gora seinalatzen duen hatz zuri erraldoi bat.
"Ene Jainkoa!", dio,
"begira nolakoak egin gaituzun".
Ikusten, Slim?
Baten bati kaka gainetik kentzeko modukoa!
Prest?
Hau Paun da. "Paunie", auzoko nagusia.
Bere taldea dauka.
Dadotan dirua jokatzen du...
etxeko eskaileretan gerizpetan eserita.
"Dirua" izeneko txakurra du. 105.1
Niri neskak gustatzen zaizkidan. Neskak, musika eta dirua!
Horrexek egiten nain zoriontsu: neskek, musikak eta diruak.
"Etorri gauean kalezulora", esan dit, "kriston martxa zagon".
Hemen bizi gara, kalean, elkarrekin, egonean.
Lagunekin patxada ederrean,
gehienetan jokoan, dolar batean partida.
Mila irabazi nahi ditut hemendik irteteko,
misio bat baitaukat betetzeko.
Adio, banoa hemendik, beltzak!
Deituidazue aliena, baina nire espaziontzian noa.
Hau Southeast auzoa da.
Baina hemen umeek poesia egiten dute.
Ez dute idatzi beharrik, barruan daramate.
Berez ateratzen zaie.
"Ni neu izaten saiatzen naun", dio Paunie-k.
Ez da makala Jeff laguna!
Kamiseta erantzita miazkatzen ditu ezpainak.
Egundokoa dela uste du oilar harro zangarrak.
Nasty laguna, berriz, hor dabil, errenka.
Jendeak uste din Southeast auzoa ondo dagoela.
"Washington DC" entzuten dutenean Capitolioa zatorkien burura,
Monumentua, Etxe Zuria...
Baina gu hemen gauden, ghetto zikinean...
ghettoan harrapatuta, ulertzen?
Hemen 13 urteko gazteak...
kalean hazten ditun, gogor borrokatu behar diten.
Hala bizi gaitun, hauxe dun gure kultura.
Hemen denok gabiltzan ukondokadaka bizimodua ateratzeko ahaleginean.
- Gora "MG taldea"! - Bai, gora gu.
Graba ezan hau!
Money Gang taldea gara. Nire afroa aldatzeko? Bai zera!
Gora Money Gang taldea! Jota gaude, adiskidea!
Gora "Diruaren taldea"! Geuk aldatuko dugu beltzen ibilbidea. 139.1
Paunie-k vodka edaten du plastikozko baso batean.
Begiekin jaten du autoan doan neska.
"Harengatik edozer egingo niken", esaten du, "edozer!"
Sexua, sexua, dirua, dirua.
Sexua, sexua, dirua, sexua.
Sexua, sexua, dirua, dirua.
Sexua, sexua, dirua, neska.
Sexua, sexua, dirua, dirua.
A, bai.
Hurbiltasuna.
Harrokeria. Bai.
Listo.
Sos batzuk irabaztearren gazteek dadotan jokatzen dute...
etxe ondoko eskaileretan.
Diruari bere izenaz deitzen diote.
Agure bat dendarantz doa oinez...
ahoan zotz bat darabilela.
Honetaz eta hartaz hitz egiten hasi zaigu.
Dena itxurakeria dela dio.
Halakoxea omen da kontua.
Diruak erosi du jendea,
eta ni nazkatuta nago.
Zer egin behar dugu...
hau aldatzeko?
Itxurakeria hutsa da dena.
Halakoa da kontua.
Eta gero bigarren errepika dator Tricky-rekin, baina maila berean.
Dena itxurakeria dela dio. Halakoxea omen da kontua.
Diruak jendea erosi du, eta nazkatuta nago.
Nazkatuta nago, nazkatuta! Zer egingo duzu hau dena aldatzeko?
Hurrengo ahapaldia, Riders on the Storm-en erara!
Dena itxurakeria da.
Halakoxea da kontua!
Diruak jendea erosi du.
Eta ni nazkatuta nago.
Zer egingo duzu...
hori aldatzeko?
Diruak baino ez du axola.
Hori da kontua.
Gizon batek arren eskatzen ditu sos batzuk Stonecutter kalean,
euri eta elurbusti pean, lokatz artean.
Hormigoizko maila ilun batzuetan gora goaz...
Kabulgo "Tin Pan Alley"-ko hirugarren pisura.
Jostunak eta musikariak daude hemen.
- Ingelesak. - Ingalaterrakoak?
Londres?
Londres? Ingalaterra?
Bera da Londresekoa,
ni Dorset-ekoa naiz. Hegoaldean.
Londresekoa.
Ez naiz jotzeko kapaz.
Gaur gauean jo behar duzu.
Gauean etorriko naiz jotzera?
Tajikistandar batek gogotsu abesten du Stonecutter kalearen amaieran.
Globo gidatuak dena harrapatzen du.
Eta Washingtongo lurreko kontrolgunera igortzen du.
Ni bigarren sartuko naiz, zuk erritmoa ezarri eta gero?
Ongi, bai.
Zure migrazio-bidea
mapa batean marraztuta dago,
eta tatuaje bat dirudi
ume baten bekokian.
Zer jainkok bidali zaitu?
Zure kobazulotik irtenarazi zaitu.
Zure jakinduria neureganatu behar dut,
egun bategatik baino ez bada ere!
Zer jainkok bidali zaitu?
Gosez erraietan...
eta vodkaren grinaz.
Bere adiskideen aurpegiak elastikoetan.
Iaz haietako bat hil zuten...
zer eta zapatak lapurtzeko.
Zer jainkok bidali zaitu?
Homo-Sappyaren bluesa da hau.
Zer jainkok bidali zaitu?
Zintzoa izan naiteke?
Horrek norbait erditik zerratzen ari direla ematen du.
Lainoa mendietan.
Istalif.
Umeak txoriei txistu jotzen die.
Uso zuri batek atzerantz egiten du itzulipurdia.
Hondakinak.
Hilobi itxura dutenak.
Nor bizi zen hemen?
Noiz alde egin zuten?
Umeek disimulurik gabe begiratzen diote kamerari.
Gu eseri egin gara isilik, irribarretsu,
herabe eta ikusbera.
Gu eta haiek ere bai.
Ea garaiz alde egiten ere asmatzen dugun.
Eguzkiaren argia ia guztiz ahuldu da.
Otoitz egiterako bost deien oihartzuna sakan osoan entzuten da.
Kantuan hastearekin batera argiak pizten dira han-hemenka,
segundo batez denak batera, harmonikoki,
eta gero, disonantzian banantzen dira.
Arima kantura ireki zitzaidan.
Beherago, hegoaldera begira,
hegazkin-basearen argiak. Gero eta handiagoa da.
Mendebaldeko edozein hiri izan zitekeen.
Harrigarria da, ezta? Aurpegi hori.
Non egongo ote da orain?
Ez dugu amore emango, ez dugu atzera egingo!
IDLIB-EKO PROBINTZIA. SIRIA
Bashar kanpora!
Kanpora, pikutara Bashar!
Baaztar erregimenaren aurkako askapen brigada gara,
Siriako iraultza babesteko. Garaipena gurea izango da!
Lurraldea suntsitu zuten.
Ez zuten ezer utzi.
Ez zuten inor utzi.
Ez harririk ez zuhaitzik.
Ez zuten ezer zutik utzi.
Ezer ere ez.
Harea besterik ez zuten utzi.
Harea baino ez.
Aita gogoratzen dut.
Hura gogoratzen dut.
Minuturo gogoratzen dut.
Une oro.
Orain denak gorrotatzen ditut.
Mundu guztia gorrotatzen dut.
Lehen maitatzeko gauza nintzen.
Noizbait arantzak haziko dira,
noizbait arantzak haziko dira...
haien hilobien gainean.
Itzultzen direnean...
arantzak haziko dira...
haien hilobien gainean.
Zain egongo naiz.
Eta itzultzen direnean...
ni zain egongo naiz.
Ez dut inor bizirik utziko,
inor ez.
Dena suntsituko dut,
ez dut ezer zutik utziko,
harea baino ez.
Harea baino ez.
Eta orduan arantzak haziko dira,
orduan arantzak haziko dira...
haien hilobietan.
Itzultzen direnean...
arantzak haziko dira...
haien hilobien gainean.
Ni zain egongo naiz.
Itzultzen direnean...
arantzak haziko dira...
haien hilobietan.
Zain egongo naiz.
Argia joan eta etorri dabil.
Ez dago txorrotako urik.
Intsentsua erretzen dute autoen ondoan, gidarien aldean,
espiritu gaiztoetatik babesteko.
Asko dira hain leku txikian,
denak aurrera ateratzeko ahaleginean, eta bakoitza bere zortzikoan.
Eta otoitzerako deiak hiri zaharra besarkatzen du.
Bonben Museoa, Kabul-en.
Bonba ingelesak, errusiarrak, txinatarrak,
pakistandarrak, egiptoarrak...
Urrutitik leherraraztekoak, presio-eltze baten barruan egindakoak,
boligrafo lehergarri estatubatuar bat,
lehergailu-tranpa bat bozgorailu baten barruan...
Ume mordoa garrasika ematen zuen horrek!
Horixe gustatzen zaizu eta!
Horixe nahi dute.
O, bai!
Dirua, laztana.
Tira...
Badirudi baxuak akorde maiorra jotzen duela...
eta ahotsa eta beste guztia, berriz, minorrean daude, ezta?
Hala egin behar du...
Ezta?
Horixe nahi dute,
O, bai!
Dirua, neska.
Begira, hor eserita daude,
euripean.
Eta zerua gero eta ilunago.
Autoz betetako hiru errei apenas egiten duten aurrera...
Gizarte Arazoetarako Ministerioraren aurrean.
Eta bidegurutze batean,
lurrean etzanda,
anputatu bat eta txakur eme ernaria...
besoak atrofiatuak dituzten gazte batzuen ondoan.
Heriotza bertatik igaro izan balitz bezala,
kalezulo guztietatik,
eta bere ibilbidean...
miloi bat eskaleren siluetak utzi izan balitu bezala...
diru-trukatzaileak eserita dauden lekutik hurbil,
euren giltzadun beira-arasen ondoan.
Zer gertatu den galdetzera goaz...
Gizarte Gaietarako Ministeriora.
Diru-trukatzaileak eserita dauden lekutik hurbil,
euren giltzadun beira-arasekin.
Horixe nahi dute!
Horixe bera!
Dirua, laztana.
Horixe nahi dute.
Horixe bera!
Dirua, laztana.
Horixe nahi dute.
Horixe bera!
Dirua, laztana.
Horixe nahi dute.
Horixe bera!
Dirua, laztana.
Horixe nahi dute.
Bai, alajaina!
Dirua, laztana.
Horixe nahi dute.
Horixe bera!
Dirua, laztana.
Horixe nahi dute.
Horixe bera!
Dirua, laztana.
Horixe nahi dute.
Bai, alajaina!
Dirua, laztana.
Kontuz, gero, zer desiratzen duzun, Polly!
Esker mila.
Ibaiaren ekialdeko ertza.
Ibaiak bitan banatzen du Washington: alde aberatsa batetik,
eta aberatsa ez dena bestetik.
The Washington Post-eko Paul Schwartzman-ekin noa txangoan.
Washingtongo ipar-mendebaldeko koadrantera etorri gara.
Hego-ekialdearen eta ipar-ekialdearen arteko muga da, nolabait.
Eremu honetan gehienak zuriak dira, eta kultura maila handikoak.
"Zorionlandia" esaten diot nik.
Ez du Anacostiaren antzik batere.
Washington-en oso gogoko dituzte beirazko bulego-eraikinak.
Sekretuen hiriari gustatzen zaio gardena delako itxurak egitea!
Hemen gabardina asko ikusten da.
Gabardinadun gizonezkoak batzarretara joaten!
Batzar asko eta asko.
Hau Washingtongo eremu federala da, filmetan irteten dena.
Baina honen eta auzoen arteko elkarreragina zero da.
Diotenez, ez dago metrorik Georgetown-en...
ez dutelako nahi beltzek euren auzora irits daitezen.
Ibaiaren alde batetik bestera.
Badaukat, ia badaukat.
Gogoan entzun dezaket.
Honela hobeto!
Ai, ene Anacostia!
Ez ezazu egin intziri!
Ez egin negar.
Ederra, ezta?
Zoazte uretatik.
Seme-alabok, zoazte uretatik.
Jainkoak urak bereiziko ditu.
Rashida!
Gure Jaun Jesukristorengan sinesten duzula aitortu duzulako,
bekatuen barkamena eskatu duzulako eta haren aginduei men egingo diezulako,
nik bataiatzen zaitut Aitaren, Semearen eta Espiritu Santuaren izenean.
Oso ondo!
Zoazte uretatik, ene seme-alabok.
Zoazte uretatik.
Ai, ene Anacostia!
Ez egin intziri.
Ez egin negar.
Zubiaren azpian...
salbatzailea zain daukazu-eta...
uraren gainean ibiltzen,
ontziolako hondakinekin batera...
ibaian behera joanez.
Ihi eroriekin hitz egiten du.
Zein ote da gure etorkizuna?
Ba ote dugu etorkizunik?
Ontzat emango dugu? Marka jarriko diot.
Lehen marka.
Ida B. Wells-Barnett,
berak oso aspaldi nabarmendu zuen nik hain sakona zela ez nekiena:
estatubatuar zurien gorrotoa beltzenganako.
Hain gorroto bizia, ez baitakit herrialde honetan...
zuri batek zuhaitz bat landatzen duen aldiro...
ez ote duen imajinatzen beltz bat adarretatik zintzilikatzen.
MLK NAIZ GIZAKIA NAIZ
Jesus!
A zer poz handia eta aintzaz betea!
A zer poz handia, poz betea.
Listo, badago, anaia.
Gaitz guztiak sendatuta.
Gaztetan besteei begiratzen nienean etsipena hartzen nuen.
Kristauek ere desengainatu ninduten, eta apaizek ere bai.
Baina badakizue nork ez zidan inoiz huts egin?
Nor egon zen beti nire ondoan?
Jesus.
Aleluia!
Eskerrik asko, Jesus.
Burua galtzear nengoenean ere, neure buruari tiro egiteko gogoz...
han zen Jesus.
Eta dena geldiarazi...
eta salbatu egin ninduen.
Jesusek.
Hori bai izen ederra!
- Esazue denok: "Jesus". - Jesus!
Lagun hurkoa maite zuen, haurrak ere maite zituen Jesusek.
Nik Jesus maite dut.
Jesus maite dut, zalantzarik gabe.
Lehen jendea gorrotatzen nuen, baina Jesusek aurkitu ninduen...
eta aldatu egin nintzen.
Hau Ministerioa da,
Defentsa Ministerioa.
Eskailerak eta hormak...
besterik ez da zutik geratzen.
Morteroek utzitako zuloetatik...
airea sartzen da.
Umeak ume dira...
leku guztietan.
Grafitiak margotu dituzte,
arabieraz,
eta makilatxoak ipini dituzte
pertsonen gorotzen gainean.
Halako zeozer izan behar du.
Nik honela nahiago dut...
Hemen da Ministerioa.
Nik funk-a sentitzen baitut barruan, nahiz eta zuek entzun ez!
- Zure buruan dago, jakina! - Bai, nire barruan dago.
Pasatzen naizen aldiro begiratzen dut ea nire elefantea oraindik hor dagoen.
Beti-beti!
Elefante baten itxura du:
burua, zuhaitzetako lianak, letaginak...
Begiak ikusten dira, adarrak, bolizko letaginak.
- Egia, den-dena ikusten da. - Elefante baten itxura du.
- Elefante heldua. - Bai.
Polita da.
Mezu bat, e-mail bat jaso dut...
ea hau 192 khz eta 24 bitetan grabatuko ote dugun galdetzen.
Prozesu osoan kanpotik jaso dudan mezu bakarra izan da.
Azken diskoan gauza bera gertatu zen.
Inork ez zuen ezertxo ere esan,
harik eta Pollyk sei buruzagi etxera, Dorset-era, gonbidatu zituen arte.
Tea prestatu zien,
diskoaren masterra jarri...
eta landareak ureztatzera joan zen seiak bertan utzita,
diskoa entzun zezaten. Geroago itzuli zen.
"Zer deritzozue?"
"Zoragarria, ezta?"
Garrasi egin nahi eta ezin.
Ozta-ozta.
Horrela egingo dugu? Ala agian honela?
Neure erara hobeto.
Zer ba? Garratzegi atera zait?
Hainbeste ere ez, neska!
Lehen ere mintzatu gara honetaz.
Zu hemen ez zinenean.
Ea, hartu berriro leku berean. Goazen...
Orain ezin izango dut abestu barrea atera gabe!
Esaidazu berriro nola den.
Utzidazue.
Garrasi egin nahi eta ezin.
Bale, orduan bigarren errepikan ez dugu "eta ezin" esaten, ezta?
Ondo.
Anacostia auzoa. Erramu-igandeko gospel meza.
Goizeko 11k.
Eta halaxe da!
Zenbat nahi bijilia eta meza eginagatik ere,
armak eta drogak beti egongo dira gure komunitatean.
Armak eta drogak!
"Beti egongo dira hemen!", dio ile gorri motza duen emakumeak.
Korukoek eskuak altxatu...
eta ahurrak erakusten dituzte, zabal-zabalik.
"Garaipen bat daukat, zeuek irabazi duzue niretzat".
Jesukristo gure jauna beltza da.
Nahiz eta ile beltzak zuritu egiten zaizkion sustrai aldean.
Agian tindatu egiten du, agure afganiarrek bezala.
Bat, bi, hiru, lau!
HOPE VI eraispen-proiektu bat da,
Benning Road kale osoa hartuko duena.
"Heriotzerako bidea" esaten diote.
Hala esan didate behintzat.
Hantxe dago Zazpigarren barrutian...
eserita jan daitekeen jatetxe bakarra.
Drogaren hiria da hau, zonbiak baino ez daude hemen.
Baina halakoxea da bizitza itxaropenaren komunitatean.
Itxaropenaren komunitatea.
Itxaropena, itxaropena, itxaropena.
Horra hor heriotzerako eta suntsipenerako bidea!
South Capitol da haren izena.
Eta eskola zabortegia dirudi.
Leku atsegina iruditzen al zaizu?
Hor dago eroetxe zaharra,
orain Segurtasun Nazionalerako Sailaren egoitza bihurtuta.
Hor dago Jainkoaren salbapenerako zentroa ere.
Eta MLK izeneko jatetxe bat.
Dena itxaropenaren komunitatean.
Itxaropenaren komunitatean.
Gospel erara egingo dugu.
Atzeragotik hartuko dut.
Itxaropenaren komunitatean.
Itxaropena, itxaropena.
- Nola egingo dugu? - Honela...
Itxaropenaren komunitatean.
Itxaropena, itxaropena, itxaropena.
Hemen Walmart bat ipiniko dute.
Hemen Walmart bat irekiko dute.
Orain hiru ahotsetara.
Hemen Walmart bat ipiniko dute.
Etengabe gidatu genuen haizea hoztu zen arte.
Basoak topatu genituen, eta haizea altxatu zen.
Hezetasuna zegoen, euria zekarren.
Aita Sava.
Decani monasterioko abadea.
Aita Savak dio gizakiok berezkoa dugula non edo nongoak izan nahia.
Beti bilatzen dugula tribu edo talde bat, bertara kidetzeko.
Premiazkoa ez bada, ez ezazu zuhaitz-adarra apurtu.
Premiazkoa ez bada, ez ezazu animalia hil.
Prokletije mendietan eman genuen egun sargori hura.
Urdinez eta urre kolorez jantzitako ume urduri sorta ikusi nuen, ilaran,
euren zirkunsiziorako bidean.
Kalesa baten atzealdean...
aitek apaindutako itzalkinekin babesten dituzte.
Musikari erromaniak, izerdituak, azal ilunak, gazi usaina dutenak.
Haietako bat kolokatuta dago. Begiak odolez gorrituak dauzka. 576.1
Mendian gizonak astiro dantzatzen dira, feltro zuriko kapela jantzita.
Antzinako ohiturak.
Belarra ere, antzinako erara, arrastiaren freskuran biltzen dute.
Eta ni emakume bakarra naiz bertan,
herriko zaharrenak baimena eman dit eta.
Haren aurpegiak mapa bat dirudi, propio aztertzeko modukoa.
Hori duk eta! Horrela! Energia eta indar horrexekin.
Ea, entzun dezagun berriz.
Ez ote zaigu europarregia gelditu?
Gero, ateratzen zaigunarekin esperimentatuko dugu.
Hirugarren ahapaldian gauza ezberdin asko entzuten dira...
eta gero, bat egin dute eta gora doa dena.
Bai, gustatzen zait ahotsak eta instrumentu bat elkartzea...
"Ding, ding, ding, ding" hori. Teklatua gehitzea ere ondo legoke.
Ba, niri zuk proposatu duzun goraldi hori...
asko gustatu zait.
Orain berriro entzutean ohartu naiz...
gauza batzuk bereziki nabarmentzen direla.
Eta denak zeuk iradokitakoak.
Zerbait proposatzen duzunean elkarri begiratzen diogu...
"Hau ez dago burutik sano!" esanez bezala.
Baina gero emaitza zoragarria da.
- Ondo ikasi zenuen irakatsitakoa. - Bai, horixe.
Zugandik ikasi nuen dena, maisu. Zera, "andereņo"!
Edo agian hobeto, Madame.
Ez! Konpontzen ari naiz.
Garrantzitsuena zirkulua da. Zirkulua maite dugu.
Zirkulua ala hil!
Babestu dezagun zirkulua.
Itxaron, orain mikroa zeukeat, utzidak!
Horra Paunie.
Hau hego-ekialdea da, Southeast auzoa.
"RIP" idatzita daramaten kamisetak janzten dituzte hemen.
Iaz ume bat hil zuten zapatak lapurtzearren.
Astindu egin zitenan, eta gero tiro eman ziotenan.
Ni hemen jaio nindunan, nahiz eta han hazi.
Niretarrak, ordea, hementxe hil ditun. Nire lehengusina, esaterako.
Bere buruari tiro egin zionan horko eraikin horretan.
Bere burua hil zinan.
Aita autobus geltokian tirokatu zitenan.
Kevin lehengusua tiro batez hil zitenan hortxe, etxe horren aurrean.
Espetxetik irten berria zunan, astebete zeramanan etxean.
Eta hortxe eman ziotenan tiro.
Ez naun sarri etortzen hona, oso arriskutsua dun.
Leku puta dun.
Halaxe.
Baina, egia esateko, honen hutsunea sentitzen dinat.
Leku puta honen falta dinat.
Hemen ez zagon bakerik.
Orain lasai zagon, baina hotz dagoelako.
Denak ezkutatuta zauden.
Bestela, hemen ez zagon lasaitasunik.
Indarkeria dun nagusi.
Indarkeria izugarria.
Behin neu ere ia hil nindinaten.
Sarreran, etxe hori dagoen lekuan otsoak egoten zitunan.
Bat-batean morroi bat atera zunan,
eta "E, Paun! Zer dun?" esanda...
Ziztu bizian korrika irten gintunan.
Hesiaren gainetik jauzi egin geninan. Hura ere azkar zetorrenan, ordea.
Alanbreari heldu zionan eta eskuak odoletan zeuzkanan.
Nik ez ninan morroia ezagutzen, ez ninan inoiz ikusi.
Baina tiroka hasi zitzaidanan eta ostia, larri ibili nindunan.
Beste behin hortxe akabatu nindinaten ia.
Bat-batean agertu zunan morroi bat tiroka!
Mugida latza zagon.
Sinetsidan.
Figura txiki-txiki bat dago
telebistan.
Lurrean aztarrika dabil,
piltzar multzo handi baten ondoan.
Figura txiki pikordunak daude...
telebista pantailetan,
une egokiaren zain.
Errudun, errudun.
Zer dabil makila horrekin?
Nor da erruduna?
Zer dabil makila horrekin?
Nor da erruduna?
Boterea harrapakariarentzat,
Heriorentzat!
Susmagarri txiki pikordunak
korrika doaz ezkutatzera.
Droneak iritsi dira,
milaka datoz.
Baina inork ez digu galdetu
hemen nahi ote genituen.
Hemen nahi ote genituen.
Nahi ote genituen.
Bunkerrean,
kontrol-gelan,
soldadu aspertu batek...
bazkaria jaten du.
Bitartean milaka drone
altxatzen dira Texasen...
oihuka protestatzen duten milaka ahotsen aurrean.
Inork ez zigun galdetu hemen nahi ote genituen.
Zer dabil makila horrekin?
Nor da erruduna?
IDOMENI. GREZIA ETA MAZEDONIA ARTEKO MUGA
Bat, bi, bat, bi, hiru, lau!
Eskuak altxatu zituen,
eta barrura sartu zen berriz.
Kartutxo-uhala
jantzi zuen.
Hatza pausatu zuen
katuaren gainean,
eta sentitu zuen Jainkoak...
Sentitu zuen Jainkoak...
Sentitu zuen Jainkoak ulertzen zuela.
Kanpora irten zen, astiro.
Urrats bakoitzean...
bere kartutxo-uhalak
tin-tin egiten zuen.
Hizkuntza ezberdinetan...
hitz eginez.
Baina sentitu zuen Jainkoak...
Sentitu zuen Jainkoak...
Sentitu zuen Jainkoak ulertzen zuela.
Dolarreko bileteek...
klisk egiten dute...
mendietatik datorren haizeak...
dantzatzen dituenean.
Eta jendea zetorren, jende pila,
handik eta hemendik.
Dolarreko biletearen...
kateari helduz.
Eskuak altxatu zituen,
berriz etxera sartu zen,
kartutxo-uhala
jantzi zuen,
hatza pausatu zuen...
katuaren gainean,
eta sentitu zuen Jainkoak...
Sentitu zuen Jainkoak...
Sentitu zuen Jainkoak ulertzen zuela.
Eta kanpora atera zen astiro.
Urrats bakoitzean,
bere kartutxo-uhalak...
tin-tin egiten zuen.
Hizkuntza ezberdinetan...
hitz eginez.
Sentitu zuen Jainkoak...
Sentitu zuen Jainkoak ulertzen zuela.
Orain, leloa.
Dolarreko billeteek...
klisk egiten dute,
menditik datorren haizeak
dantzatzen dituenean.
Eta jende andana zetorren
handik eta hemendik,
dolarreko billetearen...
kateari berriro eutsiz.
HILLARY-K GEZURRA DIO. MUNDU USTEL BATEN HASIERA DA
BILL, MONIKAK EGIN ZIZULA ZER?
HILLARY ESPETXERA! AMERIKAK HITZ EGIN BEZA AZAROAREN 8AN
Zin dagit zintzo defendatuko ditudala Estatu Batuen bandera...
eta berak ordezkatzen duen Errepublika.
Nazio bat gara, nazio zatiezina, eta bertan dugu...
askatasuna eta justizia denontzat.
Eraiki ezazu harresia!
Eraiki ezazu harresi hori!
Altxa ezazu harresia!
Bai!
Gora!
Ezin diagu aukeratu zer egoeratan jaiotzen garen.
Hori argi zagok.
Baina beltzoi okerrena egokitzen zaiguk beti.
Hi ez haiz inozoa.
Hitz egiten entzun diat, bizkorra haiz, etorri handikoa.
Beraz, mesedez, hik ondo dakik zer gertatzen den.
Ez diagu zertan hemen egon gurea zein egoera latza den azaltzen.
Nik, hi ikusita, imajina zezakeat zer den dirua eta pribilegioak izatea.
Orduan, gu ikusita...
imajina ezak heuk zer den deus ere ez izatea.
Bat, bi, hiru,
lau, bost, sei,
zazpi, zortzi, bederatzi...
Mutiko bat begira dago leihatilaz bestaldean.
"Dolarra, dolarra", dio.
Hiru erreiko errepidea.
Autoan harrapatuta gaude.
"Dolarra, dolarra", errepikatzen du.
Zugana jiratu naiz eta galdetu dizut...
ea badugun zerbait emateko.
Hiru erreiko errepidea.
Abiada bizian urruntzen gara.
Nire hitzak
ispiluak irensten ditu.
Aurpegi zimeldu eta orbaindun batek...
"Dolarra, dolarra" dio.
Ezin dut begiratu...
"Dolarra, dolarra" dioen aurpegiaz haratago.
Aurpegi zimeldu eta orbainduna...
lehiatilatik begira dago.
Eusko Jaurlaritzak-Zineuskadik finantzatutako azpitituluak